1.2.2016
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 38/45
Προσφυγή της 3ης Δεκεμβρίου 2015 — Δημοκρατία της Αυστρίας κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
(Υπόθεση C-648/15)
(2016/C 038/57)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωπος: C. Pesendorfer)
Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
Αιτήματα
Προσφυγή με βάση το άρθρο 25, παράγραφος 5, της συμβάσεως η οποία συνήφθη μεταξύ της Δημοκρατίας της Αυστρίας και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας για την αποφυγή της διπλής φορολογίας στους τομείς των φόρων εισοδήματος και περιουσίας, öBGBl III 182/2002 και dBGBl II 2002, 735, dBStBl I 2002, 584 (στο εξής: γερμανοαυστριακή σύμβαση), σε συνδυασμό με το άρθρο 273 ΣΛΕΕ, λόγω διαφορετικών εκτιμήσεων μεταξύ της Δημοκρατίας της Αυστρίας και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας όσον αφορά την ερμηνεία και την εφαρμογή του άρθρου 11 της γερμανοαυστριακής συμβάσεως.
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί ως εξής:
1.
Τα επίδικα, εν προκειμένω, έσοδα από τίτλους παροχής προνομιακών δικαιωμάτων δεν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη ως «απαιτήσεις με συμμετοχή στα κέρδη» κατά την έννοια του άρθρου 11, παράγραφος 2, της γερμανοαυστριακής συμβάσεως. Επομένως, δυνάμει του άρθρου 11, παράγραφος 1, της γερμανοαυστριακής συμβάσεως, η Αυστρία –ως κράτος της έδρας της Bank Austria– έχει αποκλειστικό δικαίωμα φορολογήσεως των εσόδων από τίτλους παροχής προνομιακών δικαιωμάτων.
2.
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας οφείλει, επομένως, να παραλείψει στο εξής τη φορολόγηση των επίδικων εσόδων από τίτλους παροχής προνομιακών δικαιωμάτων της Bank Austria και να επιστρέψει τους ήδη παρακρατηθέντες φόρους.
3.
Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Η Δημοκρατία της Αυστρίας προσάπτει στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ότι λαμβάνει υπόψη τις επίδικες προσόδους ως τόκους «με συμμετοχή στα κέρδη» κατά την έννοια του άρθρου 11, παράγραφος 2, της γερμανοαυστριακής συμβάσεως. Κατά την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, καθαυτή η πρόσοδος υπολογίζεται μεν με βάση ένα σταθερό, καταρχήν, ποσοστό. Ωστόσο, εξαρτάται από τα κέρδη, λόγω της ανάγκης εξασφαλίσεως επαρκών κερδών εκ της χρήσεως.
Η Δημοκρατία της Αυστρίας εκτιμά, αντιθέτως, ότι οι επίδικοι τίτλοι παροχής προνομιακών δικαιωμάτων παρέχουν μόνο δυνατότητα αποδόσεως βάσει σταθερού ποσοστού επί της ονομαστικής αξίας. Η ερμηνεία αυτή προκύπτει και μόνον από τη συνήθη χρήση των κρίσιμων όρων στην καθομιλουμένη· επιβεβαιώνεται όμως και διά της συγκρίσεως με τις μορφές χρηματοδοτήσεως που αναφέρονται εν είδει παραδείγματος στο άρθρο 11, παράγραφος 2, της γερμανοαυστριακής συμβάσεως.
Στην επίδικη περίπτωση, λοιπόν, υφίσταται απλή χρονική μετάθεση εκ μέρους του πιστωτή, δεδομένου ότι ιδίως ο τίτλος παροχής προνομιακών δικαιωμάτων, παρέχει καταρχήν, κατά τη διάρκεια ισχύος του, δικαίωμα καθυστερημένης καταβολής σε μεταγενέστερα έτη. Κατά συνέπεια, οι τίτλοι παροχής προνομιακών δικαιωμάτων συνιστούν εν τέλει τίτλους σταθερής αποδόσεως οι οποίοι εξαρτώνται, σε ορισμένο βαθμό, από τις ζημίες.
Full & Egal Universal Law Academy