23.3.2015
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 96/8
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado Contencioso-Administrativo de Madrid (Hiszpania) w dniu 19 stycznia 2015 r. – María Elena Pérez López/Servicio Madrileño de Salud (Comunidad de Madrid)
(Sprawa C-16/15)
(2015/C 096/10)
Język postępowania: hiszpański
Sąd odsyłający
Juzgado Contencioso-Administrativo de Madrid.
Strony w postępowaniu głównym
Strona skarżąca: María Elena Pérez López.
Strona pozwana: Servicio Madrileño de Salud (Comunidad de Madrid).
Pytania prejudycjalne
1)
Czy sprzeczny jest z porozumieniem ramowym w sprawie pracy na czas określony, zawartym przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC), zawartym w załączniku do dyrektywy Rady 99/70 WE (1) z dnia 28 czerwca 1999 r., a przez to nie ma zastosowania, art. 9 ust. 3 Ley 55/2003, de 16 de diciembre, del Estatuto Marco del Personal Estatutario de los Servicios de Salud (ustawy 55/2003 z dnia 16 grudnia statut ramowy pracowników statutowych służby zdrowia, ponieważ sprzyja on nadużyciom wynikającym z wykorzystywania kolejnych powołań do zadań doraźnych w zakresie, w jakim:
—
Nie ustanawia on maksymalnego czasu trwania kolejnych powołań do zadań doraźnych, ani maksymalnej liczby ich odnowień.
—
Pozostawia uznaniu organu administracji decyzję o utworzeniu stanowisk strukturalnych, jeżeli dojdzie do więcej niż dwóch powołań w celu świadczenia tej samej pracy w łącznym okresie 12 lub więcej miesięcy w ciągu dwóch lat.
—
Pozwala na dokonanie powołań do zdań doraźnych bez wymagania zawarcia w tym powołaniach prawidłowej obiektywnej przyczyny o charakterze tymczasowym, koniunkturalnym lub wyjątkowym, która by je uzasadniała.
2)
Czy sprzeczny jest z porozumieniem ramowym w sprawie pracy na czas określony, zawartym przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC), zawartym w załączniku do dyrektywy Rady 99/70 WE z dnia 28 czerwca 1999 r., a przez to nie ma zastosowania, art. 11 ust. 7 Orden de la Consejería de Economía y Hacienda de la Comunidad de Madrid de 28 de enero de 2013 (zarządzenia regionalnej rady ds. gospodarczych i skarbowych Wspólnoty Madryt z dnia 28 stycznia 2013 r.), który stanowi, że „po upływie okresu powołania w każdym przypadku następuje odwołanie i wypłata należności przysługujących za okres świadczenia pracy również w przypadkach, w których nastąpi kolejne powołanie na rzecz tego samego uprawnionego”, niezależnie od tego, czy ustała konkretna obiektywna przyczyna, która uzasadniała powołanie, o czym mowa w klauzuli 3 ust. 1 porozumienia ramowego?
3)
Czy zgodna z celem zamierzonym przez porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony, zawarte przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC), zawarte w załączniku do dyrektywy Rady 99/70 WE z dnia 28 czerwca 1999 r., jest wykładnia akapitu trzeciego art. 9 ust. 3 Ley 55/2003, de 16 de diciembre, del Estatuto Marco del Personal Estatutario de los Servicios de Salud, w tym znaczeniu, że uznaje się, iż w sytuacji, w której dochodzi do ponad dwóch powołań w celu świadczenia tych samych usług w łącznym okresie ponad 12 miesięcy lub dłuższym przez dwa lata, należy utworzyć stanowisko strukturalne w strukturze pracowników ośrodka tak, że pracownik zatrudniony na podstawie powołania do zadań doraźnych stałby się pracownikiem powołanym na czas tymczasowy?
4)
Czy zgodne z zasadą niedyskryminacji ujętą w porozumieniu ramowym w sprawie pracy na czas określony, zawartym przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) zawartym w załączniku do dyrektywy Rady 99/70 WE z dnia 28 czerwca 1999 r. jest zastosowanie do statutowych pracowników tymczasowych do prac doraźnych tego samego odszkodowania, co przewidziane dla pracowników z umową o pracę do zadań doraźnych, z uwagi na identyczność istoty dwóch sytuacji, ponieważ pozbawiona sensu byłaby sytuacja, w której pracownicy o identycznych kwalifikacjach dla świadczenia pracy na rzecz tego samego pracodawcy (Servicio Madrileño de Salud), wykonując te same zadania w celu odpowiedzi na identyczne potrzeby koniunkturalne, byli traktowani w odmienny sposób w chwili rozwiązania ich stosunku w braku istnienia oczywistego powodu, który zakazywałby porównania umów na czas określony w celu uniknięcia sytuacji stanowiących dyskryminację?
(1) Dz.U.L 175,s. 43.
Full & Egal Universal Law Academy