20.7.2015
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 236/30
Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 17 marca 2015 r. w sprawie T-89/09 Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG/Komisja Europejska, wniesione w dniu 27 maja 2015 r. przez Land Hessen
(Sprawa C-242/15 P)
(2015/C 236/41)
Język postępowania: niemiecki
Strony
Wnoszący odwołanie: Land Hessen (pełnomocnicy: U. Soltész, A. Richter, adwokaci)
Druga strona postępowania: Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG, Komisja Europejska
Żądania wnoszącego odwołanie
Wnoszący odwołanie wnosi do Trybunału o:
—
uchylenie wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 17 marca 2015 r. w sprawie T-89/09 w zakresie, w jakim została w nim stwierdzona nieważność decyzji Komisji K(2008)6017 wersja ostateczna z dnia 21 października 2008, Pomoc państwa N 512/2007 – Niemcy, Abalon Hardwood GmbH;
—
oddalenie skargi w całości;
—
obciążenie Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG kosztami postępowania przed Sądem i Trybunałem poniesionymi przez wnoszącego odwołanie.
Zarzuty i główne argumenty
Wnoszący odwołanie podnosi łącznie cztery zarzuty:
1.
W zarzucie pierwszym wnoszący odwołanie wskazuje, że Sąd naruszył prawo, błędnie interpretując zakres uznania przysługujący Komisji. Ustalenie wartości pomocy udzielonej w formie gwarancji stanowi ekonomicznie złożoną kwestię, która podlega uznaniu Komisji. Podczas wieloletniej praktyki decyzyjnej Komisja korzystała z tego zakresu uznania w ten sposób, że obliczała wartość pomocy udzielonej w formie gwarancji niemieckich krajów związkowych zgodnie z wytycznymi niemieckich urzędów jako 0,5 % wartości gwarancji. Późniejsze wydanie komunikatu w sprawie gwarancji z 2000 r. nie może w tym względzie nic zmienić.
2.
Ponadto Sąd nie uwzględnił (zarzut drugi) tego, że pojęcie pomocy z art. 107 TFUE jest pojęciem obiektywnym, na które zatwierdzenie przez Komisję nie może mieć wpływu. Wartość pomocy udzielonej w formie gwarancji nie może ulec zmianie poprzez zatwierdzenie systemu pomocy. Ma to szczególne znaczenie w przypadku pomocy de minimis, ponieważ nie spełnia ona hipotezy art. 107 TFUE i dlatego nie może być przedmiotem decyzji zatwierdzającej Komisji.
3.
W zarzucie trzecim wnoszący odwołanie podnosi naruszenie zasady równości. Obliczanie wartości pomocy udzielonej w formie gwarancji na podstawie zatwierdzonych i niezatwierdzonych systemów pomocy dotyczy w sensie rzeczowym tego samego, co zostało potraktowane w różny sposób bez obiektywnego uzasadnienia. Ponadto Sąd naruszył prawo przez to, że przy zastosowaniu metody 0,5 % błędnie rozróżnił gwarancje na te udzielone przed i po wydaniu komunikatu w sprawie gwarancji z 2000 r. Praktyka Komisji w stosunku do Niemiec jest jednak w niniejszym przypadku bardziej szczegółowa niż ogólny komunikat w sprawie gwarancji, ponadto kwestionowana w tej sprawie metoda obliczenia byłaby dopuszczalna nawet wtedy, gdyby należało ją ocenić według kryteriów komunikatu w sprawie gwarancji z 2000 r.
4.
W zarzucie czwartym wnoszący odwołanie podnosi wreszcie naruszenie prawa przy ocenie zasad pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań. Oczekiwanie Land Hessen w stosunku do Komisji, która w swojej wieloletniej praktyce decyzyjnej zaakceptowała, a nawet w swoim piśmie z 1998 r. wyraźnie potwierdziła stosowanie metody 0,5 %, zasługuje na ochronę. Co więcej Komisja nie zakwestionowała metody 0,5 % podczas procedury szczegółowej kontroli obejmującej heskie wytyczne w sprawie gwarancji.
Full & Egal Universal Law Academy