21.9.2015
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 311/14
Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 21 stycznia 2015 r. w sprawie T-509/11, Makhlouf/Rada, wniesione w dniu 20 marca 2015 r. przez Mohammada Makhloufa
(Sprawa C-136/15 P)
(2015/C 311/19)
Język postępowania: francuski
Strony
Wnoszący odwołanie: Mohammad Makhlouf (przedstawiciel: adwokat G. Karouni)
Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej
Żądania wnoszącego odwołanie
—
uchylenie zaskarżonego wyroku;
—
stwierdzenie nieważności decyzji i rozporządzeń Rady Unii Europejskiej, których dotyczy niniejsze odwołanie, w zakresie, w jakim dotyczą one wnoszącego odwołanie;
—
obciążenie Rady kosztami niniejszego postępowania oraz postępowania w pierwszej instancji.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnosi jeden zarzut, dotyczący błędnej oceny, jaką przyjął Sąd w ramach stosowania zasad dotyczących obowiązków, które spoczywają na Radzie.
Ściślej rzecz ujmując, wnoszący odwołanie zarzuca Sądowi oparcie się na uzasadnieniu Rady, które jest niekompletne i niepoparte dowodami, przez co wnoszący odwołanie nie był w stanie zrozumieć szczególnych i konkretnych powodów uzasadniających umieszczenie jego nazwiska w wykazie. W rezultacie wnoszący odwołanie nie mógł przygotować odpowiedniej obrony, gdyż nie był świadomy zarzucanych mu czynów polegających na prześladowaniu osób biorących udział w demonstracjach, nie udzielał wsparcia reżimowi ani nie czerpał z niego korzyści.
Ponadto Sąd w sposób oczywisty naruszył obowiązek uzasadnienia, próbując usprawiedliwić zaniechania Rady poprzez powołanie się, błędne i po raz pierwszy w wyroku, na okoliczność, że skarżący „czerpie korzyści z reżimu”.
Okoliczność, że w podanym uzasadnieniu Rada nie wskazała, w sposób jasny i bezpośredni, czynów, które mu się zarzuca i które spowodowały objęcie go środkami ograniczającymi, istotnie naruszyło prawo wnoszącego odwołanie do obrony.
Full & Egal Universal Law Academy