19.1.2015
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 16/45
Προσφυγή της 21ης Νοεμβρίου 2014 — Musso κατά Κοινοβουλίου
(Υπόθεση T-772/14)
(2015/C 016/69)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγων: François Musso (Ajaccio, Γαλλία) (εκπρόσωπος: A. Gross, δικηγόρος)
Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Αιτήματα
Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να δεχθεί την παρούσα προσφυγή και να την κηρύξει βάσιμη
—
να ακυρώσει την απόφαση της 22ας Σεπτεμβρίου 2014:
—
κυρίως, λόγω παραβιάσεως της αρχής της εύλογης διάρκειας, στο μέτρο που επηρεάζει την άσκηση των δικαιωμάτων άμυνας,
—
άλλως, βάσει τυπικού ελαττώματος, λόγω του ότι η απαίτηση δεν είναι ακριβής και βεβαία,
—
επικουρικώς, να διατάξει την ένωση της παρούσας προσφυγής με την προσφυγή Musso κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (αριθ. πρωτοκόλλου 633447, αριθ. υποθέσεως T-589/14) της 8ης Αυγούστου 2014,
—
όλως επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση της 22ας Σεπτεμβρίου 2014, η οποία εκδόθηκε σε συνέχεια της αποφάσεως της 26ης Ιουνίου 2014, η ακύρωση της οποίας έχει ζητηθεί με την προσφυγή της 8ης Αυγούστου 2014 (Musso κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αριθ. πρωτοκόλλου 633447, αριθ. υποθέσεως T-589/14):
—
λόγω τυπικού ελαττώματος, καθώς δεν έχει υπογραφεί από τον Πρόεδρο η απόφαση της 26ης Ιουνίου 2014,
—
άλλως, λόγω προσβολής των δικαιωμάτων άμυνας εξαιτίας της μη δημοσιεύσεως της αποφάσεως της 17ης Ιουλίου 1996 επί της οποίας θεμελιώνεται η απόφαση της 26ης Ιουνίου 2014,
—
άλλως, λόγω ανεπαρκούς αιτιολογίας της αποφάσεως της 26ης Ιουνίου 2014,
—
άλλως, λόγω προσβολής της αρχής της εύλογης διάρκειας η οποία επηρεάζει την άσκηση των δικαιωμάτων άμυνας,
—
άλλως, λόγω προσβολής της αρχής του κεκτημένου δικαιώματος,
—
να αναγνωρίσει την επιφύλαξη του προσφεύγοντος όσον αφορά κάθε άλλο δικαίωμά του, κάθε ενδεχομένως οφειλόμενο ποσό, κάθε δυνάμενο να υποβληθεί λόγο ή κάθε ενδεχόμενο μέσο έννομης προστασίας,
—
να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής ο προσφεύγων προβάλλει οκτώ λόγους ακυρώσεως.
1.
Ο πρώτος λόγος αντλείται από προσβολή της αρχής της εύλογης διάρκειας, η οποία επηρεάζει την άσκηση των δικαιωμάτων άμυνας του προσφεύγοντος, στο μέτρο που η απόφαση της 22ας Σεπτεμβρίου 2014, δηλαδή το προσβαλλόμενο χρεωστικό σημείωμα, εκδόθηκε δώδεκα χρόνια αφότου το Κοινοβούλιο διαπίστωσε την ύπαρξη της απαιτήσεώς του κατά του προσφεύγοντα.
2.
Ο δεύτερος λόγος αντλείται από τυπικό ελάττωμα του προσβαλλόμενου χρεωστικού σημειώματος, στο μέτρο που η απαίτηση του Κοινοβουλίου δεν είναι ούτε βεβαία ούτε ακριβής, υπό την έννοια του άρθρου 81 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 1268/2012 (1) και, επιπλέον, δεν μπορεί να επαληθευτεί.
3.
Ο τρίτος λόγος αντλείται από τυπικό ελάττωμα της αποφάσεως της 26ης Ιουνίου 2014, σε συνέχεια της οποίας εκδόθηκε το προσβαλλόμενο χρεωστικό σημείωμα, στο μέτρο που η απόφαση αυτή δεν είχε υπογραφεί από τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου, σύμφωνα με τον εσωτερικό Κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
4.
Ο τέταρτος λόγος αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας του προσφεύγοντος, στο μέτρο που η απόφαση της 17ης Ιουλίου 1996 επί της οποίας θεμελιώνεται η ανωτέρω απόφαση της 26ης Ιουνίου 2014, δεν είχε δημοσιευθεί, κατά παράβαση του άρθρου 28 του εσωτερικού Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
5.
Ο πέμπτος λόγος αντλείται από προσβολή της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως.
6.
Ο έκτος λόγος αντλείται από ανεπαρκή αιτιολογία της ανωτέρω αποφάσεως της 26ης Ιουνίου 2014.
7.
Ο έβδομος λόγος αντλείται από προσβολή της αρχής της εύλογης διάρκειας, καθώς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ανέμεινε επί οκτώ έτη προ της κινήσεως της διαδικασίας ανακτήσεως κατά του προσφεύγοντος.
8.
Ο όγδοος λόγος αντλείται από προσβολή της αρχής του κεκτημένου δικαιώματος, στο μέτρο που η απόφαση της 26ης Ιουνίου 2014, μετά την οποία εκδόθηκε το προσβαλλόμενο χρεωστικό σημείωμα, θίγει τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα που απέκτησε ο προσφεύγων στις 3 Αυγούστου 1994.
(1) Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 1268/2012 της Επιτροπής, της 29ης Οκτωβρίου 2012 , σχετικά με τους κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης (ΕΕ L 362, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy