7.12.2015
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 406/26
Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 15 lipca 2015 r. w sprawach połączonych T-389/10 i T-419/10, wniesione w dniu 28 wrzenia 2015 r. przez Komisję Europejską
(Sprawa C-522/15 P)
(2015/C 406/26)
Język postępowania: włoski
Strony
Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Rossi, V. Bottka, pełnomocnicy)
Druga strona postępowania: Siderurgica Latina Martin SpA (SLM), Ori Martin SA
Żądania wnoszącego odwołanie
—
i) Uchylenie zaskarżonego wyroku w części, w której obniżono w nim kwotę podstawową grzywny nałożonej na SLM stwierdzając że w zaskarżonej decyzji nie uwzględniono okoliczności iż w przypadku jednej części naruszenia SLM nie uczestniczyła w zewnętrznym aspekcie Club Italia;
—
ii) uchylenie zaskarżonego wyroku w części, w której obniża kwotę grzywny nałożonej na SLM do 1,956 mln EUR, anulując równocześnie grzywnę nałożoną na SLM solidarnie z Ori Martin;
—
(iii) w ramach wykonywania nieograniczonej kompetencji do orzekania, ponowne obliczenie kwoty grzywny wymagającej nałożenia, zgodnie z żądaniem Komisji
—
iv) obciążenie skarżących w pierwszej instancji kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Sąd przeinaczył okoliczności faktyczne błędnie uznając, że kwota podstawowa grzywny nałożonej w zaskarżonej decyzji na SLM wynosiła 19,8 mln EUR a nie 15,965 mln jak stwierdzono w drugiej decyzji sprostowującej, z których 14 mln EUR solidarnie z Ori Martin.
Sąd naruszył prawo stosując przepisy dotyczące odpowiedzialności solidarnej w zakresie grzywien i obliczania maksymalnego limitu wynoszącego 10 %, określając ostateczną wysokość grzywny, za którą odpowiedzialna jest SLM na 1,956 mln EUR zgodnie z limitem 10 % obrotu światowego uzyskanego przez SLM w danym roku, o którym mowa w art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 (1). W niniejszej sprawie wyrok powinien był wskazywać, że SLM była obowiązana do zapłaty nie tylko 1,956 mln EUR indywidualnie, lecz także dodatkowych13,3 mln EUR solidarnie z Ori Martin. Obliczanie maksymalnych limitów powinno było bowiem odbyć się oddzielnie, a mianowicie indywidualnie dla SLM w odniesieniu do okresu uczestnictwa w naruszeniu, podczas którego spółka ta nie była kontrolowana przez Ori Martin (limit maksymalny dotyczący światowych obrotów SLM) oraz solidarnie dla SLM z Ori Martin w odniesieniu do okresu podczas, którego spółka dominująca sprawowała kontrolę nad spółką zależną (maksymalny limit dotyczący światowych obrotów Ori Martin, który w niniejszej sprawie nie został osiągnięty).
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. 2003, L 1, s 1).
Full & Egal Universal Law Academy