16.2.2015
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 56/25
Προσφυγή της 9ης Δεκεμβρίου 2014 — Philip Morris κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-800/14)
(2015/C 056/36)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Philip Morris Ltd (Richmond, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: K. Nordlander και M. Abenhaïm, δικηγόροι)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να κρίνει την προσφυγή ακυρώσεως παραδεκτή,
—
να ακυρώσει την από 29 Σεπτεμβρίου 2014 απόφαση Ares (2014) 3188066 της Επιτροπής, στο μέτρο που αρνείται στην προσφεύγουσα πλήρη πρόσβαση στα έγγραφα που έχει ζητήσει, με την εξαίρεση των προσωπικών δεδομένων που περιλαμβάνονται σε αυτά και έχουν απαλειφθεί,
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως Ares(2014) 3188066, της 29ης Σεπτεμβρίου 2014, με την οποία η Επιτροπή δεν της έδωσε πλήρη πρόσβαση σε εννέα εσωτερικά έγγραφα που είχαν συνταχθεί στο πλαίσιο προπαρασκευαστικών εργασιών οι οποίες κατέληξαν στην έκδοση της οδηγίας 2014/40/ΕΕ σχετικά με την κατασκευή, την παρουσίαση και την πώληση προϊόντων καπνού και συναφών προϊόντων (1) (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση).
Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
1.
Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως, καθώς δεν εξήγησε — για κάθε έγγραφο και τμήμα που είχε απαλειφθεί — ποια συναφή εξαίρεση του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 (2) (στο εξής: κανονισμός περί διαφάνειας) εφάρμοσε και βάσει ποιων περιστάσεων και ποιου σκεπτικού. Στηριζόμενη στα ίδια γενικά επιχειρήματα που δικαιολογούσαν την άρνησή της λόγω προστασίας των δικαστικών διαδικασιών και, της παροχής νομικών συμβουλών, η Επιτροπή δεν εξέθεσε τους λόγους για τους οποίους η γνωστοποίηση των εγγράφων που είχαν ζητηθεί θα έθιγε «συγκεκριμένα και ουσιαστικά» κάθε ένα από τα ανωτέρω συμφέροντα. Ειδικότερα, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν εξηγεί αν η αιτιολογία για κάθε αντίστοιχη άρνηση στηρίζεται στις «δικαστικές διαδικασίες» ή στην «παροχή νομικών συμβουλών».
2.
Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 4, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο του κανονισμού περί διαφάνειας, καθώς δεν εξέθεσε με ποιον τρόπο η γνωστοποίηση θα έθιγε «συγκεκριμένα και ουσιαστικά» σε κάθε μία περίπτωση την προστασία «της παροχής νομικών συμβουλών» ή «των δικαστικών διαδικασιών». Όσον αφορά την προστασία «της παροχής νομικών συμβουλών», η αόριστη αιτιολογία της Επιτροπής έχει απορριφθεί από τη νομολογία και η Επιτροπή δεν παρέσχε σαφή εξήγηση σχετικά με το ότι, στη στην επίμαχη περίπτωση, η πλήρης γνωστοποίηση των εγγράφων που ζητήθηκαν θα έθιγε συγκεκριμένα και ουσιαστικά την προστασία της παροχής νομικών συμβουλών. Ούτε στην περίπτωση των «δικαστικών διαδικασιών» εξηγεί ειδικότερα η Επιτροπή για ποιον λόγο η γνωστοποίηση θα έθιγε «συγκεκριμένα και ουσιαστικά» την προστασία των «δικαστικών διαδικασιών». A fortiori, η Επιτροπή δεν προέβη σε ενδελεχή και ειδική αξιολόγηση του κατά πόσον η γνωστοποίηση των εγγράφων που είχαν ζητηθεί θα μπορούσε να δικαιολογηθεί λόγω υπερισχύοντος δημοσίου συμφέροντος.
3.
Με τον τρίτο λόγο της προσφυγής προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 4, παράγραφος 3, του κανονισμού περί διαφάνειας, καθώς δεν απέδειξε ότι τα σχετικά έγγραφα/τμήματα που είχαν απαλειφθεί περιλάμβαναν «απόψεις για εσωτερική χρήση», δεν εξέθεσε με ποιον τρόπο η γνωστοποίηση των εγγράφων θα έθιγε συγκεκριμένα και ουσιαστικά την προστασία της «διαδικασία[ς] λήψης αποφάσεων» και δεν προέβη σε ορθή στάθμιση μεταξύ του συμφέροντος το οποίο προέβαλε και του υπερισχύοντος δημοσίου συμφέροντος για τη γνωστοποίηση.
(1) Οδηγία 2014/40/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Απριλίου 2014, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την κατασκευή, την παρουσίαση και την πώληση προϊόντων καπνού και συναφών προϊόντων και την κατάργηση της οδηγίας 2001/37/ΕΚ (ΕΕ 2014, L 127, σ. 1).
(2) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43).
Full & Egal Universal Law Academy