16.3.2015
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 89/15
Αναίρεση που άσκησαν στις 28 Ιανουαρίου 2015 οι Electrabel SA, Dunamenti Erőmű Zrt κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 13 Νοεμβρίου 2014 στην υπόθεση T-40/14: Electrabel SA, Dunamenti Erőmű Zrt κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(Υπόθεση C-32/15 P)
(2015/C 089/16)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσες: Electrabel SA, Dunamenti Erőmű Zrt (εκπρόσωπος: J. Philippe, avocat)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Νοεμβρίου 2014 στην υπόθεση T-40/14, στο μέτρο που απορρίπτει την αγωγή των αναιρεσειουσών ως απαράδεκτη·
—
να κρίνει ως παραδεκτή την αγωγή των αναιρεσειουσών, άλλως να την κρίνει ως παραδεκτή για το διάστημα από 10 Ιανουαρίου 2009·
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα έξοδα τόσο της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου όσο και της ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Οι αναιρεσείουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους αναιρέσεως. Στην αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή των αναιρεσειουσών με την οποία ζητούσαν, κατ’ ουσίαν, την αποκατάσταση της ζημίας την οποία υπέστησαν λόγω της παράνομης λύσεως της συμβάσεως αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας [ PPA (Power Purchase Agreement)] κατ’ εφαρμογήν της παράνομης αποφάσεως της Επιτροπής 2009/609/ΕΚ της 4ης Ιουνίου 2008 για τις κρατικές ενισχύσεις C 41/05 (1). Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η αγωγική αξίωση των αναιρεσειουσών είχε υποπέσει σε παραγραφή και απέρριψε την αγωγή τους ως απαράδεκτη.
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν παράλειψη του Γενικού Δικαστηρίου να εκθέσει τους λόγους για τους οποίους το άρθρο 102, εδάφιο 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου (στο εξής: Κανονισμός Διαδικασίας) το οποίο προβλέπει παρέκταση των δικονομικών προθεσμιών λόγω αποστάσεως δεν ισχύει ως προς την αγωγή των αναιρεσειουσών ενώ από το γράμμα των Συνθηκών, του Οργανισμού του Δικαστηρίου (στο εξής: Οργανισμός) και του Κανονισμού Διαδικασίας προκύπτει ότι το ως άνω άρθρο 102, εδάφιο 2, έχει εφαρμογή στην κατά το άρθρο 46, πρώτη παράγραφος, του Οργανισμού παραγραφή.
Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες επισημαίνουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή των άρθρων 268 και 340, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ ( ΣΛΕΕ ) καθόσον αξίωσε από τις αναιρεσείουσες να επικαλεσθούν τον επαναλαμβανόμενο χαρακτήρα της ζημίας τους με το αρχικό τους αίτημα.
Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν παράλειψη του Γενικού Δικαστηρίου να εκθέσει τους λόγους για τους οποίους η νομολογία την οποία επικαλέσθηκαν οι αναιρεσείουσες για να τεκμηριώσουν τον επαναλαμβανόμενο χαρακτήρα της ζημίας τους δεν παρουσιάζει αναλογίες προς τη δική τους περίπτωση, παρά το ότι οι αναιρεσείουσες απέδειξαν τούτο κατά τρόπο διεξοδικό.
Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες επισημαίνουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον απέρριψε την επιχειρηματολογία των αναιρεσειουσών κατά την οποία η ζημία τους είναι συνεχής με το σκεπτικό ότι η απόφαση της Επιτροπής εξακολουθεί να τελεί υπό δικαστικό έλεγχο.
(1) ΕΕ L 225, σ. 53.
Full & Egal Universal Law Academy