26.10.2015
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 354/27
Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 25 czerwca 2015 r. w sprawie T-26/12: PT Perindustrian dan Perdagangan Musim Semi Mas (PT Musim Mas)/Rada Unii Europejskiej, wniesione w dniu 3 września 2015 r. przez PT Perindustrian dan Perdagangan Musim Semi Mas (PT Musim Mas)
(Sprawa C-468/15 P)
(2015/C 354/29)
Język postępowania: angielski
Strony
Wnoszący odwołanie: PT Perindustrian dan Perdagangan Musim Semi Mas (PT Musim Mas) (przedstawiciel: D. Luff, avocat)
Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska, Sasol Olefins & Surfactants GmbH, Sasol Germany GmbH
Żądania wnoszącego odwołanie
—
stwierdzenie dopuszczalności i zasadności niniejszego odwołania
—
uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie PT Perindustrian dan Perdagangan Musim Semi Mas (PT Musim Mas)/Rada Unii Europejskiej, T-26/12;
—
wydanie ostatecznego orzeczenia w sprawie, uwzględniającego żądania podniesione przez PT Musim Mas przed Sądem i odpowiednio stwierdzenie nieważności cła antydumpingowego nałożonego na wnoszącego odwołanie w rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 1138/2011 (1) z dnia 8 listopada 2011 r. w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego i ostatecznego pobrania tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych alkoholi tłuszczowych i ich mieszanek, pochodzących z Indii, Indonezji i Malezji oraz w rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 1241/2012 (2) z dnia 11 grudnia 2012 r. zmieniającym rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1138/2011;
—
obciążenie Rady i interwenientów, oprócz ich kosztów własnych, kosztami poniesionymi przez wnoszących odwołanie w niniejszym postepowaniu i w postępowaniu przed Sądem.
Zarzuty i główne argumenty
Wnoszący odwołanie podnosi, że zaskarżony wyrok należy uchylić w oparciu o cztery podstawy odwołania zwięźle przedstawione poniżej.
Po pierwsze Sąd naruszył art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia Rady (WE) nr1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. (zwanego dalej „rozporządzeniem podstawowym” poprzez błędne zastosowanie pojęcia jednego podmiotu gospodarczego i stwierdzenie, że wnosząca odwołanie i ICOFS nie stanowią jednego podmiotu gospodarczego.
Po drugie Sąd naruszył art. 2 ust. 10 lit i) rozporządzenia podstawowego błędnie orzekając, że Rada wystarczająco wykazała, że funkcje wykonywane przez ICOFS były podobne do funkcji przedstawiciela pracującego na zasadzie prowizji. Sąd przeprowadził niewystarczające i dyskryminujące rozumowanie na podstawie dostępnych dowodów.
Po trzecie Sąd naruszył art. 2 ust. 10 akapit pierwszy rozporządzenia podstawowego błędnie orzekając, że Rada nie dokonała niesłusznego naruszenia symetrii pomiędzy wartością normalną i ceną eksportową.
Po czwarte Sąd nieprawidłowo zastosował zasadę dobrej administracji błędnie uznając, że Rada wykorzystała jedynie dowody Rady pomijając istotne dowody i informacje przedstawione jej przez wnoszącego odwołanie w toku całego postępowania antydumpingowego.
(1) Dz.U. 2011 L 293, s. 1
(2) Dz.U. 2012 L 352, s. 1
Full & Egal Universal Law Academy