2.3.2015
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 73/46
Αναίρεση που άσκησε στις 31 Δεκεμβρίου 2014 ο Carlo De Nicola κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 18 Νοεμβρίου 2014 στην υπόθεση F-59/09 RENV, De Nicola κατά ΕΤΕπ
(Υπόθεση T-849/14 P)
(2015/C 073/57)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Διάδικοι
Αναιρεσείων: Carlo De Nicola (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: L. Isola, δικηγόρος)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων
Αιτήματα
Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να δεχθεί την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και, μεταρρυθμίζοντας εν μέρει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, να αναιρέσει τα σημεία 2 και 3 του διατακτικού, τη διαπίστωση περί του ότι πρόκειται για διαδικασία δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ και τις σκέψεις 43, 44, 50, 55, 56, 58, 59, 60, 61, 63, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 71, 72 και 73 του σκεπτικού. Ζητεί επίσης να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον άλλου τμήματος του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, συγκείμενου από διαφορετική σύνθεση, προκειμένου αυτό να αποφανθεί εκ νέου επί των ως άνω σημείων, αφού δεχθεί το ήδη υποβληθέν αίτημα περί ιατρικής γνωματεύσεως. Ο αναιρεσείων επιφυλάσσεται του δικαιώματος να κάνει χρήση κάθε αποδεικτικού μέσου, άμεσα ή ως ανταπόδειξη, το οποίο θα είναι αναγκαίο λαμβανομένων υπόψη των αμυντικών ισχυρισμών που θα προβάλει η αντίδικος, και να προσκομίσει κάθε άλλο έγγραφο το οποίο θα κριθεί λυσιτελές για την αντίκρουση των επιχειρημάτων της αντιδίκου.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η υπό κρίση αναίρεση ασκήθηκε κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 18 Νοεμβρίου 2014, επί της υποθέσεως F-59/09 RENV, De Nicola κατά ΕΤΕπ.
Προς στήριξη της αιτήσεώς του αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει τους εξής λόγους.
1.
Καθόσον αφορά την επιτροπή προσφυγών, ο αναιρεσείων βάλλει κατά της κρίσεως περί απαραδέκτου ως προς τους κανόνες λειτουργίας της και της διαπιστώσεως ότι η αφαίρεση της ακυρωθείσας πράξεως από τον προσωπικό φάκελο του αναιρεσείοντος αποκαθιστά προσηκόντως τη ζημία που υπέστη, καταγγέλλει δε κατάχρηση δικαστικής εξουσίας.
2.
Καθόσον αφορά την παρενόχληση της οποίας υπήρξε θύμα, ο αναιρεσείων μνημονεύει ότι κρίθηκε απαράδεκτο το αίτημά του περί διαπιστώσεως της παρενοχλήσεως, τη μη έκδοση αποφάσεως επ’ αυτού του ειδικού αιτήματος και την άρνηση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης να ακολουθήσει την απόφαση περί αναπομπής, το απαράδεκτο των νέων ενστάσεων που ήγειρε η ΕΤΕπ κατά τη διαδικασία αναπομπής, καθώς και την κατάχρηση εξουσίας εκ μέρους του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, το οποίο υποκατέστησε τον δικηγόρο του νυν αναιρεσείοντος κρίνοντας σκόπιμο να μην εξετάσει το αίτημα αποζημιώσεως, για τον λόγο ότι αυτό περιλαμβανόταν και στην υπόθεση T-52/11 κατά τρόπο περισσότερο εμπεριστατωμένο.
3.
Όσον αφορά το αίτημα για τη διενέργεια ιατρικής γνωματεύσεως και για άλλα μέσα οργανώσεως της διαδικασίας, ο αναιρεσείων επισημαίνει ότι ουδέποτε παραιτήθηκε από τα αιτήματά του επί θεμάτων που άπτονται της διεξαγωγής αποδείξεων και τα οποία απέρριψε ως αλυσιτελή το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης. Ως εκ τούτου, δεδομένου ότι το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκρινε ότι έπρεπε να εκδοθεί απόφαση επί της ουσίας της υποθέσεως, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης όφειλε να εξετάσει όλα τα προσηκόντως υποβληθέντα αιτήματα, προσδιορίζοντας εκείνα εξ αυτών που έκρινε κρίσιμα για την επίλυση της ένδικης διαφοράς και λαμβάνοντας τα συνακόλουθα μέτρα για την οργάνωση της διαδικασίας.
Full & Egal Universal Law Academy