20.7.2015
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 236/26
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Ισπανία) στις 29 Απριλίου 2015 — Juan Carlos Castrejana López κατά Ayuntamiento de Vitoria
(Υπόθεση C-197/15)
(2015/C 236/36)
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
Αιτούν δικαστήριο
Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Εκκαλών: Juan Carlos Castrejana López
Εφεσίβλητο: Ayuntamiento de Vitoria
Προδικαστικά ερωτήματα
1)
Έχει η ρήτρα 5, παράγραφος 1, της συμφωνίας-πλαισίου που συνήφθη από την CEEP, την UNICE και την CES σχετικά με την εργασία ορισμένου χρόνου (1) την έννοια ότι αντιτίθεται σε αυτή εθνική νομοθεσία σύμφωνα με την οποία, στις περιπτώσεις καταχρήσεως στο πλαίσιο της εκτελέσεως συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, δεν αναγνωρίζεται στους αναπληρωτές υπαλλήλους γενικό δικαίωμα στη διατήρηση του εργασιακού δεσμού υπό την ιδιότητα του μη μόνιμου προσωπικού που απασχολείται με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, ήτοι δικαίωμα στη διατήρηση της προσωρινώς αναληφθείσας θέσεως του οικείου μέλους του προσωπικού εωσότου καλυφθεί με κανονιστικό τρόπο ή καταργηθεί σύμφωνα με τις νόμιμες διαδικασίες, ενώ το δικαίωμα αυτό αναγνωρίζεται, σε αντίστοιχη κατάσταση, στο συμβασιούχο προσωπικό της δημόσιας διοικήσεως;
2)
Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ως άνω ερώτημα, έχει η αρχή της ισοδυναμίας την έννοια ότι ο εθνικός δικαστής μπορεί να κρίνει ότι οι δύο αυτές καταστάσεις, ήτοι εκείνη του συμβασιούχου προσωπικού της δημόσιας διοικήσεως που απασχολείται με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου και εκείνη των αναπληρωτών υπαλλήλων, είναι παρόμοιες όταν διαπιστώνεται κατάχρηση κατά την εκτέλεση συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου ή οφείλει ο εθνικός δικαστής να λάβει υπόψη κατά την εκτίμηση της ομοιότητας των εν λόγω καταστάσεων, πέραν της ταυτότητας του εργαζομένου και της ταυτότητας ή της ομοιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών και της ορισμένης διάρκειας της συμβάσεως εργασίας, τυχόν άλλα στοιχεία, όπως, για παράδειγμα, την ιδιαίτερη φύση της συμβατικής σχέσεως εργασίας ή της δημοσιοϋπαλληλικής σχέσεως του εργαζομένου ή τη δυνατότητα αυτοοργανώσεως της δημόσιας διοικήσεως, στοιχεία τα οποία δικαιολογούν τη διαφορετική αντιμετώπιση των δύο καταστάσεων;
3)
Στην περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στα ως άνω ερωτήματα, έχει η αρχή της αποτελεσματικότητας την έννοια ότι πρέπει να εξετάζεται και να αποφασίζεται η επιβολή της σχετικής κυρώσεως στο πλαίσιο της ίδιας διαδικασίας στην οποία διαπιστώνεται η καταχρηστική εκτέλεση των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, μέσω της σχετικής δικονομικής διαδικασίας στο πλαίσιο της οποίας παρέχεται η δυνατότητα στους διαδίκους να εκθέσουν τις αιτιάσεις τους και τους ισχυρισμούς τους και να παράσχουν τις κατάλληλες κατά την κρίση τους αποδείξεις, ή, αντιθέτως, είναι συμβατή η έννοια της αποτελεσματικότητας με την παραπομπή του θιγομένου, προς τον σκοπό αυτόν, σε νέα διοικητική διαδικασία και, κατά περίπτωση, σε νέα διαδικασία ενώπιον δικαστηρίου;
(1) Παράρτημα της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999 (ΕΕ L 175, σ. 43).
Full & Egal Universal Law Academy