30.11.2015
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 398/20
Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 15 lipca 2015 r. w sprawie T-465/12 AGC Glass Europe i in./Komisja Europejska, wniesione w dniu 25 września 2015 r. przez AGC Glass Europe, AGC Automotive Europe, AGC France, AGC Flat Glass Italia Srl, AGC Glass UK Ltd, AGC Glass Germany GmbH
(Sprawa C-517/15 P)
(2015/C 398/25)
Język postępowania: angielski
Strony
Wnoszące odwołanie: AGC Glass Europe, AGC Automotive Europe, AGC France, AGC Flat Glass Italia Srl, AGC Glass UK Ltd, AGC Glass Germany GmbH (przedstawiciele: adwokaci L. Garzaniti, A. Burckett St Laurent i F. Hoseinian)
Druga strona postępowania: Komisja Europejska
Żądania wnoszących odwołanie
Wnoszące odwołanie wnoszą do Trybunału o:
—
uchylenie wyroku Sądu z dnia 15 lipca 2015 r. w sprawie T-465/12 AGC Glass Europe SA i in./Komisja Europejska;
—
stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2012) 5719 final z dnia 6 sierpnia 2012 r. (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”), którą oddalono w części złożony przez AGC wniosek o zachowanie poufności pewnych informacji zawartych w decyzji w sprawie COMP/39. 125 – Szkło samochodowe, lub ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd; oraz
—
obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania
Zarzuty i główne argumenty
Wnoszące odwołanie opierają się na trzech następujących zarzutach i głównych argumentach:
1.
Sąd naruszył prawo, uznając, że zgodnie z decyzją przewodniczącego Komisji Europejskiej 2011/695/UE z dnia 13 października 2011 r. w sprawie funkcji i zakresu uprawnień urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji (1) kompetencje funkcjonariusza ds. przesłuchań nie obejmują oceny zasad ochrony uzasadnionych oczekiwań i równego traktowania. Ponadto Sąd przeinaczył w wyroku okoliczności faktyczne, twierdząc, że funkcjonariusz ds. przesłuchań dokonał oceny argumentów podniesionych przez wnoszące odwołanie w odniesieniu do zasad ochrony uzasadnionych oczekiwań i równego traktowania.
2.
Sąd dopuścił się naruszenia prawa, dochodząc do wniosku, że zaskarżona decyzja nie narusza zasad ochrony uzasadnionych oczekiwań i równego traktowania. Zważywszy, że wnoszące odwołanie są jedynymi podmiotami, które wniosły o złagodzenie kary, mają one prawo do tego, by ich poufne informacje nie zostały opublikowane, gdyż taka publikacja umożliwiłaby osobom trzecim zidentyfikowanie źródła oświadczeń w sprawie samooskarżenia przedłożonych Komisji w ramach programu łagodzenia kar.
3.
Wyrok jest obarczony brakiem uzasadnienia w odniesieniu do kompetencji funkcjonariusza ds. przesłuchań, jak również w odniesieniu do możliwości stosowania zasad ochrony uzasadnionych oczekiwań i równego traktowania. Sąd naruszył zatem obowiązek, który spoczywa na nim na podstawie art. 296 TFEU oraz art. 36 i 53 statutu Trybunału Sprawiedliwości. W szczególności Sąd nie podał powodów, dla których odszedł od utrwalonego orzecznictwa, na które powołały się wnoszące odwołanie.
(1) Dz.U. L 275, s. 29.
Full & Egal Universal Law Academy