2.5.2016
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 156/19
Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 17 marca 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie – Rumunia) – Taser International Inc./SC Gate 4 Business SRL, Cristian Mircea Anastasiu
(Sprawa C-175/15) (1)
([Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 - Umowy przewidujące zobowiązanie przedsiębiorstwa rumuńskiego do scedowania praw do znaków towarowych na przedsiębiorstwo mające siedzibę w państwie trzecim - Odmowa - Klauzula prorogacyjna przyznająca jurysdykcję państwu trzeciemu - Wdanie się w spór przed sądami rumuńskimi przez stronę pozwaną bez podnoszenia sprzeciwu - Obowiązujące zasady jurysdykcyjne])
(2016/C 156/26)
Język postępowania: rumuński
Sąd odsyłający
Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie
Strony w postępowaniu głównym
Strona skarżąca: Taser International Inc.
Strona pozwana: SC Gate 4 Business SRL, Cristian Mircea Anastasiu
Sentencja
1)
Artykuł 23 ust. 5 i art. 24 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że w ramach sporu dotyczącego niewykonania zobowiązania umownego, w którym strona powodowa zwróciła się do sądów państwa członkowskiego, na którego terytorium strona pozwana ma swą siedzibę, jurysdykcja tych sądów może wynikać z art. 24 wskazanego rozporządzenia, w sytuacji gdy strona pozwana nie kwestionuje ich jurysdykcji, mimo że zawarta między tymi dwiema stronami umowa zawiera klauzulę prorogacyjną przyznającą jurysdykcję sądom państwa trzeciego.
2)
Artykuł 24 rozporządzenia nr 44/2001 należy interpretować w ten sposób, że w kontekście sporu między stronami umowy zawierającej klauzulę prorogacyjną przyznającą jurysdykcję sądom państwa trzeciego przepis ten sprzeciwia się temu, aby sąd państwa członkowskiego, na którego terytorium strona pozwana ma swą siedzibę, a przed którym to sądem zawisł ów spór, orzekł z urzędu, że nie jest sądem właściwym, jeśli strona pozwana nie kwestionuje jego jurysdykcji.
(1) Dz.U. C 236 z 20.7.2015.
Full & Egal Universal Law Academy