20.4.2015
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 127/13
Αναίρεση που άσκησε στις 25 Φεβρουαρίου 2015 η Banco Privado Português, SA — υπό εκκαθάριση, και η Massa Insolvente do Banco Privado Português, SA — υπό εκκαθάριση, κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 12 Δεκεμβρίου 2014 στην υπόθεση T-487/11, Banco Privado Português και Massa Insolvente do Banco Privado Português κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-93/15 P)
(2015/C 127/19)
Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσες: Banco Privado Português, SA — υπό εκκαθάριση, Massa Insolvente do Banco Privado Português, SA — υπό εκκαθάριση (εκπρόσωποι: C. Fernández Vicién, F. Pereira Coutinho, M. Esperança Pina, M. Ferreira Santos, R. Leandro Vasconcelos, advogados)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την αίτηση αναιρέσεως και, κατά συνέπεια:
—
να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να εκδώσει απόφαση βάσει της οποίας πρέπει να ακυρωθεί εξ ολοκλήρου η απόφαση της Επιτροπής (1)·
—
επικουρικώς, να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να εκδώσει απόφαση βάσει της οποίας πρέπει να ακυρωθεί εν μέρει η απόφαση της Επιτροπής, καθ’ ο μέρος ορίζει ότι η κρατική ενίσχυση είναι εγγενής παράνομης και ασύμβατης εγγυήσεως κατά το διάστημα από τις 5 Δεκεμβρίου 2008 έως τις 5 Ιουνίου 2009·
—
επικουρικώς, να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να εκδώσει απόφαση βάσει της οποίας πρέπει να ακυρωθεί της Επιτροπής, καθ’ ο μέρος διατάσσει την ανάκτηση της υποτιθέμενης κρατικής ενισχύσεως, δυνάμει των άρθρων της 2 έως 4·
—
επικουρικώς, αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να εκδώσει απόφαση βάσει της οποίας πρέπει να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής, καθ’ ο μέρος διατάσσει την ανάκτηση της ενισχύσεως κατά το διάστημα από τις 5 Δεκεμβρίου 2008 έως τις 5 Ιουνίου 2009, και
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της πρωτόδικης και της αναιρετικής διαδικασίας.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν έξι λόγους αναιρέσεως:
1.
Πρώτος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο επιχείρησε να θεραπεύσει την έλλειψη αιτιολογίας της αποφάσεως της Επιτροπής υποκαθιστώντας την δική του αιτιολογία στην αιτιολογία της επίμαχης αποφάσεως και υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εξέταση των επιχειρημάτων της Επιτροπής και θεωρώντας τα επαρκή·
2.
Δεύτερος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, και προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στο δίκαιο, αποφαινόμενο ότι στην BPP χορηγήθηκε πλεονέκτημα, μετατρέποντας, κατά τον τρόπο αυτό, την εγγύηση σε ασύμβατη με την εσωτερική αγορά ενίσχυση·
3.
Τρίτος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η Επιτροπή δεν εκτίμησε κατά εσφαλμένο τρόπο τα πραγματικά περιστατικά και ότι δεν υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον δεν έλαβε υπόψη ότι συνέτρεχαν οι όροι για την εφαρμογή της εξαιρέσεως που προβλέπει το εδάφιο β', σημείο 3, του άρθρου 107 ΣΛΕΕ·
4.
Τέταρτος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον δεν κατήργησε τη διαταγή ανακτήσεως της υποτιθέμενης ενισχύσεως η οποία δεν ήταν ασύμβατη με την εσωτερική αγορά, καθόσον στην BPP δεν χορηγήθηκε κανένα πλεονέκτημα, δεν έκρινε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση διατάσσει την ανάκτηση ενισχύσεως για διαδικαστικούς λόγους και έκρινε εσφαλμένως ότι η Επιτροπή δεν απέστη από τις αρχές που κατοχυρώνουν οι Κατευθυντήριες Γραμμές της κατά τον καθορισμό του ύψους της ενισχύσεως·
5.
Πέμπτος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε τις αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας δικαιολογημένης εμπιστοσύνης επικυρώνοντας την προσβαλλόμενη απόφαση, καθ’ ο μέρος διατάσσει την ανάκτηση της υποτιθέμενης ενισχύσεως·
6.
Έκτος λόγος αναιρέσεως: Το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη ότι η Επιτροπή δεν προσέβαλε το δικαίωμα της ΒΡΡ σε ίση μεταχείριση, καθόσον στην προκείμενη περίπτωση της επιφυλάχτηκε μεταχείριση διαφορετική από την επιφυλασσόμενη σε ανάλογες περιπτώσεις.
(1) Απόφαση 2011/346/ΕΕ της Επιτροπής, της 20ής Ιουλίου 2010, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 33/09 (πρώην NN 57/09, πρώην CP 191/09) την οποία χορήγησε η Πορτογαλία υπό μορφή εγγυήσεως του Δημοσίου υπέρ της BPP (ΕΕ 2011, L 159, σ. 95).
Full & Egal Universal Law Academy