SENIOR HOME
KONKLUŻJONIJIET TAL-AVUKAT ĠENERALI
SZPUNAR
ippreżentati fis-26 ta’ Mejju 2016 ( 1 )
Kawża C‑195/15
SCI Senior Home, taħt amministrazzjoni ġudizzjarja
vs
Gemeinde Wedemark,
Hannoversche Volksbank eG
[talba għal deċiżjoni preliminari mressqa mill-Bundesgerichtshof (qorti federali tal-ġustizzja, il-Ġermanja)]
“Spazju ta’ libertà, sigurtà u ġustizzja — Kooperazzjoni ġudizzjarja f’materji ċivili — Proċeduri ta’ insolvenza — Regolament (KE) Nru 1346/2000 — Artikolu 5 — Kunċett ta’ ‘drittijiet in rem ta’ terzi persuni’ — Taxxa fuq l-art — Regoli ta’ Stat Membru li jipprevedu li t-taxxa fuq l-art tikkostitwixxi piż tad-dritt pubbliku fuq proprjetà immobbli li jista’ jiġi eżegwit fuq kull proprjetarju eventwali”
I – Introduzzjoni
1.
Din it-talba ghal deċiżjoni preliminari ġiet imressqa fil-kuntest ta’ tilwima bejn amministratur ġudizzjarju għall-falliment ta’ kumpannija stabbilita fi Franza u komun Ġermaniż dwar bejġħ forzat ta’ proprjetà immobbli li tinsab fil-Ġermanja, proprjetà tal-imsemmija kumpannija, minhabba l-eżistenza ta’ taxxi fuq l-art li ma kinux tħallsu ( 2 ).
2.
Id-domanda magħmula mill-Bundesgerichtshof (qorti federali tal-ġustizzja, il-Ġermanja) għandha twassal lill-Qorti tal-Ġustizzja sabiex tindirizza l-kunċett ta’ dritt in rem fil-kuntest tal-Artikolu 5 tar-Regolament (KE) Nru 1346/2000 ( 3 ). B’mod iktar preċiż, il-Qorti tal-Ġustizzja ser ikollha l-okkażjoni tispeċifika jekk, fil-kuntest partikolari ta’ taxxa fuq l-art irregolata bil-liġi pubblika li tikkostitwixxi piż fuq proprjetà immobbli, il-kwalifika nazzjonali bħala dritt in rem ta’ din it-taxxa għall-finijiet tal-applikazzjoni tal-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000 għandhiex tiġi limitata minn kriterji ta’ kwalifika awtonoma.
II – Il-kuntest ġuridiku
A – Id-dritt tal-Unjoni
3.
L-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000, intitolat “Drittijiet ta’ partijiet terzi in rem”, jipprovdi:
“1 Il-ftuħ ta’ proċedimenti ta’ falliment [proċedura ta’ insolvenza] m’għandux jaffettwa d-drittijiet in rem ta’ kredituri jew partijiet terzi rigward l-assi tanġibbli jew mhux tanġibbli, mobbli jew immobbli - it-tnejn assi speċifiċi u kollezzjonijiet ta’ assi indefiniti bħala massa li jinbidlu minn żmien għal żmien - li jappartieni għad-debitur li jkunu jinstabu fit-territorju ta’ Stat Membru ieħor fil-waqt tal-ftuħ tal-proċedimenti.
2. Id-drittijiet imsemmija fil-paragrafu 1 għandhom b’mod partikolari jfissru:
a)
id-dritt li jiddisponu mill-assi jew li dawn mogħtija u li jakkwistaw sodisfazzjon mill-introjtu ta’ jew id-dħul minn dawk l-assi, b’mod partikolari bis-saħħa ta’ lien jew ta’ ipoteka;
b)
id-dritt esklussiv li jkollhom talba milqugħa, b’mod partikolari dritt iggarantit b’lien fir-rigward ta’ talba jew ogħtja ta’ talba bħala garanzija;
c)
id-dritt li jitlob l-assi minn, u/jew li jeħtieġu restituzjoni minn, xi ħadd li jkollu l-pussess jew użu tagħhom kuntrarju tax-xewqat tal-parti hekk intitolata;
d)
id-dritt in rem għall-użu tajjeb ta’ l-assi.
3. Id-dritt, irreġistrat f’reġistru pubbliku u enforzabbli kontra partijiet terzi, li permezz tiegħu dritt in rem fil-qofol tat-tifsira ta’ paragrafu 1 jista’ jiġi akkwistat, għandu jkun meqjus bħala dritt in rem.
4. Paragrafu 1 m’għandux jipprekludi azzjonijiet ta’ invalidità, nuqqas ta’ rbit u nuqqas ta’ enforzabilità kif imsemmija fl-Artikolu 4(2)(m).”
B – Id-dritt Ġermaniż
4.
L-Artikolu 9(2) tal-liġi dwar it-taxxa fuq l-art (Grundsteuergesetz, iktar ’il quddiem il-“GrStG”) jipprovdi:
“It-taxxa tibda tiddekorri mill-bidu tas-sena li għaliha l-istess taxxa tiġi stabbilita.”
5.
L-Artikolu 12 tal-GrStG, intitolat “Garanzija in rem” huwa fformulat kif ġej:
“It-taxxa fuq l-art tikkostitwixxi piż tad-dritt pubbliku fuq l-oġġett suġġett għat-taxxa.”
6.
L-ewwel sentenza tal-Artikolu 77(2) tal-kodiċi tat-taxxi (Abgabenordnung, iktar ’il quddiem l-“AO”) tipprevedi:
“Meta taxxa tikkostitwixxi piż tad-dritt pubbliku fuq il-proprjetà immobbli, il-proprjetarju għandu jittolera l-eżekuzzjoni forzata fuq l-istess proprjetà.”
7.
L-Artikolu 10(1) tal-liġi dwar il-bejgħ forzat (Zwangsversteigerungsgesetz) jipprovdi:
“Id-dritt tal-kreditur għall-ħlas mill-prodott tal-proprjetà immobbli huwa suġġett għall-ordni li ġej [...]:
[...]
3.
l-arretrati tal-aħħar erba’snin ta’ dejn fuq ħlasijiet ta’ piżijiet tad-dritt pubbliku fuq il-proprjetà immobbli; il-benefiċċji perjodiċi, partikolarment it-taxxi fuq l-art, l-interessi, il-ħlasijiet addizzjonali u l-benefiċċji ġejjien minn dħul [...] jibbenefikaw minn dan id-dritt prijoritarju biss għas-somom għall-perijodu kurrenti u għall-arretrati tal-aħħar sentejn [...]
4.
id-dejn li joriġina mid-drittijiet fuq il-proprjetà immobbli [...]”.
III – Il-fatti tal-kawża prinċipali, id-domanda preliminari u l-proċedura quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja
8.
Is-société civile immobilière Senior Home (iktar ’il quddiem il-“kumpannija debitriċi”) hija stabbilita fi Franza. Hija proprjetarja ta’ proprjetà immobbli li tinsab f’Wedemark (il-Ġermanja).
9.
Permezz ta’ sentenza tas-6 ta’ Mejju 2013, it-tribunal de grande instance de Mulhouse (Franza) qiegħed lill-kumpannija debitriċi taħt amministrazzjoni ġudizzjarja u ħatar amministratur ġudizzjarju bil-kompitu li jassistiha.
10.
Fil-15 ta’ Mejju 2013, il-Gemeinde Wedemark (komun ta’ Wedemark) talab il-bejgħ forzat tal-proprjetà immobbli minħabba l-eżistenza ta’ taxxi fuq l-art li kienu għadhom ma tħallsux għall-perijodu bejn l-1 ta’ Ottubru 2012 u t-30 ta’ Ġunju 2013, li kienu jammontaw għal EUR 7471.19, u ċċertifika li d-dejn seta’ jiġi suġġett għal eżekuzzjoni forzata.
11.
Permezz ta’ digriet tal-21 ta’ Mejju 2013, l-Amtsgericht Burgwedel (qorti kantonali ta’ Burgwedel, il-Ġermanja) ordnat il-bejgħ forzat. Il-rikors ippreżentat kontra din id-deċiżjoni mill-kumpannija debitriċi ma kellux eżitu. Il-Landgericht Hannover (qorti provinċjali ta’ Hannover, il-Ġermanja) ċaħdet l-appell tagħha. Permezz ta’ rikors ippreżentat quddiem il-Bundesgerichtshof (qorti federali tal-ġustizzja), il-kumpannija debitriċi qiegħda tipprova tikseb l-annullament tad-deċiżjoni li tordna l-bejgħ forzat u t-tħassir tal-iskrizzjoni relatata mir-reġistru tal-artijiet.
12.
F’dan ir-rigward il qorti tar-rinviju tfakkar li t-tilwima li għandha quddiemha taqa’ fil-kamp tal-applikazzjoni tar-Regolament Nru 1346/2000. Konformement mal-Artikolu 4(1) u mal-punt f tat-tieni sentenza tal-Artikolu 4(2), ta’ dan ir-regolament, il-proċedura ta’ insolvenza hija suġġetta għal-liġi franċiża li tirregola, bħala prinċipju, ukoll l-effetti tal-ftuħ tal-proċedura fuq l-azzjonijiet individwali.
13.
Il-qorti tar-rinviju tenfasizza li, taħt il-liġi Franċiża, il-ftuħ tal-proċedura ta’ rkupru ġudizzjarju taħt is-superviżjoni tal-qorti jġib miegħu projbizzjoni ġenerali tal-eżekuzzjoni u ma hemmx regoli partikolari la għall-kredituri li jibbenefikaw minn garanziji in rem u lanqas għall-amministrazzjoni fiskali. Madankollu, konformement mal-Artikolu 5(1) tar-Regolament Nru 1346/2000, il-ftuħ tal-proċedura ta’ insolvenza ma jaffettwax id-drittijiet in rem ta’ kreditur jew ta’ terza persuna fuq il-beni immobbli li jinsabu fuq it-territorju ta’ Stat Membru ieħor.
14.
Issa, skont id-dritt Ġermaniż, id-dejn ta’ taxxa fuq l-art jikkostitwixxi, skont il-qorti tar-rinviju u konformement mal-Artikolu 12 tal-GrStG, piż tad-dritt pubbliku li huwa dritt patrimonjali in rem, fejn il-proprjetarju għandu jittollera l-eżekuzzjoni forzata fuq il-proprjetà immobbli, konformement mal-ewwel sentenza tal-Artikolu 77(2) tal-AO. Il-piżijiet tad-dritt pubbliku huma kkostitwiti indipendentement mill-kwistjoni dwar jekk il-proċedura ta’ bejgħ forzat inbdietx jew le.
15.
Mid-deċiżjoni tar-rinviju jirriżulta li għad hemm dubji dwar jekk l-Artikolu 5(1) tar-Regolament Nru 1346/2000 għandux jiġi interpretat bħala regola ta’ kunflitt, jiġiefieri li hija l-lex rei sitae, f’dan il-każ il-liġi Ġermaniża, li għandha tirregola l-kwistjoni dwar l-eżistenza jew le ta’ dritt in rem. Fil-fatt id-duttrina spiss tammetti interpretazzjoni awtonoma tal-kunċett ta’ “dritt in rem”.
16.
Il-qorti tar-rinviju tfakkar li, f’din il-perspettiva, l-artikolu inkwistjoni għandu bħala għan fundamentali, minn naħa li jipproteġi l-aspettattivi leġittimi u s-sigurtà tat-tranżazzjonijiet, kif jirriżulta mill-premessa 24 tal-imsemmi regolament. Min-naħa l-oħra, skont il-premessa 25 ta’ dan ir-regolament, fil-każ ta’ drittijiet in rem jeżisti bżonn partikolari f’dan ir-rigward, billi dawn id-drittijiet huma ta’ importanza kunsiderevoli għall-għoti ta’ sabiex jinkisbu l-krediti. Issa, l-interessi tal-awtoritajiet fiskali huma distinti għal diversi raġunijiet mill-interessi ta’ kredituri privati.
17.
F’dawn iċ-ċirkustanzi, il-Bundesgerichtshof (qorti federali tal-ġustizzja, il-Ġermanja), permezz ta’ deċiżjoni tat-12 ta’ Marzu 2015, li waslet għand ir-Reġistru tal-Qorti tal-Ġustizzja fid-29 ta’ April 2015, iddeċidiet li tissospendi l-proċeduri quddiemha u li tagħmel id-domanda preliminari li ġejja lill-Qorti tal-Ġustizzja:
“Il-kunċett ta’ dritt in rem li jinsab fl-Artikolu 5(1) tar-Regolament [Nru 1346/2000], ikopri regola nazzjonali, bħal dik li tinsab fl-Artikolu 12 tal-Grundsteuergesetz (Liġi dwar it-taxxa fuq proprjetà immobbli), moqri flimkien mal-ewwel sentenza tal-Artikolu 77(2) tal-Abgabenordnung (Kodiċi fiskali), li tipprovdi li l-krediti tat-taxxa fuq proprjetà immobbli jikkostitwixxu ipso jure piż tad-dritt pubbliku fuq il-proprjetà immobbli u li l-proprjetarju għandu għaldaqstant jittollera l-eżekuzzjoni forzata fuq il-proprjetà immobbli?”
18.
Ġew ippreżentati osservazzjonijiet bil-miktub mir-Renju ta’ Spanja kif ukoll mill-Kummissjoni Ewropea. L-osservazzjonijiet orali tal-istess partijiet interessati nstemgħu waqt is-seduta tal-10 ta’ Marzu 2016.
IV – IV Analiżi
A – Kummenti preliminari
1. Il-ġenesi tar-Regolament Nru 1346/2000
19.
Ir-Regolament Nru 1346/2000, li daħal fis-seħħ fil-31 ta’ Mejju 2002, ma huwiex biss l-ewwel regolament iddedikat għall-proċedimenti ta’ insolvenza ( 4 ), iżda wkoll ir-riżultat ta’ negozjati twal li bdew fis-snin 60 fi ħdan il-Komunità Ekonomika Ewropea, li dak iż-żmien kienet tinkludi biss is-sitt Stati fundaturi ( 5 ). Kien biss fl-1970 li rat id-dawl l-ewwel verżjoni tal-abbozz tal-Konvenzjoni ( 6 ), li fuqu madankollu ma kienx hemm qbil wiesa’ biżżejjed. Kellhom jgħaddu għaxar snin sabiex jiġi ppublikat it-tieni abbozz ( 7 ). Is-sistema adottata għal dan it-tieni abbozz kienet ibbażata fuq il-prinċipji ta’ unità (proċedura waħda biss għat-territorju kollu ta’ dik li kienet dak iż-żmien il-Komunità Ekonomika Ewropea) u ta’ universalità (il-proċedura tkopri l-assi kollha tad-debitur, jinsabu fejn jinsabu) ( 8 ). Wara li sab sensiela ta’ ostakoli, dan l-abbozz ġie abbandunat fl-1985 minħabba nuqqas ta’ kunsens wiesa’ biżżejjed ( 9 ). Għalhekk, ġie stabbilit abbozz ġdid ta’ konvenzjoni, din id-darba ispirat mit-teorija attenwata tal-universalità tal-fallimenti ( 10 ).
20.
Il-Konvenzjoni dwar il-proċeduri ta’ insolvenza, elaborata fuq il-bażi tal-Artikolu K3 tat-Trattat dwar l-Unjoni Ewropea, ġiet ippreżentat għall-firma fi Brussell fit-23 ta’ Novembru 1995 iżda ma ġietx iffirmata mill-Istati Membri kollha ( 11 ). Wara li daħal fis-seħħ it-Trattat ta’ Amsterdam, u fuq inizjattiva tar-Repubblika Federali tal-Ġermanja u tar-Repubblika tal-Finlandja, it-test tal-Konvenzjoni tal-1995 fl-aħħar reġa’ ttieħed taħt il-forma ta’ regolament adottat abbażi tal-artikoli 61(c) KE u 67(1) KE ( 12 ).
2. L-istruttura tal-mekkaniżmu introdott mir-Regolament Nru 1346/2000
21.
Għandu jitfakkar hawnhekk li, bħall-Konvenzjoni dwar il-proċeduri ta’ insolvenza, ir-Regolament Nru 1346/2000 ma jirriflettix mudell ibbażat fuq il-prinċipju ta’ universalità tal-proċeduri ta’ insolvenza iżda għal mudell ta’ universalità limitata. Għalhekk dan ir-regolament jitlaq mill-mudell universali, filwaqt li jipprevedi sensiela ta’ regoli speċjali li jservu bħala eċċezzjonijiet u li jikkoreġu jew jillimitaw l-universalità tiegħu ( 13 ).
22.
B’mod ġenerali, l-eżistenza ta’ regoli speċjali li jikkoreġu jew jillimitaw l-universalità tal-proċeduri ta’ insolvenza hija ġustifikata għal raġunijiet li għandhom bażi doppja. Minn naħa, il-protezzjoni tad-drittijiet kweżiti fi Stat Membru li ma huwiex dak tal-ftuħ tal-proċeduri ta’ insolvenza fil-każ tal-applikazzjoni tal-lex concursus ta’ Stat Membru ieħor u ( 14 ), min-naħa l-oħra il-ħtieġa li titnaqqas il-kumplessità tal-proċeduri ta’ insolvenza. F’dan ir-rigward, il-premessa 11 tar-Regolament hija ċara ħafna meta tiddikjara li “b’riżultat ta’ liġijiet sustantivi li huma differenti ħafna minn xulxin, mhux prattikabbli li jkunu introdotti proċedimenti ta’ falliment [proċeduri ta’ insolvenza] fl-iskop universali tal-Komunità kollha. F’dan l-isfond, l-applikazzjoni mingħajr eċċezzjoni tal-liġi ta’ l-Istat dwar ftuħ ta’ proċedimenti ta’ spiss twassal għal diffikultajiet. Dan japplika, per eżempju, għal liġijiet ferm differenti dwar interessi ta’ garanziji li jinsabu fil-Komunità. Barra minn hekk, id-drittijiet preferenzali li jgawdu uħud mill-kredituri fi proċedimenti ta’ falliment huma, f’ċerti każi, kompletament differenti” ( 15 ).
23.
B’mod aktar preċiż, fir-rigward tal-mekkaniżmu introdott mir-Regolament Nru 1346/2000, l-Artikolu 4(1) ta’ dan ir-regolament jipprevedi li l-liġi applikabbli għall-proċedura ta’ insolvenza u għall-effetti tagħha hija dik tal-Istat Membru li fuq it-territorju tiegħu nbdiet il-proċedura (lex fori concursus). Kif tiddijara l-premessa 23 tal-istess regolament, din il-liġi tirregola l-kundizzjonijiet kollha relatati mal-ftuħ, l-iżvolġiment u l-għeluq tal-proċedura ta’ insolvenza ( 16 ). Madankollu, sabiex jiġu ppreżervati l-aspettattivi leġittimi u ċ-ċertezza legali tat-tranżazzjonijiet fl-Istati Membri minbarra dak fejn infetħet il-proċedura ta’ insolvenza, ir-Regolament Nru 1346/2000 jipprevedi fl-Artikoli 5 sa 15 ( 17 ) tiegħu, numru ta’ eċċezzjonijiet għar-regola tal-liġi applikabbli għal ċerti drittijiet u sitwazzjonijiet ġuridiċi li, kif fakkart fil-punt preċedenti, huma kkunsidrati, skont il-premessa 11, bħala partikolarment importanti ( 18 ). Dawn l-eċċezzjonijiet għall-applikazzjoni tal-lex concursus huma previsti f’sitwazzjonijiet fejn il-fatturi ta’ konnessjoni (pereżempju, is-sitwazzjoni ta’ proprjetà) jorbtu sitwazzjoni speċifika għal-liġi ta’ Stat Membru ieħor ( 19 ).
24.
Huwa f’dan il-kuntest li għandha tiġi eżaminata d-domanda preliminari magħmula mill-qorti tar-rinviju. .
B – Fuq id-domanda preliminari
25.
Permezz tad-domanda tagħha, il-qorti tar-rinviju tixtieq tkun taf, essenzjalment, jekk l-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000 għandux jiġi interpretat fis-sens li piż tad-dritt pubbliku fuq proprjetà immobbli favur l-amministrazzjoni fiskali, bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali, taqax taħt il-kunċett tad-dritt in rem fir-rigward ta’ dan l-artikolu.
26.
Saiex tingħata risposta għal din id-domanda, jeħtieġ li jiġi eżaminat jekk piż tad-dritt pubbliku fuq proprjetà immobbli tikkostitwix jew le dritt in rem u, konsegwentement, jekk il-kundizzjonijiet tal-Artikolu 5 tal-imsemmi regolament humiex sodisfatti f’dan il-każ. Fil-fatt, huwa biss jekk il-piż ikun dritt in rem li l-kumpannija debitriċi proprjetarja tal-proprjetà immobbli tkun obbligata tittollera l-eżekuzzjoni forzata fuq il-proprjetà. Għalhekk, fl-ewwel lok, ser nitratta l-portata tal-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000 qabel ma neżamina, fit-tieni lok, il-limiti possibbli għall-kwalifika nazzjonali ta’ dritt bħala dritt in rem għall-finijiet ta’ dan l-artikolu.
1. Fuq il-portata tal-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000
27.
Qabel kollox għandu jiġi ppreċiżat li l-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000 huwa applikabbli biss jekk il-liġi tal-post fejn jinsab l-oġġett (lex rei sitae) tikklassifika d-dritt li qieghed jiġi eżaminat bħala dritt in rem.
28.
Sussegwentement, fir-rigward tal-protezzjoni tad-drittijiet in rem assigurata mill-Artikolu 5 ta’ dan ir-regolament, infakkar li l-istruttura tal-mekkaniżmu li jintroduċi jistrieħ fuq in-nuqqas ta’ assenjazzjoni tad-drittijiet in rem fuq l-oġġetti li jinsabu fi Stati Membri oħra, li bħala prinċipju jfisser li tali drittijiet huma esklużi mill-effetti tal-proċedura ta’ insolvenza ( 20 ). Din is-soluzzjoni ntagħżlet għal raġunijiet sostanzjali, bħall-għan li tiġi żgurata l-protezzjoni tal-kummerċ fl-Istat Membru fejn jinsabu l-assi u ċ-ċertezza legali tad-drittijiet relatati magħhom. Id-drittijiet in rem għandhom funzjoni importanti ħafna fil-kreditu u l-mobilizzazzjoni tar-rikkezza. Fil-fatt, huma jipproteġu lid-detenturi tagħhom quddiem riskju ta’ insolvenza tad-debitur u jippermettu li jinkisbu krediti b’kundizzjonijiet vantaġġużi ( 21 ). Għalhekk iċ-ċertezza legali u l-protezzjoni tal-aspettattivi leġittimi tal-kredituri fit-tranżazzjonijiet imwettqa jidhru bħala elementi fondamentali.
29.
Barra minn hekk, raġunijiet ta’ ordni proċedurali jiġġustifikaw ukoll protezzjoni ikbar tad-drittijiet in rem, bħall-għanijiet istituzzjonali tar-Regolament Nru 1346/2000 marbuta man-neċessità li tiġi ssemplifikata u ffaċilitata l-amministrazzjoni tal-assi ( 22 ). F’dan ir-rigward għandu jiġi osservat li l-proċeduri ta’ insolvenza huma relattivament kumplessi u l-amministrazzjoni tagħhom tqum ħafna flus. It-tnaqqis tal-ispejjeż jista’ jkun ta’ vantaġġ għal ċerti kredituri waqt li fl-istess ħin ikun ta’ benefiċċju wkoll għal kulħadd jekk l-ispejjeż totali tal-amministrazzjoni proċedurali jitnaqqsu wkoll ( 23 ).
30.
Skont il-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja, il-portata tal-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000 hija ċċarata mill-premessi 11 u 25 tiegħu, li jipprovdu li huwa neċessarju li tiġi prevista referenza speċjali għad-drittijiet in rem“li tkun differenti mil-liġi ta’ l-Istat li jiftaħ il-proċedimenti”, peress li dawn id-drittijiet huma ta’ importanza kunsiderevoli għall-għoti ta’ krediti. Għalhekk, skont il-premessa 25, il-ġustifikazzjoni, il-validità u l-portata ta’ tali dritt in rem għandhom normalment jiġu ddeterminati skont il-liġi tal-post li fih ikun jinsab l-oġġett li jkun is-suġġett ta’ tali dritt (lex rei sitae) u ma jiġux affettwati mill-ftuħ ta’ proċedura ta’ insolvenza ( 24 ).
31.
Konsegwentement, hemm lok li l-Artikolu 5(1) tar-Regolament Nru 1346/2000 jinftiehem bħala dispożizzjoni li, billi tidderoga mir-regola tal-liġi tal-Istat ta’ ftuħ, tippermetti l-applikazzjoni, fir-rigward tad-dritt in rem ta’ kreditur jew ta’ terz fuq ċerti beni li huma proprjetà tad-debitur, tal-liġi tal-Istat Membru li fit-territorju tiegħu jkun jinsab l-oġġett inkwistjoni (lex rei sitae) ( 25 ). Id-drittijiet in rem li jirrigwardaw oġġetti tad-debitur li fil-mument tal-ftuħ tal-proċedura ta’ insolvenza jinsabu fi Stat Membru li ma huwiex l-Istat ta’ ftuħ ( 26 ) biss igawdu mill-protezzjoni ta’ dan l-artikolu. Fil-fatt, l-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000 ma huwiex regola ta’ kunflitt, iżda regola sostantiva “negattiva” ( 27 ) li għandha l-għan li tiżgura l-protezzjoni tad-drittijiet in rem miksuba qabel il-ftuħ tal-proċedura ta’ insolvenza ( 28 ).
32.
Madankollu wieħed għandu jispeċifika li, meta l-protezzjoni tad-drittijiet in rem tal-kredituri u tat-terzi persuni, u għalhekk l-immunità tagħhom, tkun relattiva, l-esklużjoni tal-imsemmija drittijiet mill-kamp ta’ applikazzjoni tal-lex fori concursus ma hijiex assoluta ( 29 ).
33.
Fl-ewwel lok, ir-regola tal-Artikolu 5(1) tar-Regolament Nru 1346/2000 ma tostakolax il-fatt li l-istralċjarju jitlob il-ftuħ ta’ proċedura sekondarja fl-Istat Membru fejn jinsabu l-beni jekk id-debitur ikollu stabbiliment f’dan l-Istat Membru ( 30 ). Tali proċedura sekondarja jkollha l-istess effetti fuq id-drittijiet in rem bħal proċedura prinċipali . L-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000 jistabbilixxi li l-proċedura ta’ insolvenza ma taffettwax id-drittijiet in rem fuq oġġetti li jinsabu fi Stati Membri oħra u mhux li l-proċedura ma tilħaqx l-oġġetti (jew krediti) li jinsabu fi Stat Membru ieħor protetti minn dawn id-drittijiet. Peress li l-proċedura prinċipali hi, bħala prinċipju, proċedura universali, hija tinkludi l-proprjetà kollha tad-debitur. Dan huwa importanti jekk il-valur tal-garanzija jkun superjuri għall-valur tal-kreditu ggarantit mid-dritt in rem. Għalhekk, fl-assenza ta’ ftuħ ta’ proċedura sekondarja, il-kreditur ikun obbligat li jħallas lura lil-istralċjarju tal-proċedura prinċipali l-eċċess li seta’ kien hemm mill-prodott tal-bejgħ (ara l-premessa 25 u l-Artikolu 20 tar-Regolament Nru 1346/2000). Min-naħa l-oħra, jekk il-kreditu jkun kopert mill-valur tal-garanzija, il-kreditur li jikseb lura d-dovut iggarantit mid-drittijiet in rem ma għandu jħallas xejn lura lill-kredituri l-oħra ( 31 ).
34.
Fit-tieni lok, l-Artikolu 5(4) tar-Regolament Nru 1346/2000 jintroduċi eċċezzjoni għall-eċċezzjoni stabbilita mill-istess Artikolu 5, billi jipprevedi li l-paragrafu 1 tal-istess artikolu ma jostakolax azzjonijiet għal nullità, għal annullament jew għal nuqqas ta’ infurzabbilità msemmija fl-Artikolu 4(2)(m) ta’ dan ir-regolament ( 32 ). B’hekk, il-lex fori concursus japplika meta l-kostituzzjoni jew l-eżerċizzju tad-drittijiet in rem huwa f’kontradizzjoni mal-interessi tal-proċedura ta’ insolvenza u li l-atti jistgħu jiġu kklassifikati bħala atti li jikkawżaw preġudizzju għall-kredituri kollha. Għalhekk dan l-artikolu ma huwiex intiż għall-azzjonijiet ta’ nullità bbażati fuq ir-regoli tad-dritt komuni (azzjonijiet ordinarji tad-dritt ċivili u kummerċjali) ( 33 ) iżda dawk ibbażati fuq ir-regoli tal-proċeduri ta’ insolvenza. Madankollu, l-Artikolu 13 tar-Regolament Nru 1346/2000 jipprovdi eċċezzjoni għall-applikazzjoni tal-lex fori concursus, li permezz tagħha l-att inkwistjoni ma jistax jiġi validament ikkontestat jekk persuna li tibbenefika minn att li jikkawża preġudizzju għall-kredituri kollha tipproduċi prova li “l-imsemmi att huwa suġġett għall-liġi ta’ Stat Membru apparti minn dak l-Istat tal-ftuħ tal-proċedimenti, u dik il-liġi ma tħallix xi mezz li l-att ikun sfidat fil-każ rilevanti” ( 34 ).
35.
Fit-tielet u lok, għandu jiġi osserva li l-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000 ma jistax jiġi użat biex tittejjeb il-pożizzjoni tal-proprjetarju ta’ dritt in rem, fir-rigward ta’ privileġġi oħra, barra mill-proċedura ta’ insolvenza. Fi kliem ieħor, dan l-artikolu jammetti d-dritt ta’ eżekuzzjoni separata tal-proprjetarju mingħajr ma jibdel is-sistema ta’ drittijiet preferenzjali li dan id-dritt in rem għandu josserva barra mill-proċedura ta’ insolvenza ( 35 ).
2. Fuq il-limiti tal-kwalifika nazzjonali ta’ dritt bħala dritt in rem għall-finijiet tal-applikazzjoni tal-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000
36.
Fir-rigward tal-klassifikazzjoni ta’ dritt in rem, qabel kollox nosserva li r-Regolament Nru 1346/2000 jirreferi għad-dritt nazzjonali, bla ħsara għad-dispożizzjonijiet tal-Artikolu 5(2) u (3) tiegħu ( 36 ).
37.
F’dan ir-rigward, hekk kif diġà ġie espost fil-punti 34 u 35 tal-konklużjonijiet tiegħi fil-kawża Lutz ( 37 ), il-kwalifika ta’ dritt fid-dawl tal-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000 għandha ssir f’darbtejn, kull darba differenzjata b’mod ċar.
38.
L-ewwel, wieħed għandu jeżamina jekk il-kwalifika ta’ dritt bħala “dritt in rem” taqax taħt id-dritt nazzjonali, li jirregola, bis-saħħa tar-regoli ta’ kunflitt applikabbli qabel il-proċedura ta’ insolvenza, id-drittijiet in rem (normalment, il-lex rei sitae) ( 38 ). Il-kostituzzjoni, il-validità u l-portata ta’ dawn id-drittijiet in rem huma għalhekk irregolati mil-liġi tal-post fejn jinsab l-oġġett li huwa suġġett għad-dritt in rem ( 39 ).
39.
Sussegwentement, ladarba tkun ġiet iddeterminata n-natura in rem tad-dritt eżaminat fid-dawl tal-lex rei sitae, għandu jiġi vverifikat jekk dan id-dritt jissodisfax il-kriterji ta’ applikazzjoni tal-Artikolu 5(2) u (3) tar-Regolament Nru 1346/2000. Dawn il-kriterji ta’ klassifikazzjoni awtonoma ( 40 ) jillimitaw għalhekk il-kwalifika nazzjonali ta’ dritt suġġettiv bħala dritt in rem għall-finijiet tal-applikazzjoni tal-Artikolu 5 ta’ dan ir-regolament ( 41 ).
40.
Nixtieq inżid ulterjorment xi rimarki ma’ dawk ippreżentati fil-konklużjonijiet tiegħi fil-kawża Lutz ( 42 ).
41.
Fl-ewwel lok, skont ir-rapport Virgós/Schmit, l-għan tal-Artikolu 5(2) tar-Regolament Nru 1346/2000 huwa li jiffaċilita l-applikazzjoni tal paragrafu 1 tiegħu. Għalhekk il-funzjoni tiegħu, kif jirriżulta mill-paragrafi 100 u 102 ta’ dan ir-rapport, hija li jillimita l-kwalifika nazzjonali ta’ dritt bħala dritt in rem għall-finijiet tal-applikazzjoni tiegħu, mingħajr b’daqshekk ma jimponi definizzjoni awtonoma tal-kunċett ta’ dritt in rem ( 43 ).
42.
F’dan ir-rigward jidhirli li l-fatt li r-Regolament Nru 1346/2000 ma joffrix definizzjoni bħal din ma jfisser bl-ebda mod li ma jipprevedix ċerti limiti għall-kunċett ta’ dritt in rem għall-finijiet tal-applikazzjoni tal-Artiklu 5 tiegħu stess. F’dan ir-rigward, kif jindika r-rapport Virgós/Schmit fil-paragrafu 102, “wieħed irid jieħu inkunsiderazzjoni l-fatt li l-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000 jikkostitwixxi eċċezzjoni importanti għall-applikazzjoni tal-liġi tal-Istat tal-ftuħ u għall-portata universali tal-proċedura prinċipali”. Fil-fehma tiegħi, mill-qari komplet ta’ dan ir-rapport jirriżulta li l-paragrafi 100 u 102 tiegħu għandhom jinqraw flimkien fid-dawl tal-fatt li huma kumplimentari. Peress li dan ir-rapport jagħti elementi utli għall-interpretazzjoni tar-Regolament Nru 1346/2000 ( 44 ), niddubita kemm huwa rilevanti li wieħed jaqra b’mod separat il-paragrafi differenti li janalizzaw l-Artikolu 5 ta’ dan ir-regolament (paragrafi 94 sa 106).
43.
Fit-tieni lok, nosserva li dan l-istess rapport jinsisti fuq il-fatt li interpretazzjoni wiesgħa żżejjed tal-kunċett nazzjonali tad-dritt in rem, li xxebbah, b’mod partikolari, drittijiet sempliċement mogħnija bil-fakultà li wieħed jitlob ħlas preferenzjali, kif inhu l-każ għal numru ta’ privileġġi, tneħħi kull rilevanza mill-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000 ( 45 ).
44.
Fit-tielet lok, anki jekk il-lista stabbilita mill-Artikolu 5(2) tar-Regolament Nru 1346/2000, fir-rigward tad-drittijiet li, bħala prinċipju, huma kkunsidrati bħala drittijiet in rem fis-sistemi ġuridiċi tal-Istati Membri, ma hijiex eżawrjenti ( 46 ), ir-rapport Virgós/Schmit jidher li jammetti ( 47 ) li tispira ruħha b’mod partikolari mill-fatt li dritt in rem huwa essenzjalment ikkaratterizzat minn żewġ kriterji ( 48 ). Minn naħa hemm ir-“relazzjoni diretta u immedjata mal-oġġett li huwa s-suġġett tiegħu, li tibqa’ assenjata għas-sodisfazzjon tagħha, mingħajr ma tiddependi la mill-appartenenza tal-oġġett lill-patrimonju ta’ persuna u lanqas mir-relazzjoni tal-proprjetarju tad-dritt ma’ persuna oħra” u, min-naħa l-oħra, il-“karattru assolut tal-assenjazzjoni tad-dritt lill-proprjetarju, li jfisser li l-proprjetarju jista’ jopponi d-dritt in rem tiegħu kontra kull min ma jirrikonoxxihx jew jikkawżalu preġudizzju mingħajr il-kunsens tiegħu; li d-dritt jista’ jirreżisti għaċ-ċessjoni tal-proprjetà lil-terza persuna (huwa infurzabbli erga omnes, bil-limiti proprji għall-protezzjoni tax-xerrej in bona fide); [u] li dritt jista’ għalhekk jirreżisti għall-miżuri ta’ eżekuzzjoni individwali ta’ terzi persuni u għal dawk mittieħda fil-proċeduri kollettivi ta’ insolvenza (permezz ta’ separazzjoni jew permezz tas-sodisfazzjon individwalizzat tad-dritt)” ( 49 ).
45.
Fl-aħħar lok, infakkar li l-Artikolu 5(1) tar-Regolament Nru 1346/2000 jipprevedi li l-ftuħ tal-proċedura ta’ insolvenza ma jaffettwax id-dritt in rem ta’ kreditur jew ta’ terza persuna fuq proprjetà determinata u “fuq il-proprjetajiet kollha indeterminati li l-kompożizzjoni tagħhom hija soġġetta għal xi modifika”. Fi kliem ieħor, għall-finijiet ta’ dan l-artikolu, dritt in rem jista’ jiġi kkostitwit mhux biss fuq proprjetajiet determinati, iżda wkoll fuq il-patrimonju kollu ( 50 ).
46.
Għalhekk huwa fid-dawl ta’ dawn l-elementi li għandha tiġi eżaminata l-kwalifika ta’ piż tad-dritt pubbliku, bħalma għandna f’dan il-każ, għall-finijiet tal-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000.
a) Il-kwalifika ta’ piż tad-dritt pubbliku skont il-liġi ta’ fejn jinsab l-oġġett inkwistjoni (lex rei sitae)
47.
Qabel kollox infakkar li hija biss il-qorti tar-rinviju li għandha kompetenza sabiex tikkonstata u tevalwa l-fatti tat-tilwima li bihom ġiet adita kif ukoll sabiex tinterpreta u tapplika d-dritt nazzjonali ( 51 ). Konsegwentement hija l-istess qorti li għandha tistabbilixxi jekk, skont id-dritt nazzjonali, dan il-piż tad-dritt pubbliku huwiex dritt in rem.
48.
Fir-rigward tal-kawża prinċipali, mid-deċiżjoni tar-rinviju jirriżulta li, skont id-dritt Ġermaniż, il-liġi tal-post fejn tinsab il-proprjetà immobbli inkwistjoni, id-dejn ta’ taxxa fuq l-art li ta lok għad-deċiżjoni li tordna l-bejgħ forzat jikkostitwixxi piż tad-dritt pubbliku, skont l-Artikolu 12 tal-GrStG, li huma drittijiet patrimonjali in rem, billi l-proprjetarju għandu jittollera l-eżekuzzjoni forzata fuq il-proprjetà immobbli, konformement mal-ewwel sentenza tal-Artikolu 77(2) tal-AO ( 52 ). Skont din il-qorti, dan id-dejn jikkorrispondi għal dritt ta’ garanzija ta’ proprjetà immobbli u ma jiġix iskritt fir-reġistru tal-artijiet.
49.
Il-qorti tar-rinviju tippreċiża li t-taxxa fuq l-art, bis-saħħa tal-Artikolu 9(2) tal-GrStG, titwieled fil-bidu tas-sena, tant li f’dan il-każ mill-inqas id-dejn li jirrigwarda l-perjodu mill-1 ta’ Ottubru 2012 sal-5 ta’ Mejju 2013 ġie fis-seħħ qabel il-ftuħ tal-proċedura ta’ insolvenza u, għalhekk, huwa kopert mill-piż fuq l-art. Dan tal-aħħar huwa aċċessorju, bħal ipoteka, billi jiddependi mill-eżistenza ta’ dejn fiskali. B’danakollu, ma jippreżumix neċessarjament li l-proprjetarju nnifsu huwa taxxabbli u li huwa responsabbli għaliha personalment. Fil-fatt, it-taxxa tkompli teżisti meta l-proprjetà immobbli tiġi ttrasferita wara li d-dejn fiskali jkun ġie stabbilit, sa fejn il-kreditu huwa eżiġibbli u jista’ jkun soġġett għal eżekuzzjoni. Waqt proċedura ta’ insolvenza, l-amministrazzjoni fiskali tibbenefika, fuq il-bażi ta’ taxxa fuq l-art irregolata bil-liġi pubblika, mid-dritt li titħallas b’mod separat u preferenzjali ( 53 ). Għaldaqstant hija tista’ titlob il-bejgħ forzat tal-proprjetà immobbli, bħal f’dan il-każ.
50.
Mid-deċiżjoni tal-qorti tar-rinviju jirriżulta b’mod ċar li, skont id-dritt Ġermaniż, il-piż tad-dritt pubbliku fuq il-proprjetà immobbli konċernata huwa garanzija in rem. Bħala konsegwenza, billi l-klassifikazzjoni “ex lege causae” hija stabbilita b’mod ċar minn din il-qorti, tqum il-kwistjoni jekk il-piż fuq l-art fil-kawża prinċipali jistax jiġi klassifikat bħala dritt in rem għall-finijiet tal-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000.
51.
Biex nirrispondu għal din id-domanda, għandu jiġi vverifikat jekk il-kriterji tal-klassifikazzjoni awtonoma previsti fl-Artikolu 5(2) u (3) tar-Regolament Nru 1346/2000 humiex sodisfatti (ara l-punti 41 sa 45 ta’ dawn il-konklużjonijiet).
b) Il-kwalifika tal-piż tad-dritt pubbliku fir-rigward tal-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000.
52.
Fl-ewwel lok, kif joħroġ mill-Artikolu 5(2)(a) tar-Regolament Nru 1346/2000, dritt in rem jitratta b’mod partikolari d-“dritt li jiddisponu mill-assi jew li dawn mogħtija u li jakkwistaw sodisfazzjon mill-introjtu ta’ jew id-dħul minn dawk l-assi, b’mod partikolari bis-saħħa ta’ lien jew ta’ ipoteka”. Skont il-qorti tar-rinviju, piż tad-dritt pubbliku, bħal dak inkwistjoni fil-kawża prinċipali, jikkorrispondi għal dritt ta’ lien fuq proprjetà immobbli. Konsegwentement, il-protezzjoni tal-proprjetarju, f’dan il-każ l-amministrazzjoni fiskali, tkun bħala prinċipju żgurata mid-dritt tiegħu ta’ eżekuzzjoni forzata fuq il-proprjetà immobbli tal-kumpannija debitriċi, konformement mal-ewwel sentenza tal-Artikolu 77(2) tal-AO. Fil-fatt, mid-deċiżjoni tar-rinviju jirriżulta li, matul il-proċedura ta’ insolvenza, l-amministrazzjoni fiskali tibbenefika, fuq il-bażi tal-piż tad-dritt pubbliku, mid-dritt li titħallas b’mod separat, skont l-Artikolu 49 tal-liġi Ġermaniża dwar l-insolvenza (Insolvenzordnung) ( 54 ).
53.
Fit-tieni lok, mid-deċiżjoni tar-rinviju jirriżulta wkoll li, fuq il-bażi tal-enumerazjoni stabbilita fl-Artiklu 5(2) tar-Regolament Nru 1346/2000 ( 55 ), kif ukoll tal-kriterji ta’ klassifikazzjoni awtonoma esposti fir-rapport Virgós/Schmit u msemmija fil-punt 44 ta’ dawn il-konkużjonijiet, piż tad-dritt pubbliku fuq il-bażi tal-Artikolu 12 tal-GrStG jissodisfa sew iż-żewġ karatteristiċi essenzjali ta’ dritt in rem: minn naħa, huwa marbut direttament mal-proprjetà nnifisha, indipendentement mill-kwistjoni tal-patrimonju li għalih jappartjeni l-oġġett in kwistjoni u indipendentement mir-relazzjoni ma’ persuna differenti mill-proprjetarju tad-dritt u, min-naħa l-oħra, huwa ta’ natura assoluta, jigifieri l-proprjetarju tiegħu jista’ jinvokah f’qorti kontra kull persuna li ma tirrikonoxxix dan id-dritt mingħajr il-kunsens tiegħu jew li tippreġudikah, li jibqa’ jezisti f’każ li l-proprjetà tinbiegħ lil terzi persuni, u li jibqa’ jeżisti meta terzi persuni jinvokaw drittijiet individwali u fil-każ ta’ proċedura kollettiva, permezz tas-separazzjoni tal-massa li hija l-korollarja tiegħu jew il-bejgħ individwali.
c) Konklużjoni intermedja
54.
Mill-elementi pprovduti mill-qorti tar-rinviju jirriżulta mingħajr ekwivoku li l-leġiżlazzjoni Ġermaniża, jigiefieri l-leġiżlazzjoni nazzjonali tal-post fejn tinsab il-proprjetà immobbli (lex rei sitae), tipprevedi li l-piż tad-dritt pubbliku inkwistjoni fil-kawża prinċipali huwa garanzija in rem fuq il-proprjetà immobbli kkonċernata. Fil-fatt, skont il-qorti tar-rinviju din it-taxxa “[...]tibqa’ teżisti fil-każ ta’ bejgħ, [...] tista’ tiġi invokata kontra terzi persuni u [...] tiġġustifika dritt li tiġi separata l-garanzija mill-massa f’każ ta’ insolvenza”. Bħala konsegwenza, piż bħal dan jissodisfa l-kriterji għall-applikazzjoni tal-Artikolu 5(2) tar-Regolament Nru 1346/2000.
55.
Nikkonstata wkoll li, skont l-affermazzjonijiet ta’ din il-qorti, il-piż fuq l-art inkwistjoni jissodisfa wkoll il-karatteristiċi essenzjali ta’ “dritt in rem” li huma stabbiliti fir-rapport Virgós/Schmit ( 56 ). Madankollu din l-qorti tar-rinviju tikkunsidra neċessarju li l-Qorti tal-Ġustizzja tiċċara l-kwistjoni dwar jekk dan ir-riżultat huwiex kompatibbli mal-għan tal-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000 u mal-kunċett ta’ dan ir-regolament kollu kemm hu.
3. Fuq in-natura fiskali tal-piż tad-dritt pubbliku, u l-analiżi tal-kompatibbiltà tagħha mar-Regolament Nru 1346/2000.
56.
Skont il-qorti tar-rinviju, l-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000 għandu bħala għan essenzjali l-protezzjoni tal-aspettattivi leġittimi u taċ-ċertezza tat-tranżazzjonijiet (premessa 24). Dan ir-regolament jiddikjara li din il-protezzjoni hija neċessarja b’mod partikolari fil-każ ta’ drittijiet in rem, billi dawn għandhom importanza kbira għall-għoti ta’ krediti. Madankollu, l-interessi tal-awtoritajiet fiskali huma distinti għal bosta raġunijiet minn dawk ta’ persuni privati li jsellfu ( 57 ).
57.
Skont il-Kummissjoni, li tipproponi risposta fin-negattiv għad-domanda preliminari, ma huwiex biżżejjed li dritt jiġi kkunsidrat bħala dritt in rem bis-saħħa tal-lex rei sitae sabiex l-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000 ikun applikabbli. Fil-fatt sempliċi rinviju jista’jirriżulta li huwa kuntrarju għall-prinċipju tal-applikazzjoni esklużiva tal-lex fori concursus (il-liġi tal-Istat tal-ftuħ) previst fl-Artikolu 4 tal-istess regolament. L-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000 għandu għalhekk jiġi interpretat strettament bħala deroga għal dan il-prinċipju ( 58 ).
58.
Il-Kummissjoni żżid li l-għan imfittex mill-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000 jiġġustifika li jiġi interpretat b’mod restrittiv fis-sens li huma biss id-drittijiet mogħtija mid-debitur lill-kreditur fil-kuntest ta’ tranżazzjoni kummerċjali li għandhom jiġu kkunsidrati bħala drittijiet in rem. Min-naħa l-oħra, dan il-għan ma jkoprix il-protezzjoni ta’ awtorità fiskali. Meta, kif inhu l-każ fil-kawża prinċipali, piż tad-dritt pubbliku jieħu preċedenza fuq id-drittijiet ta’ min sellef fil-proċedura ta’ bejgħ forzat, dan ikollu wkoll bħala konsegwenza li jippenalizza li dawk li sellfu, waqt li l-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000 għandu l-għan li jipproteġihom.
59.
Min-naħa l-oħra, il-gvern Spanjol, li huwa tal-fehma li r-risposta għad-domanda preliminari għandha tkun fl-affermattiv, jikkunsidra li, fid-dawl tad-diversità tas-sistemi u tat-tradizzjonijiet ġuridiċi tal-Istati Membri u sabiex jiġi ppreservat l-effet utli ta’ dan ir-regolament, il-leġiżlatur tal-Unjoni ried jiddetermina d-drittijiet li, minħabba l-karatteristiċi tagħhom u għal raġunijiet ta’ ċertezza legali, għandhom bżonn ir-rikonoxximent ta’ din l-eċċezzjoni, kemm jekk dawn id-drittijiet jiġu kklassifikati “in rem” kemm jekk le, mill-Istat Membru li jirrikonoxxihom. Skont il-gvern Spanjol, huwa għal din ir-raġuni li l-Artikolu 5(2) tar-Regolament Nru 1346/2000 jindika li ċerti drittijiet għandhom jitqiesu bħala drittijiet in rem għall-finijiet tal-paragrafu 1 ta’ dan l-istess artikolu.
60.
Għalhekk wieħed għandu jsaqsi: għandu jitqies li n-natura fiskali tal-piż tad-dritt pubbliku inkwistjoni fil-kawża prinċipali huwa fattur determinanti sabiex jitqies li l-għan tal-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000 ma jkoprix il-protezzjoni ta’ kreditur pubbliku, f’dan il-każ l-amministrazzjoni fiskali?
61.
Ma naħsibx hekk.
62.
Fl-ewwel lok, fir-rigward tal-formulazzjoni tal-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000, mill-paragrafi 1 u 2 tiegħu ma jirriżultax li d-dejn għandu jkun kreditu privat u lanqas li għandu jkun ukoll marbut biss ma’ operazzjoni purament kummerċjali ( 59 ).
63.
Fit-tieni lok, fil-każ tal-għanijiet tar-Regolament Nru 1346/2000, is-soluzzjoni stabbilita mill-Artikolu 5 tiegħu, kif esponejt fil-punti 28 u 29 ta’ dawn il-konklużjonijiet, mhux biss tissodisfa raġunijiet ta’ sostantivi, bħall-protezzjoni tal-kummerċ fl-Istat Membru fejn jinsabu l-oġġetti, iċ-ċertezza legali tad-drittijiet li relatati magħhom u l-aspettattivi leġittimi tal-kredituri u ta’ terzi persuni, iżda wkoll raġunijiet ta’ natura proċedurali marbuta man-neċessità li tiġi ssemplifikata u ffaċilitata l-amministrazzjoni tal-patrimonju. F’dan ir-rigward, għandu jiġi enfasizzat li interpretazzjoni restrittiva żżejjed ta’ dan l-artikolu tar-Regolament Nru 1346/2000, li ċċekken b’mod ġenerali l-protezzjoni relattiva li jipprevedi ( 60 ), ma jieħu inkunsiderazzjoni biżżejjed la l-ġenesi ta’ dan ir-regolament (ara l-punti 21 sa 23 ta’ dawn il-konklużjonijiet) u lanqas il-mekkaniżmi previsti mill-istess regolament biex tiġi evitata l-possibilità ta’ “protezzjoni eċċessiva” minħabba l-eċċezzjoni prevista minn din id-dispożizzjoni (ara l-punti 32 sa 35 ta’ dawn il-konklużjonijiet).
64.
Fit-tielet lok, għandu jiġi osservat li r-Regolament Nru 1346/2000 għandu wkoll bħala għan fundamentali l-eliminazzjoni tad-diskriminazzjoni u l-ugwaljanza fit-trattament tal-kredituri. B’hekk, bis-saħħa tal-Artikolu 4 tiegħu, il-lex fori concursus tiddetermina l-kundizzjonijiet tal-ftuħ, l-iżvolġiment u l-għeluq tal-proċedura ta’ insolvenza kif ukoll, b’mod partikolari, l-ordni tal-krediti. Madankollu, l-Artikoli 39 sa 42 tar-Regolament Nru 1346/2000 jipprevedu r-regoli li jirrigwardaw l-informazzjoni tal-kredituri u l-produzzjoni tal-krediti tagħhom. B’mod partikolari, l-Artikolu 39 ta’ dan ir-regolament isemmi espressament l-awtoritajiet fiskali tal-Istati Membri ( 61 ). Bħala konsegwenza n-nazzjonalità tal-kredituri ma għandha l-ebda inċidenza fuq il-produzzjoni tal-krediti tagħhom u ma jistgħux jiġu esklużi mill-proċedura ta’ insolvenza la minħabba li jkollhom l-uffiċju prinċipali tagħhom fi Stat Membru li ma jkunx l-istess wieħed tal-ftuħ tal-proċedura u lanqas minħabba n-natura ta’ dritt pubbliku tal-krediti tagħhom ( 62 ).
65.
F’dan il-kuntest, fejn jirrigwarda l-obbligu tal-qrati kompetenti (tal-Istat tal-ftuħ tal-proċedura ta’ insolvenza) u tal-istralċjarju maħtur minnhom li jinformaw lill-kredituri, minn naħa, l-Artikolu 40(2) tar-Regolament Nru 1346/2000 jistabilixxi li n-nota ta’ informazzjoni “għandu wkoll jindika jekk il-kredituri li t-talbiet tagħhom ikunu preferenzali jew assigurati in rem jenħtiegx li jippreżentaw it-talbiet tagħhom” u, minn-naħa l-oħra, l-Artikolu 41 tal-istess regolament jipprevedi li l-kreditur għandu jibgħat kopja tad-dokumenti ġustifikattivi, jekk jeżistu, u jindika partikolarment “jekk jallegax preferenza, sigurtà in rem [...] fir-rigward ta’ talba,u liema assi jkunu koperti bil-garanzja li jinvoka”. Għalhekk, mill-qari flimkien tal-Artikoli 39 sa 41 tar-Regolament Nru 1346/2000 jirriżulta li dan l-istess regolament ma warrabx il-produzzjoni tal-krediti mill-awtoritajiet fiskali, anki fil-każ fejn dawn huma garantiti minn dritt in rem.
66.
Barra minn hekk, dejjem f’dak li jirrigwarda l-produzzjoni tal-krediti, infakkar li d-Direttivi 2001/24/KE ( 63 ) u 2009/138/KE ( 64 ) dwar l-amministrazzjoni kkontrollata u l-istralċ tal-istabbilimenti ta’ kreditu u l-aċċess għall-attivitajiet ta’ assigurazzjoni u riassigurazzjoni u l-eżerċizzju tagħhom, jipprevedu dispożizzjonijiet analogi għall-Artikolu 39 tar-Regolament Nru 1346/2000, billi jsemmu wkoll espressament l-awtoritajiet pubbliċi tal-Istati Membri ( 65 ). Jidhirli li dan l-aspett li semmejt l-aħħar huwa rilevanti għall-analiżi tiegħi. Fil-fatt, dawn l-artikoli jipprevedu li d-dejn tal-kredituri kollha li d-domiċilji tagħhom, il-postijiet normali tar-residenza jew l-uffiċċju prinċipali tagħhom huma fl-Istati Membri li ma jkunux fl-Istat Membru ta’ oriġini, jew uffiċċji prinċipali fl-Istat Membru ta’ oriġini jibbenifikaw mill-istess trattament u mill-istess ġerarkija bħall-krediti ta’ natura ekwivalenti li jistgħu possibbilment jiġu prodotti mill-kredituri li għandhom id-domiċilju tagħom, ir-residenza normali jew l-uffiċju prinċipali tagħhom fl-Istat Membru ta’ oriġini ( 66 ).
67.
Konsegwentement, fil-fehma tiegħi, ir-Regolament Nru 1346/2000 ma jagħti l-ebda privileġġ jew preferenza lill-krediti pubbliċi, iżda jekk il-leġiżlatur nazzjonali jipprevedi li l-awtoritajiet pubbliċi nazzjonali jibbenefikaw minn privileġġ bħal dan, minn preferenza jew minn garanzija in rem, dawn ikollhom ukoll jiġu rrikonoxxuti lill-krediti pubbliċi ta’ Stati Membri oħra ( 67 ). Ir-rilevanza ta’ din l-interpretazzjoni hija marbuta, jidhirli, mal-fatt li r-Regolament Nru 1346/2000 jintegra, bħala regola ġenerali, is-sistema ta’ insolvenza legali tal-Unjoni, fejn ir-regoli speċjali huma, b’mod partikolari, id-direttivi relatati mar-riorganizzazzjoni u l-istralċ tal-istabbilimenti ta’ kreditu u għall-aċċess għall-attivitajiet ta’ assigurazzjoni u riassigurazzjoni u l-eżerċizzju ( 68 ) tagħhom kif iċċitati fil-punt preċedenti. Għalhekk, il-koerenza tas-sistema msemmija tirrikjedi li l-problemi ta’ interpretazzjoni ta’ dawn l-atti kollha jiġu riżolti b’mod koerenti billi tittieħed inkunsiderazzjoni s-sistema kollha kemm hi.
68.
Huwa ċertament minnu li dawn l-argumenti (ara l-punti 64 sa 66 ta’ dawn il-konklużjonijiet) jirrigwardaw, bħala prinċipju, l-applikazzjoni tad-dispożizzjonijiet tar-Regolament Nru 1346/2000 (u, b’mod partikolari, tad-direttivi ċċitati bħala analoġija) dwar l-informazzjoni tal-kredituri u l-produzzjoni tal-krediti tagħhom. Madankollu, u għar-raġunijiet diġà spjegati fil-punt preċedenti, il-koerenza stess tar-regolament tkun kompromessa jekk id-drittijiet in rem irregolati mil-liġi pubblika jiġu esklużi mill-protezzjoni relattiva tal-Artikolu 5 ta’ dan ir-regolament.
69.
Fir-raba’ lok, infakkar li, fis-sentenza Lutz ( 69 ), il-Qorti tal-Ġustizzja diġà kkunsidrat dritt ta’ garanzija eżekutorja (qbid ippratikat fuq kontijiet bankarji) bħala dritt in rem meta dan ma jirriżultax minn att ġuridiku, iżda meta jirriżulta minn dritt ipso jure ( 70 ).
70.
Fil-ħames lok, naqbel naturalment fir-rigward tal-fatt li l-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000, bħala eċċezzjoni jew regola speċjali, għandu jiġi interpretat strettament. Madankollu, irrid infakkar li t-taxxa fuq l-art irregolata bil-liġi pubblika inkwistjoni fil-kawża prinċipali tissodisfa strettament mhux biss il-kundizzjonijiet tal-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000 iżda wkoll il-kriterji ta’ klassifikazzjoni awtonoma ta’ dritt in rem għall-finijiet tal-istess artikolu msemmija fir-rapport Virgós/Schmit u difiżi mid-dottrina.
71.
Barra minn hekk, fil-fehma tiegħi, ikun kuntrarju għall-ġenesi u għall-mekkaniżmu stess stabbilit minn dan ir-regolament li esklużjoni eventwali tal-piż tad-dritt pubbliku inkwistjoni tista’ tiġi bbażata biss fuq wieħed biss mill-għanijiet tiegħu, jigifieri l-protezzjoni tal-kummerċ fl-Istat Membru fejn jinsabu l-proprjetajiet, mingħajr ma jittieħdu wkoll inkunsiderazzjoni l-għanijiet relatati maċ-ċertezza legali u l-aspettattivi leġittimi tal-kredituri u ta’ terzi persuni, il-bżonn li l-amministrazzjoni tal-patrimonju tiġi ssemplifikata u ffaċilitata, kif ukoll l-eliminazzjoni tad-diskriminazzjonijiet u l-ugwaljanza ta’ trattament tal-kredituri.
72.
Fl-aħħar lok, esklużjoni tal-piż tad-dritt pubbliku, li hija inkwistjoni jista’ jkollha konsegwenzi imporanti fuq is-sistemi ġuridiċi tal-Istati Membri li jirrikonoxxu piżijiet tad-dritt pubbliku simili jew analogi għal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali ( 71 ).
73.
F’dan ir-rigward, infakkar li l-leġiżlatur tal-Unjoni, fir-Regolament ġdid 2015/848 dwar proċedimenti ta’ insolvenza, ma għamel l-ebda tibdil materjali għall-Artikolu 8 ta’ dan ir-regolament, li jittraskrivi l-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000 ( 72 ).
V – Konklużjoni
74.
Fid-dawl tal-kunsiderazzjonijiet preċedenti kollha, nipproponi li l-Qorti tal-Ġustizzja tirrispondi għad-domandi tal-Bundesgerichtshof (qorti federali tal-ġustizzja) b’dan il-mod:
L-Artikolu 5 tar-Regolament tal-Kunsill, tad-29 ta’ Mejju 2000, dwar proċedimenti ta’ falliment [proċeduri ta’ insolvenza], kif emendat bir-Regolament ta’ Implimentazzjoni tal-Kunsill (UE) Nru 583/2011, tad-9 ta’ Ġunju 2011, għandu jiġi interpretat fis-sens li piż tad-dritt pubbliku fuq proprjetà immobbli favur l-amministrazzjoni fiskali, bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali, jaqa’ taħt il-kunċett ta’ dritt in rem fid-dawl ta’ dan l-artikolu.
( 1 ) Lingwa oriġinali: il-Franċiż.
( 2 ) Għandu jiġi osservat li d-deċiżjoni tar-rinviju ma tinkludi ebda element li jirrigwarda r-rwol li kellu Hannoversche Volksbank eG fil-proċedura fil-kawża prinċipali.
( 3 ) Regolament tal-Kunsill, tad-29 ta’ Mejju 2000, dwar proċedimenti ta’ falliment [proċeduri ta’ insolvenza] (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 19, Vol. 1, p. 191), kif emendat bir-Regolament ta’ Implimentazzjoni tal-Kunsill (UE) Nru 583/2011, tad-9 ta’ Ġunju 2011 (ĠU 2011, L 160, p. 52) (iktar ’il quddiem ir-“Regolament Nru 1346/2000”).
( 4 ) Dan ir-regolament ġie mħassar bir-Regolament (UE) 2015/848 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tal-20 ta’ Mejju 2015, dwar proċedimenti ta’ insolvenza (ĠU 2015, L 141, p. 19). Madankollu, konformement mal-Artikolu 84 tiegħu, dan l-aħħar regolament huwa applikabbli biss għall-proċeduri ta’ insolvenza miftuħa wara s-26 ta’ Ġunju 2017.
( 5 ) Infakkar li l-fallimenti, il-konkordati u l-proċeduri analogi l-oħra kienu esklużi minn dik li dak iż-żmien kienet il-Konvenzjoni ta’ Brussell dwar il-ġurisdizzjoni u l-eżekuzzjoni tas-sentenzi f’materji ċivili u kummerċjali, iffirmata fi Brussell fis-27 ta’ Settembru 1968 (ĠU 1972, L 229, p. 32) (iktar ’il quddiem il-“Konvenzjoni ta’ Brussell tal-1968”).
( 6 ) L-ewwel verżjoni tal-abbozz tal-Konvenzjoni, ibbażata fuq ir-raba’ inċiż tal-Artikolu 220 tat-Trattat KEE, ġiet stabbilita mill-1970. Ara, Doc. Comm. 3.327/1/XIV/70. Ara wkoll, Noël, J. u Lemontey, J., Projet de convention relative à la faillite, aux concordats et aux procédures analogues, 1970, 16.775/XIV/70-E.
( 7 ) Ara l-abbozz tal-Konvenzjoni tal-1980, ippubblikat mar-rapport esplikattiv ta’ J. Lemontey fil-Bulletin des Communautés européennes, suppliment 2/82.
( 8 ) Fuq dawn il-prinċipji ara, b’mod partikolari, Lopucki, L. M., “Cooperation in international bankruptcy: A post-universalist approach”, Cornell Law Review, 1999, 84/3, p. 696 sa 762.
( 9 ) Skont ir-rapport esplikattiv ta’ M. Virgós u E. Schmit dwar il-konvenzjoni relattiva għall-proċeduri ta’ insolvenza tat-3 ta’ Mejju 1996, dokument tal-Kunsill tal-Unjoni Ewropea, 6500/96, DRS 8 (CFC), paragrafu 3 (iktar ’il quddiem ir-“rapport Virgós/Schmit”), l-abbozz ta’ konvenzjoni tal-1980 kien jipprovdi “proċedura waħda biss [il-kompetenza esklussiva tal-Istat fejn jinsab iċ-ċentru tan-negozju tad-debitur] li kellha tiġi rikonoxxuta fl-Istati kontraenti l-oħra mingħajr ma proċeduri lokali paralleli setgħu jiġu permessi f’dawn l-Istati l-oħra. Għalhekk il-prinċipji ta’ unità [...] u ta’ universalità [...] tal-proċedura kienu segwiti strettament f’dan it-test”. Minn dan ir-rapport jirriżulta li l-abbozz ta’ konvenzjoni tal-1980 kien iwassal għal dispożizzjonijiet kumplessi ħafna.
( 10 ) Dan l-abbozz ġie ispirat mill-Konvenzjoni Ewropea dwar ċerti aspetti internazzjonali tal-falliment, iffirmat f’Istanbul fil-5 ta’ Ġunju 1990, li kienet il-frott ta’ negozjati mibdija fil-kuntest tal-Kunsill tal-Ewropa iżda li ma daħlitx fis-seħħ. Il-metodu tiegħu kien diġà li jrattab il-prinċipji ta’ unità u ta’ universalità. Ara, f’dan ir-rigward, Convention europeenne sur certains aspects internationaux de la faillite, Kunsill tal-Ewropa, Séries de traités européennes Nru 136. Ara, wkoll, ir-rapport esplikattiv ippubblikat mal-Konvenzjoni. Dwar din il-konvenzjoni, ara, b’mod partikolari, Volken, P., “L’harmonisation du droit international prive de la faillite”, Receuil de Cours de la Haye, 1991, t.230, p.343. Mill-angolu tad-dritt komparat, ġie kkonstatat li huma s-sistemi ‘intermedji’ li jittieħdu inkunsiderazzjoni f’ħafna Stati Membri. Ara, f’dan is-sens, b’mod partikolari, Watte, N., u Marquette, V., “Les sûretés dans les faillites internationales”, rapport ġenerali lill-Kungress dwar id-dritt komparat ta’ Bristol, European Review of Private Law, 1999, p. 287 sa 317.
( 11 ) Konsegwentement, ir-rapport Virgós/Schmit li kien jakkompanjah ma kienx ġie ippubblikat uffiċjalment. Qabel kollox jeħtieġ li jiġi osservat li, għalkemm dan ir-rapport jirrigwarda biss il-Konvenzjoni dwar il-proċeduri ta’ insolvenza, id-dottrina tikkonsidra li huwa jipprovdi elementi utli għall-interpretazzjoni tar-Regolament Nru 1346/2000. Ara, f’dan is-sens, ukoll, il-konklużjonijiet tal-Avukat Ġenerali Jacobs fil-kawża Eurofood IFSC (C-341/04, EU:C:2005:579, punt 2).
( 12 ) Ara Watte, N., u Marquette, V., “Le Règlement communautaire, du 29 mai 2000, relatif aux procédures d’insolvabilité”, Revue de droit commercial belge, 2000, p. 564.
( 13 ) Ara, f’dan is-sens, ir-rapport Virgós/Schmit, paragrafu 5.
( 14 ) Għalhekk huwa raġjonevoli li, f’ċerti ċirkustanzi, l-aspettattivi fil-liġi li taħtha dritt ġie konfigurat jiġu protetti sabiex, b’mod partikolari, jirriflettu, fil-kuntest ta’ regola ta’ kunflitt, l’intensità li biha d-drittijiet materjali jiżolaw ċerti kredituri mir-riskju ta’ insolvenza, kif inhu l-każ tad-drittijiet in rem. Barra minn hekk, il-funzjoni normattiva ta’ certi oqsma tad-dritt tikkonsisti f’li tingħata ċertezza lid-drittijiet, bħal, pereżempju, id-dispożizzjonijiet legali tal-istat ċivili. Ara, f’dan is-sens, Virgós Soriano, M., u Garcimartín Alférez, F. J., Comentario al Reglamento europeo de insolvencia, Thomson-Civitas, Madrid, 2003, p. 92 kif ukoll Virgós, M., u Garcimartín, F., The European Insolvency Regulation: Law and Practice, Kluwer Law International, Den Haag, 2004, p. 90.
( 15 ) Il-korsiv huwa tiegħi.
( 16 ) Sentenza tal-5 ta’ Lulju 2012, ERSTE Bank Hungary (C‑527/10, EU:C:2012:417, punt 38 u l-ġurisprudenza ċċitata).
( 17 ) L-universalità limitata tirriżulta wkoll mill-possibilità tal-ftuħ ta’ proċeduri ta’ insolvenza sekondarji. Ara l-premessa 25 kif ukoll il-punt 33 ta’ dawn il-konklużjonijiet. Ara, wkoll, Virgós Soriano, M., u Garcimartín Alférez, F., op. cit., p. 27.
( 18 ) Sentenza tal-5 ta’ Lulju 2012, ERSTE Bank Hungary (C‑527/10, EU:C:2012:417, punt 39). Ara wkoll, il-premessa 24 tar-Regolament Nru 1346/2000.
( 19 ) Dawn l-eċċezzjonijiet għandhom jiġu interpretati iktar bħala regoli speċjali milli bħala “eċċezzjonijiet”. Ara f’dan ir-rigward Virgós Soriano, M., u Garcimartín Alférez, F. J., op. cit., p. 98, kif ukoll Virgós, M., u Garcimartín, F., op. cit., p. 96.
( 20 ) Nosserva li l-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000 jippreżumi lokalizzazzjoni mhux frawdolenti tal-beni fi Stat Membru li ma huwiex dak tal-ftuħ tal-proċedura ta’ insolvenza. Ara, dwar dan is-suġġett, ir-rapport Virgós/Schmit, paragrafu 105, u Ingelmann, T., “Article 5”, European Insolvency Regulation, K. Pannen (editur.), De Gruyter Recht, Berlin, 2007, p. 252.
( 21 ) Rapport Virgós/Schmit, paragrafu 97. Ara, ukoll, Moss, G., Fletcher, I. F., u Isaacs, S., Moss, Fletcher and Isaacs on the EC Regulation on Insolvency Procedures, G. Moss, I.F. Fletcher u S. Isaacs, Oxford University Press, it-tielet edizzjoni, 2016, p. 170.
( 22 ) Rapport Virgós/Schmit, paragrafu 97.
( 23 ) Ara, f’dan is-sens, Virgós, M., u Garcimartín, F., op. cit., p. 92.
( 24 ) Sentenza tal-5 ta’ Lulju 2012, ERSTE Bank Hungary (C‑527/10, EU:C:2012:417, punt 41). Ara, ukoll, is-sentenza tas-16 ta’ April 2015, Lutz (C‑557/13, EU:C:2015:227, punt 27).
( 25 ) Sentenza tal-5 ta’ Lulju 2012, ERSTE Bank Hungary (C‑527/10, EU:C:2012:417, punt 42).
( 26 ) Biex dan l-artikolu jkun jista’ jopera, interpretazzjoni teleoloġika tirrikjedi li l-atti kollha neċessarji għall-kostituzzjoni ta’ dritt in rem iridu jkunu twettqu qabel il-ftuħ tal-proċedura ta’ insolvenza. Jekk il-kostituzzjoni ta’ dritt in rem tkun saret wara l-ftuħ tal-proċedura, għandu japplika l-Artikolu 4 tar-Regolament Nru 1346/2000. Ara r-rapport Virgós/Schmit, paragrafi 95 u 96; Virgós Soriano, M., u Garcimartín Alférez, F. J., op. cit., p. 96 u 101, kif ukoll Moss, G., Fletcher, I. F., u Isaacs, S., op. cit., p. 171 u 347.
( 27 ) Fuq il-karattru materjali ta’ din id-dispożizzjoni, ara r-rapport Virgós/Schmit, paragrafu 99; Virgós, M., u Garcimartín, F., op. cit., p. 163; Ingelmann, T., “Article 5”, op. cit., p. 250; Moss, G., Fletcher, I. F., u Isaacs, S., op. cit., p. 346; Hess, B., Oberhammer, P., u Pfeiffer, T., European Insolvency Law. The Heidelberg-Luxembourg-Vienna Report on the Application of the Regulation No 1346/2000/EC on Insolvency Proceedings, Beck-Hart-Nomos, C. H., München/Oxford, 2014, p. 178, u Klyta, W., Uznanie zagranicznych postępowań upadłościowych, Oficyna Wolters Kluwer business, Varsavja, 2008, p. 149. Ara, wkoll, Haubold, J., Gebauer, M. u Wiedmann, T., Zivilrecht unter europäischem Einfluss, it-tieni edizjoni, Stuttgart, 2010, kapitolu 32, punt 110.
( 28 ) Fis-sentenza tal-10 ta’ Settembru 2009, German Graphics Graphische Maschinen (C‑292/08, EU:C:2009:544, punt 35), fir-rigward tal-Artikolu 7 tar-Regolament Nru 1346/2000, dispożizzjoni analoga għall-Artikolu 5 tal-istess regolament, il-Qorti fil-fatt ikkunsidrat li, “[f]’termini oħra, l-imsemmija dispożizzjoni tikkostitwixxi biss regola sostantiva intiża sabiex il-bejjiegħ jiġi protett fir-rigward tal-beni li jinsabu barra l-Istat Membru fejn tinfetaħ il-proċedura ta’ falliment”. Skont Hess, B., Oberhammer, P., u Pfeiffer, T., op. cit., id-dottrina tal-maġġoranza fi 17‑il Stat Membru tanalizza l-Artikolu 5 bħala regola sostantiva (p. 181).
( 29 ) Il-protezzjoni tista’ tkun assoluta jekk id-debitur ma jkollux stabbiliment fl-Istat Membru fejn jinsabu l-oġġetti. Madankollu, għandha tapplika s-sistema ta’ azzjonijiet għal invalidità, għal annulament jew għal nuqqas ta’ infurzabbiltà. Ara l-punti 33 u 34 ta’ dawn il-konklużjonijiet.
( 30 ) Ara, f’dan is-sens, Moss, G., Fletcher, I. F., u Isaacs, S., op. cit., p. 347. Ara, ukoll, l-Artikolu 27 tar-Regolament Nru 1346/2000.
( 31 ) Ara, f’dan is-sens, ir-Rapport Virgós/Schmit, paragrafi 99 u 173; u Virgós Soriano M., u Garcimartín Alférez F.J., op. cit., p. 106 u 236. Ara wkoll, f’dan is-sens, Moss, G., Fletcher, I. F., u Isaacs, S., op. cit, p. 348, kif ukoll Porzycki, M., Zabezpieczenia rzeczowe w transgranicznym postępowaniu upadłościowym w Unii Europejskiej, Czasopismo kwartalne całego prawa handlowego, upadłościowego oraz rynku kapitałowego, Nr 3 (5) 2008, p. 405.
( 32 ) F’dan ir-rigward, ara s-sentenza tas-16 ta’ April 2015, Lutz (C‑557/13, EU:C:2015:227), kif ukoll il-konklużjonijiet tiegħi f’din il-kawża (C‑557/13, EU:C:2014:2404). Ara, ukoll, l-Artikolu 7(3) tar-Regolament Nru 1346/2000.
( 33 ) Dawn tal-aħħar isegwu r-regoli ġenerali ta’ kunflitt. Madankollu, dawn l-azzjonijiet tad-dritt komuni huma ammissibbli biss sakemm il-lex fori concursus tippermettih. Virgós, M., u Garcimartín, F., op. cit., p. 135.
( 34 ) Fuq il-portata tal-Artikolu 13 tar-Regolament Nru 1346/2000, ara s-sentenza tas-16 ta’ April 2015, Lutz (C‑557/13, EU:C:2015:227, punti 32 sa 49), kif ukoll il-konklużjonijiet tiegħi f’din il-kawża (C‑557/13, EU:C:2014:2404, punti 56 sa 61).
( 35 ) Virgós Soriano, M., u Garcimartín Alférez, F. J., op. cit., p. 100.
( 36 ) Infakkar li, għall-finijiet tal-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000, il-paragrafu 3 tal-istess artikolu jikkunsidra bħala dritt in rem, direttament u b’mod awtonomu fir-rigward tal-liġi nazzjonali, id-dritt iskritt f’reġistru pubbliku u infurzabbli kontra terzi persuni. Għalhekk din hija l-unika deroga minn dan ir-regolament, fil-kuntest tal-Artikolu 5 tiegħu, li tirreferi għall-lex rei sitae. Ara r-rapport Virgós/Schmit, paragrafu 101, in fine. Ara, wkoll, Virgós Soriano, M., u Garcimartín Alférez, F. J., op. cit., p. 99.
( 37 ) C‑557/13, EU:C:2014:2404.
( 38 ) Ingelmann, Ta., “Article 5”, op. cit., p. 253.
( 39 ) Rapport Virgós/Schmit, paragrafi 95 u 100.
( 40 ) Ara, f’dan ir-rigward, Veder, P.M., Cross-border insolvency proceedings and security rights: a comparison of Dutch and German law, the EC Insolvency Regulation and the UNCITRAL Model Law on Cross-Border Insolvency, Deventer, 2004, p. 334 sa 336 : “An independent interpretation of rights in rem is facilitated by the references that the second paragraph contains of the types of rights Art. 5 IR refers to”. Ara wkoll, Klyta, W., op. cit., p. 150.
( 41 ) Rapport Virgós/Schmit, punt 100. Ara, wkoll, Virgós, M., u Garcimartín, F., op. cit., p. 96.
( 42 ) C‑557/13, EU:C:2014:2404.
( 43 ) Virgós, M. u Garcimartín, f., op. cit., p. 96: “Its function [of article 5] is to operate as a limit to the characterization of a right as a right in rem for the purposes of Article 5. Only those rights conferred by national laws that conform to its typological characterization are protected by Article 5.1 of Regulation.”
( 44 ) Ara n-nota ta’ qiegħ il-paġna 11 ta’ dawn il-konkużjonijiet.
( 45 ) Rapport Virgós/Schmit, punt 102.
( 46 ) “Id-drittijiet imsemmija fil-paragrafu 1 huma partikolarment [...]”. Il-korsiv huwa tiegħi.
( 47 ) Ara l-paragrafu 103 tal-imsemmi rapport.
( 48 ) Dan ir-rapport jirreferi wkoll għall-punt 166 tar-Rapport Schlosser fuq il-Konvenzjoni tad-9 ta’ Ottubru 1978 dwar l-adeżjoni tar-Renju tad-Danimarka, tal-Irlanda u tar-Renju Unit tal-Gran Brittanja u l-Irlanda ta’ Fuq għall-Konvenzjoni dwar il-ġurisdizzjoni u l-eżekuzzjoni tad-deċiżjonijiet f’materji ċivili u kummerċjali, kif ukoll tal-protokoll dwar l-interpretazzjoni tagħha mill-Qorti tal-Ġustizzja (ĠU 1979, C 59, p. 71).
( 49 ) Rapport Virgós/Schmit, paragrafu 103, u Moss, G., Fletcher, I. F., u Isaacs, S., op. cit, p. 173.
( 50 ) Dan huwa l-każ b’mod partikolari tal-“floating charges” rikonoxxuti mid-dritt tar-Renju Unit u tal-Irlanda, li għaldaqstant jistgħu jiġu kkunsidrati bħala drittijiet in rem għall-finijiet tar-Regolament Nru 1346/2000. Ara r-rapport Virgós/Schmit, punt 104, kif ukoll Moss, G., Fletcher, I. F., u Isaacs, S., op. cit, p. 172.
( 51 ) Sentenza tal-25 ta’ Ottubru 2012, Rintisch (C‑553/11, EU:C:2012:671, punt 15).
( 52 ) Skont il-qorti tar-rinviju, anki jekk il-GrStG ma tiddefinixxix il-kunċett ta’ “piż tad-dritt pubbliku”, teżisti unanimità fuq il-fatt li tikkostitwixxi obbligu ta’ ħlas li jistrieħ fuq id-dritt pubbliku, li għandu jiġi eżegwit permezz ta’ ħlas ta’ flus fuq ċertu perjodu jew f’daqqa u li ma jippreżumix biss ir-responsabbiltà personali tad-debitur, iżda wkoll il-garanzija in rem tal-proprjetà immobbli. Enfasi miżjuda minni.
( 53 ) Mid-deċiżjoni tar-rinviju jirriżulta wkoll li, bis-saħħa tal-punt 3 tal-Artikolu 10(1) tal-liġi fuq il-bejgħ forzat, fi proċedura ta’ bejgħ forzat, id-dejn ta’ taxxa fuq l-art għas-sena kurrenti u għall-aħħar sentejn huma pprivileġġjati. Meta jitqassam il-prodott tal-bejgħ dan id-dejn jingħata preċedenza b’mod partikolari fuq id-drittijiet ta’ garanzija immobiljarja ta’ min sellef, bħall-ipoteki u d-dejn fuq l-art.
( 54 ) F’dan ir-rigward, il-qorti tar-rinviju tagħmilha ċara li dawn it-tipi ta’ piżijiet fuq l-art huma distinti mill-privileġġi“tal-ordnijiet ġuridiċi li joħorġu mid-drittijiet Rumani”, li l-proprjetarji tagħhom jistgħu jiksbu biss ħlas prijoritarju u li fuqhom jingħad li ma jaqgħux taħt l-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000. Enfasi miżjuda minni.
( 55 ) Il-qorti tar-rinviju tagħmel ukoll riferenza għall-kunċett ta’ “dritt in rem” li huwa sottostanti għar-Regolament tal-Kunsill Nru 44/2001, tat-22 ta’ Diċembru 2000, dwar ġurisdizzjoni u rikonoxximent u eżekuzzjoni ta' sentenzi f'materji ċivili u kummerċjali (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 19, Vol. 4, p. 42), li għalih jagħmel ukoll riferiment ir-rapport Virgós/Schmit fil-paragrafu 103 tiegħu.
( 56 ) Ara l-punt 23 ta’ dawn il-konklużjonijiet.
( 57 ) Ara l-punt 16 ta’ dawn il-konklużjonijiet.
( 58 ) F’dan ir-rigward, il-Kummissjoni tagħmel riferiment għall-paragrafu 97 tar-Rapport Virgós/Schmit, mingħajr ma ssemmi paragrafi oħra ta’ dan ir-rapport.
( 59 ) Ubi lex non distinguit, nec nos distinguere debemus.
( 60 ) Is-semplifikazzjoni tal-amministrazzjoni tal-patrimonju hija waħda mill-għanijiet istituzzjonali ta’ dan ir-regolament. Ara, f’dan is-sens, Virgós, M., u Garcimartín, F., op. cit., p. 92, 106 u 107. Id-dottrina tiċċita bħala eżempji ta’ interpretazzjoni restrittiva t-tentattivi ta’ limitazzjoni tal-portata tal-eċċezzjoni fil-proċeduri ta’ amministrazzjoni kkontrollata taħt is-superviżjoni tal-qorti u d-difiża tal-karattru kunflittwali u mhux materjali tal-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000. Ibidem, p. 106.
( 61 ) Dan l-artikolu jiddisponi li “[x]i kreditur li jkollu r-residenza abitwali tiegħu jew id-domiċilju jew l-uffiċju rreġistrat fi Stat Membru apparti minn dak l-Istat tal-ftuħ tal-proċedimenti, inklużi l-awtoritajiet tat-taxxa [...]ta' Stati Membri, għandu jkollu d-dritt li jippreżenta talbiet bil-miktub fil-proċedimenti ta' falliment [ta’ insolvenza]”. Enfasi miżjuda minni.
( 62 ) Id-dottrina tikkunsidra li anki jekk dan l-artikolu jirrigwarda biss il-produzzjoni tal-krediti, billi jinvolvi l-ħlas tad-dividendi, lanqas ma huwa possibbli li ssir diskriminazzjoni bejn il-kredituri, inklużi l-awtoritajiet fiskali, mingħajr ma tmur kontra r-ratio tal-Artikolu 39 tar-Regolament Nru 1346/2000. Ara, f’dan is-sens, Fletcher, I. F., Insolvency in Private International Law, it-tieni edizzjoni, Oxford University Press, 2005, p. 436.
( 63 ) Direttiva 2001/24/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tal-4 ta’ April 2001, fuq ir-riorganizzazzjoni u l-istralċ ta’ istituzzjonijiet ta’ kreditu (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 6 Vol. 4, p. 15), hekk kif emendata bid-Direttiva 2014/59/UE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tal-15 ta’ Mejju 2014 (ĠU 2014 L 173, p. 190).
( 64 ) Direttiva 2009/138/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tal-25 ta’ Novembru 2009, dwar il-bidu u l-eżerċizzju tan-negozju tal-assigurazzjoni u tar-riassigurazzjoni (Solvibbiltà II) (Tfassil mill-ġdid) (ĠU 2009, L 335, p. 1). Din id-direttiva ħassret id-Direttiva 2001/17/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tad-19 ta’ Marzu 2001, fuq ir-riorganizzazzjoni u l-istralċ ta’ impriżi tal-assigurazzjoni (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 6, Vol. 4, p. 3).
( 65 ) L-Artikolu 16(1) tad-Direttiva 2001/24 u l-Artikolu 282(1), tad-Direttiva 2009/138 (li kien l-Artiklu 16(1) tad-Direttiva 2001/17) jipprevedu li kull kreditur li għandu d-domiċilju tiegħu, ir-residenza normali jew l-uffiċju prinċipali fi Stat Membru li ma huwiex l-Istat Membru tal-oriġini, inklużi l-awtoritajiet pubbliċi tal-Istati Membri, għandu d-dritt li jipproduċi l-krediti tiegħu jew li jippreżenta bil-miktub l-osservazzjonijiet relatati mal-krediti tiegħu. Enfasi miżjuda minni. Ara, fuq dawn l-artikoli, Moss, G. u Wessels, B., EU Banking and Insurance Insolvency, Moss, G., u Wessels, B., Oxford University Press, 2006, p. 76 u 136. Dwar id-definizzjoni ta’ “Stat Membru tal-oriġini”, ara l-Artikolu 2 tad-Direttiva 2001/24 u l-Artikolu 268(2)(a) tad-Direttiva 2009/138. Ibidem, p. 53 u 114.
( 66 ) F’dan ir-rigward, id-dottrina tikkunsidra wkoll li “[...] it would seem contrary to the coherence of the Community law system to allow any other solution in the context of this Regulation”, Virgós, M., u Garcimartín, F., op. cit., p. 150 u 151.
( 67 ) Ibidem, p. 151 : “The same argument can be made in favour of admitting claims of Member States’ public authorities other than tax or social security authorities”.
( 68 ) B’mod partikolari, l-Artikolu 286 fuq id-drittijiet in rem ta’ terzi persuni tad-Direttiva 2009/138 hija analoga għall-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000.
( 69 ) Sentenza tas-16 ta’ April 2015 (C‑557/13, EU:C:2015:227, punti 27 u 28).
( 70 ) Dan id-dritt in rem kien ibbażat fuq in-notifikazzjoni ta’ digriet ta’ ordni ta’ ħlas lid-debitur. Skont id-dottrina, id-drittijiet in rem fis-sens tal-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 1346/2000 ma humiex biss dawk li jirriżultaw minn att ġuridiku iżda wkoll dawk li jitwieldu u jiġu prodotti ipso jure. Porzycki, M., loc. cit., p. 405.
( 71 ) Jidher li drittijiet ikkostitwiti ipso jure favur l-Istat bħala kreditur huma previsti, b’mod partikolari, fid-dritt Awstrijak u fid-dritt Daniż (fejn ir-Renju tad-Danimarka ma huwiex ikkonċernat mir-regolament). Id-dritt Grieg jidher li jipprevedi privileġġ tal-Istat li jippermetti lit-Teżor jikkonfiska l-proprjetà immobbli bil-għan li jissodisfa l-krediti fiskali. Il-leġiżlaturi nazzjonali wkoll irrikorrew għal garanziji in rem (ipoteki legali) previsti mil-liġi, spiss irregolati bil-liġi pubblika, kif jidher li huwa l-każ, b’mod partikolari, tad-dritt Franċiż, Pollakk u Portugiż. Huma pprevedew ukoll piżijiet fuq il-proprjetà immobbli, bl-għan li jiggarantixxu l-irkupru ta’ krediti pubbliċi, pereżempju taħt il-forma ta’ privileġġi legali fid-dritt Franċiż, ta’ preferenzi tat-Teżor fid-dritt Pollakk u prefenzi marittimi fid-dritt Ċiprijott, Daniż, Finlandiż u Svediż.
( 72 ) Ara l-premessi 22 u 68. Ara, f’dan is-sens, Moss, G., Fletcher, I.F., u Isaacs, S., op. cit. P. 455.
Full & Egal Universal Law Academy