8.2.2016
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 48/11
Αναίρεση που άσκησε στις 13 Νοεμβρίου 2015 ο Alain Laurent Brouillard κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 14 Σεπτεμβρίου 2015 στην υπόθεση T-420/13, Brouillard κατά Δικαστηρίου
(Υπόθεση C-590/15 P)
(2016/C 048/19)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείων: Alain Laurent Brouillard (εκπρόσωπος: P. Vande Casteele, avocat)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα
Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να κρίνει βάσιμη την αναίρεση και να ακυρώσει την απόφαση της 14ης Σεπτεμβρίου 2015 (T-420/13)·
—
να ακυρώσει τα έγγραφα της 5ης Ιουνίου 2013 με τα οποία το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κάλεσε την IDEST Communication SA, αφενός, να υποβάλει προσφορές στο πλαίσιο της διαδικασίας συνάψεως συμβάσεως με διαπραγμάτευση, με σκοπό τη σύναψη συμβάσεων-πλαισίων για τη μετάφραση νομικών κειμένων από ορισμένες επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τα γαλλικά (ΕΕ 2013/S 047-075037), και, αφετέρου, να επιβεβαιώσει ότι ο αναιρεσείων δεν θα αναμιγνυόταν στην παροχή των υπηρεσιών τις οποίες αφορούσε η σύμβαση.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
1.
Στο πλαίσιο της παροχής υπηρεσιών μεταφράσεως, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκρινε ότι ο αναιρεσείων δεν ήταν δυνατό να γίνει δεκτός ως υπεργολάβος εταιρίας κληθείσας να υποβάλει προσφορά με το σκεπτικό ότι «[…] το πτυχίο [το οποίο είχε] λάβει από το Πανεπιστήμιο του Poitiers (μεταπτυχιακό τίτλο επαγγελματικής κατευθύνσεως στα νομικά, τα οικονομικά και τη διαχείριση, καθώς και στο ιδιωτικό δίκαιο, με ειδίκευση στη μετάφραση νομικών κειμένων), μολονότι αποτελ[ούσε] πράγματι πτυχίο επιπέδου master 2, δεν πιστοποι[ούσε] πλήρη νομική κατάρτιση» και ότι «η εκτίμηση αυτή [ήταν] σύμφωνη με πάγια πρακτική της μονάδας γαλλικής μεταφράσεως, κατά την οποία η κατάρτιση του “γλωσσομαθούς νομικού” την οποία προσφέρει το Πανεπιστήμιο του Poitiers (master 2) δεν αποτελεί νομική κατάρτιση η οποία ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του σημείου III.2.1 της προκηρύξεως της συμβάσεως», διευκρινιζομένου ότι «[ο] τρόπος λήψεως του πτυχίου (“ΑΑΠ”, ήτοι αναγνώριση της αποκτηθείσας πείρας) ουδόλως επηρ[έασε] την εκτίμηση […]».
2.
Ο αναιρεσείων προβάλλει παραβίαση των γενικών αρχών της ισότητας, της ελευθερίας εγκαταστάσεως, της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων, της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, της αρχής της αναλογικότητας, παράβαση των άρθρων 14, 15, 16, 20, 21, 51 και 52 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των άρθρων 45, 49, 51, 56 και 57 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προσβολή του δικαιώματος στην παιδεία και στη μάθηση, καθώς και πλάνη περί το δίκαιο και υπέρβαση εξουσίας.
3.
Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι δεν υφίσταται «κώλυμα» στην άσκηση των προαναφερθέντων δικαιωμάτων και ελευθεριών. Η πλάνη περί το δίκαιο θεμελιώνεται κατά μείζονα λόγο διότι ο αναιρεσείων είναι κάτοχος πτυχίων τα οποία, ως εκ της φύσεώς τους και μάλιστα ως εκ της ουσίας τους, έχουν ως προορισμό την παροχή υπηρεσιών νομικής μεταφράσεως. Επίσης, το Δικαστήριο τουλάχιστον «παρακώλυσε» τον αναιρεσείοντα στην άσκηση του δικαιώματός του να ωφεληθεί από την εκπαίδευση της οποίας έτυχε ως πανεπιστημιακού επιπέδου νομικός και μεταφραστής.
4.
Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε επίσης σε πλάνη περί το δίκαιο και παραβίασε το δίκαιο της Ένωσης, κρίνοντας ότι η αναθέτουσα αρχή δεν υπείχε υποχρέωση συγκρίσεως, με το σκεπτικό ότι η οδηγία 2005/36 (1) δεν είχε εφαρμογή και ότι, ως εκ τούτου, «ο προσφεύγων δεν μπορούσε να στηριχθεί στη νομολογία περί της αναγνωρίσεως των πτυχίων προκειμένου να υποστηρίξει ότι, εν προκειμένω, το Δικαστήριο όφειλε να λάβει υπόψη τα άλλα προσόντα και την πείρα του».
5.
Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε επιπλέον σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η αναθέτουσα αρχή ορθώς δεν έλαβε υπόψη το «master en droit» («μεταπτυχιακό τίτλο νομικής») (απολυτήριο + 5), που χορηγήθηκε στη Γαλλία, τούτο δε «λαμβανομένων υπόψη των διαφόρων πτυχίων που υφίστανται στο Βέλγιο και στη Γαλλία πριν και μετά τη μεταρρύθμιση του 2004 με την οποία εναρμονίστηκαν τα πτυχία ανώτατης εκπαιδεύσεως στην Ευρώπη».
6.
Η προσβολή των θεμελιωδών ελευθεριών και η παραβίαση των γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης που προπαρατέθηκαν, λαμβανομένων υπόψη μεμονωμένως ή σε συνδυασμό με την αρχή της αναλογικότητας, απορρέει επίσης από το ότι ο αποκλεισμός του αναιρεσείοντος αποφασίστηκε χωρίς να ληφθούν υπόψη όλα τα πτυχία, πιστοποιητικά και λοιποί τίτλοι του και η σχετική επαγγελματική πείρα του και χωρίς να συγκριθούν τα ακαδημαϊκά και επαγγελματικά προσόντα που βεβαιώνουν οι τίτλοι αυτοί με τα απαιτούμενα από τη συγγραφή υποχρεώσεων.
(1) Οδηγία 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (ΕΕ L 255, σ. 22).
Full & Egal Universal Law Academy