Υπόθεση C-239/15 P: Αναίρεση που άσκησε στις 22 Μαΐου 2015 η RFA International, LP κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 17 Μαρτίου 2015 στην υπόθεση T-466/12, RFA International, LP κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
C2702015EL1520120150522EL0019152162
Αναίρεση που άσκησε στις 22 Μαΐου 2015 η RFA International, LP κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 17 Μαρτίου 2015 στην υπόθεση T-466/12, RFA International, LP κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(Υπόθεση C-239/15 P)2015/C 270/19Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: RFA International, LP (εκπρόσωποι: B. Evtimov, δικηγόρος, καθηγητής D. O’Keeffe, Solicitor, E. Borovikov, δικηγόρος)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου·
—
να αποφανθεί αμετακλήτως επί των λόγων ακυρώσεως που προέβαλε η αναιρεσείουσα με την προσφυγή ακυρώσεως, εφόσον η διαφορά είναι ώριμη προς εκδίκαση, και να ακυρώσει εν μέρει τις πρωτοδίκως προσβαλλόμενες αποφάσεις·
—
επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για να την επανεξετάσει·
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι, με την απόφασή του, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το δίκαιο της Ένωσης κατά την εκτίμηση των λόγων ακυρώσεως της προσφεύγουσας για τους εξής λόγους:
—
το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κατά τη νομική του εκτίμηση της θέσεως που έλαβε η Επιτροπή επί της σημασίας της υπάρξεως ενιαίας οικονομικής οντότητας (τμήμα πωλήσεων του παραγωγού-εξαγωγέα ενταγμένο στην εσωτερική του οργάνωση, το οποίο βρίσκεται εκτός της χώρας εξαγωγής), για τους σκοπούς της εφαρμογής του άρθρου 2, παράγραφος 9, το κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 ( 1 ) του Συμβουλίου (στο εξής: βασικός κανονισμός αντιντάμπινγκ), και υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο παραλείποντας να αποφανθεί επί των επιχειρημάτων της αναιρεσείουσας τα οποία βασίζονται στη νομολογία Interpipe και Nikopolsky, θίγοντας συνεπώς το δικαίωμα ένδικης προσφυγής της αναιρεσείουσας·
—
το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε, επίσης, σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εκτίμηση της πρωτοδίκως εξετασθείσας νομολογίας, μεταθέτοντας το βάρος της αποδείξεως σχετικά με το ποσό της προσαρμογής που πραγματοποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ στον ενδιαφερόμενο που διατείνεται ότι το ποσό προσαρμογής, είναι υπερβολικό λόγω της αποδειχθείσας υπάρξεως ενιαίας οικονομικής οντότητας·
—
το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, αποφαινόμενο ότι η ύπαρξη ενιαίας οικονομικής οντότητας δεν αμφισβητήθηκε με τις προσβαλλόμενες αποφάσεις και ενώπιόν του και στηρίζοντας την απόφασή του στην παραδοχή ότι η απόρριψη από την Επιτροπή της υπάρξεως ενιαίας οικονομικής οντότητας δεν περιεχόταν στις προσβαλλόμενες αποφάσεις. Το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να εκτιμήσει ότι η Επιτροπή είχε προβεί σε τέτοιου είδους απόρριψη κατά την παράλληλη έρευνα ενδιάμεσης επανεξετάσεως, που διεξήχθη δυνάμει του άρθρου 11, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ σε σχέση με τις ίδιες εισαγωγές και κάλυπτε την ίδια περίοδο έρευνας.
( 1 ) Κανονισμός (EΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ης Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (κωδικοποιημένη έκδοση) (ΕΕ L 343, σ. 51).
Full & Egal Universal Law Academy