7.9.2015
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 294/25
Αναίρεση που άσκησε στις 3 Ιουνίου 2015 η Central Bank of Iran κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 25 Μαρτίου 2015 στην υπόθεση T-563/12, Central Bank of Iran κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
(Υπόθεση C-266/15 P)
(2015/C 294/31)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Central Bank of Iran (εκπρόσωποι: M. Lester και Z. Al-Rikabi, Barristers)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να εξαφανίσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Μαρτίου 2015 στην υπόθεση T-563/12·
—
να ακυρώσει τα προσβαλλόμενα μέτρα στο βαθμό που αφορούν την αναιρεσείουσα και
—
να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας στο πλαίσιο του πρώτου βαθμού και της παρούσας διαδικασίας.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η Central Bank of Iran άσκησε αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Μαρτίου 2015 στην υπόθεση T-563/12, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση ακυρώσεως της καταχωρίσεώς της στην απόφαση 2012/635/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012 (1) και στον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 945/2012 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012 (2). Η αναιρεσείουσα προβάλλει τέσσερις λόγους αναιρέσεως.
Λόγος A. Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι το Συμβούλιο είχε εξετάσει επαρκώς αν πληρούτο κάποιο από τα κριτήρια για την καταχώριση της αναιρεσείουσας στα προσβαλλόμενα μέτρα
Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη συγχέοντας τις υπηρεσίες που παρείχε η αναιρεσείουσα βάσει του ιρανικού νόμου για νομισματικά και τραπεζικά ζητήματα με «χρηματοδοτική στήριξη» προς την κυβέρνηση του Ιράν, υπό την έννοια του σχετικού κριτηρίου χαρακτηρισμού. Οι υπηρεσίες που παρείχε η αναιρεσείουσα, ως κεντρική τράπεζα, όπως η τήρηση λογαριασμών και η διεκπεραίωση συναλλαγών εκκαθαρίσεως, δεν αποτελούν «χρηματοδοτική στήριξη» τέτοιας ποιοτικής και ποσοτικής σημασίας που να επιτρέπουν στην Κυβέρνηση του Ιράν την εφαρμογή πυρηνικού προγράμματος. Οι υπηρεσίες αυτές, αν ερμηνευτούν με προσήκοντα και αναλογικό τρόπο, δεν αποτελούν καν χρηματοδοτική στήριξη.
Λόγος Β: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι το Συμβούλιο τήρησε την υποχρέωση αιτιολογήσεως του άρθρου 296 ΣΛΕΕ
Από την ύπαρξη του ιρανικού νόμου για νομισματικά και τραπεζικά ζητήματα του Ιράν, όπου ορίζονται τα καθήκοντα και οι εξουσίες της αναιρεσείουσας ως Κεντρικής Τράπεζας του Ιράν, δεν προκύπτει προδήλως (σε αντίθεση προς ό,τι έκρινε το Γενικό Δικαστήριο) τι εννοεί το Συμβούλιο κάνοντας λόγο, στην αιτιολογία, για «χρηματοοικονομική στήριξη». Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι το Συμβούλιο δεν ήταν υποχρεωμένο να αιτιολογήσει ειδικά και συγκεκριμένα πώς και με ποιους τρόπους θεώρησε ότι η αναιρεσείουσα παρέσχε τέτοια στήριξη προς την Κυβέρνηση του Ιράν.
Λόγος Γ: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι δεν προσβλήθηκαν τα δικαιώματα άμυνας της αναιρεσείουσας
Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε, επίσης, σε πλάνη κρίνοντας ότι το Συμβούλιο δεν προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας της αναιρεσείουσας. Το Συμβούλιο δεν παρουσίασε αποδείξεις πριν από την απόφαση να καταχωρίσει εκ νέου την αναιρεσείουσα στους καταλόγους. Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη επιτρέποντας στο Συμβούλιο να συμπληρώσει την αιτιολογία του στηριζόμενο στις διατάξεις του ιρανικού νόμου για νομισματικά και τραπεζικά ζητήματα, κάτι στο οποίο δεν γινόταν σαφής αναφορά στην αιτιολογία (σε αντίθεση προς όσα δέχτηκε το Γενικό Δικαστήριο). Απέκρυψαν από την αναιρεσείουσα στοιχεία της υποθέσεως και δεν μπορούσε να προβάλει κατάλληλη υπεράσπιση.
Λόγος Δ: Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη απορρίπτοντας την αιτίαση της αναιρεσείουσας ότι το Δικαστήριο είχε προσβάλει, αναιτιολόγητα και χωρίς να τηρήσει την αρχή της αναλογικότητας, τα θεμελιώδη δικαιώματα της αναιρεσείουσας, περιλαμβανομένων των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας και προστασίας της φήμης
Το Γενικό Δικαστήριο έπρεπε να κρίνει ότι η καταχώριση της αναιρεσείουσας στους καταλόγους παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας, διότι προκάλεσε σοβαρές δυσχέρειες στην αναιρεσείουσα και τον ιρανικό λαό, δεν επηρεάζει τις πηγές εσόδων της Ιρανικής Κυβερνήσεως και δεν θα συμβάλει στον σκοπό να υποχρεωθεί η Κυβέρνηση του Ιράν να τερματίσει την ανάπτυξη του προγράμματος διαδόσεως πυρηνικών όπλων.
(1) Απόφαση 2012/635/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 282, σ. 58).
(2) Κανονισμός (ΕΕ) 945/2012 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 282, σ. 16).
Full & Egal Universal Law Academy