4.5.2015
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 146/14
Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 9 grudnia 2014 r. w sprawie T-176/13 DTL Corporación/OHIM, wniesione w dniu 11 lutego 2015 r. przez DTL Corporación
(Sprawa C-62/15 P)
(2015/C 146/22)
Język postępowania: hiszpański
Strony
Wnosząca odwołanie: DTL Corporación, S.L. (przedstawiciel: adwokat A. Zuazo Araluze)
Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
Żądania wnoszącego odwołanie
—
częściowe stwierdzenie nieważności, w odniesieniu do wszystkich towarów i usług z klas 9 i 37, decyzji Czwartej Izby Odwoławczej z dnia 24 stycznia 2013 r. (sprawa R 661/2012-4) w zakresie, w jakim na jej mocy oddalono odwołanie od odrzucenia zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 8880821 „Generia”;
—
obciążenie OHIM i ewentualnie innych stron, które wstąpią do postępowania i opowiedzą się przeciwko niniejszemu odwołaniu, kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Naruszenie prawa Unii przez Sąd: Czwarta Izba Odwoławcza zmieniła w swej decyzji z dnia 24 stycznia 2013 r. (sprawa R 661/2012-4) uzasadnienie decyzji Wydziału Sprzeciwów do celów odmowy rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 8830821 „Generia” dla klas 9 i 37. W istocie Wydział Sprzeciwów oparł wspomnianą odmowę na podobieństwie towarów i usług z klas 9 i 37 do towarów z klasy 7 oznaczonych znakiem towarowym, na który powołano się w sprzeciwie. Ze swej strony Izba Odwoławcza utrzymała odmowę rejestracji, jednak ze względu na podobieństwo wspomnianych towarów i usług z klas 9 i 37 do usług z klasy 40 oznaczonych znakiem towarowym stanowiącym podstawę sprzeciwu. W ten sposób w decyzji Izby Odwoławczej naruszony został art. 64 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (1), ponieważ oznaczone znakiem towarowym stanowiącym podstawę sprzeciwu usługi z klasy 40 nigdy nie były przeciwstawiane towarom i usługom z klas 9 i 37 oznaczonym zgłoszonym znakiem towarowym (jakkolwiek były przeciwstawiane usługom z innych klas). Ponadto we wspomnianej decyzji naruszono art. 75 rozporządzenia nr 207/2009 poprzez odstąpienie od wezwania strony wnoszącej odwołanie do przedstawienia uwag w przedmiocie owej zmiany uzasadnienia. W zaskarżonym wyroku stwierdzono, że postępowanie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy pod względem prawnym, co stanowi naruszenie prawa Unii (art. 64 ust. 1 i art. 75 rozporządzenia nr 207/2009).
(1) Dz.U. L 78, s. 1.
Full & Egal Universal Law Academy