1.2.2016
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 38/43
Προσφυγή της 3ης Δεκεμβρίου 2015 — Ουγγαρία κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
(Υπόθεση C-647/15)
(2016/C 038/56)
Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Ουγγαρία (εκπρόσωπος: M.Z. Fehér)
Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα
Με την προσφυγή της, η Ουγγαρία ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση (ΕE) 2015/1601 του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2015, για τη θέσπιση προσωρινών μέτρων στον τομέα της διεθνούς προστασίας υπέρ της Ιταλίας και της Ελλάδας (1) (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση)·
—
επικουρικώς, σε περίπτωση που δεν γίνει δεκτό το πρώτο αίτημα, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον αυτή αφορά την Ουγγαρία·
—
να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
1.
Η Ουγγρική Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι το άρθρο 78 ΣΛΕΕ, παράγραφος 3, δεν παρέχει στο Συμβούλιο την κατάλληλη νομική βάση για την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Το άρθρο 78 ΣΛΕΕ, παράγραφος 3, δεν παρέχει στο Συμβούλιο την εξουσία να εκδίδει νομοθετικές πράξεις ούτε, κατά συνέπεια, να λαμβάνει τα προβλεπόμενα από την προσβαλλόμενη απόφαση μέτρα και ειδικότερα αυτά που συνεπάγονται παρέκκλιση δεσμευτικού χαρακτήρα όσον αφορά νομοθετική πράξη, στην προκείμενη περίπτωση τον κανονισμό (ΕE) 604/2013. (2) Από την άποψη του περιεχομένου της, η προσβαλλόμενη απόφαση συνιστά νομοθετική πράξη —λαμβανομένου υπόψη ότι εισάγει εξαίρεση από τον κανονισμό 604/2013—, λόγο για τον οποίο δεν μπορεί να αποτελέσει βάση για την έκδοσή της το άρθρο 78 ΣΛΕΕ, παράγραφος 3, το οποίο παρέχει στο Συμβούλιο απλώς και μόνον τη δυνατότητα να εκδίδει πράξεις μέσω μη νομοθετικής διαδικασίας, ήτοι μη νομοθετικές πράξεις. Σε περίπτωση που, παρά τα προβαλλόμενα, το Δικαστήριο καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το άρθρο 78 ΣΛΕΕ, παράγραφος 3, μπορεί να αποτελέσει βάση για την έκδοση νομικής πράξεως εισάγουσας εξαίρεση από νομοθετική πράξη, η Ουγγρική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι τέτοιου είδους παρέκκλιση δεν μπορεί να είναι τόσο σημαντική ώστε να επηρεάζει την ίδια τη φύση της νομοθετικής πράξεως και να καθιστά άνευ περιεχομένου τις θεμελιώδεις διατάξεις της, όπως συνέβη εν προκειμένω με την προσβαλλόμενη απόφαση.
2.
Δεν είναι συμβατό με την έννοια των «προσωρινών μέτρων» του άρθρου 78 ΣΛΕΕ, παράγραφος 3, μέτρο διάρκειας 24 μηνών —και ανά περίπτωση, 36 μηνών—, τα αποτελέσματα των οποίων, επιπλέον, υπερβαίνουν μάλιστα την περίοδο αυτή. Η προσβαλλόμενη απόφαση βαίνει πέραν της εξουσίας την οποία παρέχει στο Συμβούλιο το άρθρο 78 ΣΛΕΕ, παράγραφος 3, δεδομένου ότι, κατά τον καθορισμό της περιόδου ισχύος του, δεν ελήφθη υπόψη ο χρόνος που απαιτείται για την έκδοση νομοθετικής πράξεως βάσει του άρθρου 78 ΣΛΕΕ, παράγραφος 2.
3.
Κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το Συμβούλιο παρέβη το άρθρο 293 ΣΛΕΕ, παράγραφος 1, καθόσον απέστη από την πρόταση της Επιτροπής χωρίς να επιτευχθεί ομοφωνία.
4.
Η προσβαλλόμενη απόφαση εισάγει εξαίρεση από νομοθετική πράξη και συνιστά από την άποψη του περιεχομένου της νομοθετική πράξη, συνεπώς, κατά την έκδοσή της —ακόμη και αν υποτεθεί ότι ήταν δυνατή η έκδοση της πράξεως αυτής βάσει του άρθρου 78 ΣΛΕΕ, παράγραφος 3—, έπρεπε να τηρηθεί η ευχέρεια των εθνικών κοινοβουλίων να εκδώσουν γνώμη όσον αφορά νομοθετικές πράξεις, την οποία προβλέπουν τα Πρωτόκολλα 1 και 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
5.
Μετά τη διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο τροποποίησε ουσιαστικώς το κείμενο του σχεδίου, παρά το γεγονός ότι δεν μεσολάβησε νέα διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
6.
Κατά την έγκρισή του από το Συμβούλιο δεν ήταν διαθέσιμο το κείμενο του σχεδίου της αποφάσεως στις επίσημες γλώσσες της Ένωσης.
7.
Ομοίως, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη, καθόσον η έκδοσή της αντίκειται στο άρθρο 68 ΣΛΕΕ και δεν συνάδει με τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στη σύνοδο της 25ης και 26ης Ιουνίου 2015.
8.
Η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει τις αρχές της ασφάλειας του δικαίου και της σαφήνειας των κανονιστικών πράξεων, δεδομένου ότι δεν διευκρινίζει από διάφορες απόψεις τον τρόπο εφαρμογής των διατάξεών της ούτε σε ποια σχέση τελούν αυτές με τις διατάξεις του κανονισμού 604/2013. Μεταξύ των εν λόγω ασαφειών πρωταρχική θέση κατέχει το ζήτημα που αφορά την εφαρμογή διαδικαστικών κανόνων και εγγυήσεων όσον αφορά την έκδοση της αποφάσεως περί μετεγκαταστάσεως, καθώς και το γεγονός ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν προβλέπει σαφώς τα κριτήρια επιλογής προς τον σκοπό της επανεγκαταστάσεως ούτε ρυθμίζει επαρκώς το καθεστώς των αιτούντων διεθνή προστασία στο κράτος μέλος επανεγκαταστάσεως. Η προσβαλλόμενη απόφαση αντίκειται στη Σύμβαση της Γενεύης περί του Καθεστώτος των Προσφύγων (3), δεδομένου ότι αποστερεί από τους αιτούντες διεθνή προστασία το δικαίωμα να παραμείνουν στο έδαφος του κράτους μέλους στο οποίο υπέβαλαν αίτηση διεθνούς προστασίας και επιτρέπει την επανεγκατάστασή τους σε άλλο κράτος μέλος, χωρίς να απαιτείται να αποδειχθεί η ύπαρξη ουσιαστικής σχέσεως μεταξύ του αιτούντος διεθνή προστασία και του κράτους μέλους της επανεγκαταστάσεώς του.
9.
Η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει τις αρχές της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας. Επιπλέον, λαμβανομένου υπόψη ότι, όσον αφορά την αρχική πρόταση της Επιτροπής, η Ουγγαρία αποκλείσθηκε από την ομάδα των κρατών μελών που επωφελούνται από την επανεγκατάσταση, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αιτιολογεί για ποιον λόγο επιβάλλεται η επανεγκατάσταση 120 000 αιτούντων διεθνούς προστασίας. Δεδομένου ότι στην προσβαλλόμενη απόφαση δεν προβλέπεται πλέον καμία επανεγκατάσταση από την Ουγγαρία, ο αρχικός υπολογισμός των αιτούντων που πρέπει να μετεγκατασταθούν σε 120 000 κατέστη αυθαίρετος, καθόσον διαχωρίσθηκε από την κατάσταση υπό το πρίσμα της οποίας καταρτίσθηκε η πρόταση της Επιτροπής και την οποία αυτή επιδίωκε να αντιμετωπίσει. Δεν μπορεί να γίνει δεκτό, ιδίως δεδομένου ότι πρόκειται περί προσωρινού μέτρου που ελήφθη δυνάμει του άρθρου 78 ΣΛΕΕ, παράγραφος 3, να εξαρτάται η τελική απόφαση περί μετεγκαταστάσεως από μελλοντικές περιστάσεις όσον αφορά τουλάχιστον το ήμισυ των αιτούντων διεθνή προστασία οι οποίοι εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της.
10.
Επικουρικώς, η Ουγγρική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας όσον αφορά την Ουγγαρία, δεδομένου ότι, παρά το γεγονός ότι είναι ευρέως γνωστό ότι πρόκειται για κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου έχει εισέλθει μεγάλος αριθμός παράτυπων μεταναστών και ότι στο οποίο έχει υποβληθεί μεγάλος αριθμός αιτήσεων διεθνούς προστασίας, του έχουν επιβληθεί υποχρεωτικές ποσοστώσεις υπό την ιδιότητά του ως κράτους μέλους υποδοχής. Η προσβαλλόμενη απόφαση δεν πληροί, όσον αφορά την Ουγγαρία, τα οριζόμενα στο άρθρο 78 ΣΛΕΕ, παράγραφος 3, καθόσον δεν συνάδει με την προβλεπόμενη από το άρθρο αυτό προϋπόθεση —κατά την οποία μπορούν να ληφθούν μέτρα προς όφελος κρατών μελών τα οποία έχουν πληγεί από αιφνίδια εισροή πολιτών τρίτων χωρών— μέτρο το οποίο, σε σχέση με ένα από τα εν λόγω κράτη μέλη, επιβάλλει μόνο υποχρεώσεις.
(1) ΕΕ L 248, σ. 80.
(2) Κανονισμός (ΕE) 604/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας ή από απάτριδα (ΕΕ L 180, σ. 31).
(3) Σύμβαση της Γενεύης, της 28ης Ιουλίου 1951, περί του Καθεστώτος των Προσφύγων, όπως συμπληρώθηκε με το Πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης, της 31ης Ιανουαρίου 1967.
Full & Egal Universal Law Academy