27.7.2015
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 245/6
Αναίρεση που άσκησε στις 8 Μαΐου 2015 η Orange, πρώην France Télécom, κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 26 Φεβρουαρίου 2015 στην υπόθεση T-385/12, Orange κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-211/15 P)
(2015/C 245/09)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Orange, πρώην France Télécom (εκπρόσωποι: S. Hautbourg και S. Cochard-Quesson, avocats)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·
—
να αποφανθεί οριστικώς επί της ουσίας σύμφωνα με το άρθρο 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου και να κάνει δεκτά τα αιτήματα που διατύπωσε πρωτοδίκως η Orange·
—
επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου·
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει πλείονες λόγους αναιρέσεως.
Πρώτον, υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πολλαπλή πλάνη περί το δίκαιο διαπιστώνοντας ότι πληρούνταν τα κριτήρια που επιτρέπουν τον χαρακτηρισμό ενός μέτρου ως κρατικής ενισχύσεως κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Το Γενικό Δικαστήριο, αφενός, υπέπεσε σε νομική πλάνη κρίνοντας ότι στην Orange είχε παρασχεθεί πλεονέκτημα, ενώ το μέτρο απέβλεπε στην εξάλειψη του διαρθρωτικού μειονεκτήματος που θα συνεπαγόταν η διατήρηση της ισχύος του συστήματος που προβλεπόταν από τον νόμο του 1990, καθώς και στη διευκόλυνση της εγκαθιδρύσεως ουσιαστικού και πλήρους ανταγωνισμού στο πλαίσιο της πλήρους ελευθερώσεως των αγορών των τηλεπικοινωνιών. Αφετέρου, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι υπέπεσε σε νομική πλάνη κρίνοντας ότι δεν ήταν εν προκειμένω απαραίτητο, προς επιβεβαίωση του επιλεκτικού χαρακτήρα του επίμαχου μέτρου, να εξακριβωθεί κατά πόσον το μέτρο αυτό ήταν ικανό να εισαγάγει διαφοροποιήσεις μεταξύ επιχειρηματιών που βρίσκονται σε συγκρίσιμη πραγματική και νομική κατάσταση, ενώ, υπό τις περιστάσεις της υποθέσεως, καμία άλλη επιχείρηση δεν μπορούσε να περιληφθεί στο πλαίσιο αναφοράς που έλαβε υπόψη της η Επιτροπή. Τέλος, κατά την αναιρεσείουσα, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως και υπέπεσε σε νομική πλάνη μη προβαίνοντας σε καμία ανάλυση των επιχειρημάτων της νυν αναιρεσείουσας προκειμένου να θεωρήσει ότι το μέτρο δεν ήταν ικανό να νοθεύσει ή να απειλήσει να νοθεύσει τον ανταγωνισμό κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πολλαπλή πλάνη περί το δίκαιο καθόσον υιοθέτησε τις αναλύσεις της Επιτροπής όσον αφορά την εκτίμηση του συμβατού του επίμαχου μέτρου με την εσωτερική αγορά. Αφενός, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως και παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά συμπεραίνοντας ότι το άρθρο 30 του νόμου του 1996, όπως αυτός είχε τροποποιηθεί, δεν προέβλεπε τίποτα σχετικά με τον σκοπό της εξαιρετικής κατ’ αποκοπήν εισφοράς και δεν αντιφάσκει συνεπώς προς το συμπέρασμα της Επιτροπής σύμφωνα με το οποίο η εξαιρετική κατ’ αποκοπήν εισφορά δεν συνιστούσε κοινωνική επιβάρυνση για την επιχείρηση. Αφετέρου, κατά την αναιρεσείουσα, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως καθόσον υιοθέτησε τις εκτιμήσεις της Επιτροπής και απλώς διαπίστωσε ότι το προηγούμενο της «La Poste» δεν μπορούσε να τύχει κατ’ αναλογίαν εφαρμογής στην περίπτωση της France Télécom (Orange).
Τέλος, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πολλαπλές πλάνες περί το δίκαιο κατά την εκτίμηση της περιόδου επί την οποία η ενίσχυση που καθορίζεται στην απόφαση εξουδετερώνεται από την εξαιρετική κατ’ αποκοπήν εισφορά. Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά και αντικατέστησε με δική του αιτιολογία την αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως της Επιτροπής στο μέτρο που επιβεβαίωσε ότι η κατάργηση των επιβαρύνσεων αντισταθμίσεως και των επιβαρύνσεων καθ’ υπέρβαση της αντισταθμίσεως αποτελούσαν μέρος της ενισχύσεως που καθορίζεται με το άρθρο 1 της προσβαλλομένης αποφάσεως της Επιτροπής.
Full & Egal Universal Law Academy