3.8.2015
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 254/12
Αναίρεση που άσκησε την 1η Ιουνίου 2015 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 19 Μαρτίου 2015 στην υπόθεση T-412/13, Chin Haur Indonesia, PT κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
(Υπόθεση C-259/15 P)
(2015/C 254/16)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: S. Boelaert, R. Bierwagen, C. Hipp, Rechtsanwälte)
Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Chin Haur Indonesia, PT, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Maxcom Ltd
Αιτήματα
Το Συμβούλιο ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την κοινοποιηθείσα στο Συμβούλιο στις 23 Μαρτίου 2015 απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Μαρτίου 2015, στην υπόθεση T-412/13 Chin Haur, PT κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
—
να απορρίψει την πρωτόδικη προσφυγή που άσκησε η Chin Haur, PT με αίτημα την ακύρωση του εκτελεστικού κανονισμού (1)· και
—
να καταδικάσει την Chin Haur, PT στα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
Επικουρικώς,
—
να παραπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προς επανεξέταση·
—
να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα το άρθρο 13, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού (2) καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Συμβούλιο δεν είχε επαρκείς αποδείξεις ώστε να αποφανθεί ότι η προσφεύγουσα προέβη σε μεταφορτώσεις. Η εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου ερμηνεία των όρων που πρέπει να πληρούν οι μεμονωμένες εταιρείες προκειμένου να απαλλάσσονται από τα επεκταθέντα μέτρα αντιβαίνει στη δομή του άρθρου 13 του βασικού κανονισμού (πρώτος λόγος αναιρέσεως).
Το συμπέρασμα του Γενικού Δικαστηρίου ότι, βάσει των προσκομισθέντων ενώπιον του εγγράφων, το Συμβούλιο δεν είχε αποδείξεις από τις οποίες να είναι ρητώς σε θέση να διαπιστώσει στον προσβαλλόμενο κανονισμό ότι η προσφεύγουσα είχε προβεί σε μεταφορτώσεις, στερείται προσήκουσας αιτιολογίας. Επιπλέον, και αντιθέτως προς την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, δεδομένου ότι οι μεταφορτώσεις αποδείχθηκαν ορθώς σε εθνικό επίπεδο και δεδομένου ότι η αίτηση απαλλαγής της προσφεύγουσας δεν ήταν δικαιολογημένη, το μοναδικό συμπέρασμα που μπορούσε να αντλήσει από τα πραγματικά περιστατικά το Συμβούλιο, και συνεπώς και το Γενικό Δικαστήριο, ήταν ότι η προσφεύγουσα έχει προβεί σε μεταφορτώσεις. Καταλήγοντας σε διαφορετικό συμπέρασμα, το Γενικό Δικαστήριο διαστρέβλωσε τα πραγματικά περιστατικά (δεύτερος λόγος αναιρέσεως).
(1) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 501/2013 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2013, για την επέκταση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 990/2011 στις εισαγωγές ποδηλάτων καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας στις εισαγωγές ποδηλάτων που αποστέλλονται από την Ινδονησία, τη Μαλαισία, τη Σρι Λάνκα και την Τυνησία, είτε έχουν δηλωθεί ως καταγωγής Ινδονησίας, Μαλαισίας, Σρι Λάνκα και Τυνησίας ή όχι (EE L 153, σ. 1).
(2) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 343, σ. 51).
Full & Egal Universal Law Academy