22.2.2016
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 68/24
Skarga wniesiona w dniu 17 grudnia 2015 r. – Komisja Europejska/Rada Unii Europejskiej
(Sprawa C-687/15)
(2016/C 068/32)
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Erlbacher, L. Nicolae, pełnomocnicy)
Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
Żądania strony skarżącej
—
stwierdzenie nieważności konkluzji Rady na Światową Konferencję Radiokomunikacyjną 2015 (WRC-15) Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego (ITU), przyjętych przez Radę w dniu 26 października 2015 r. w trakcie 3419-tej sesji Rady w Luksemburgu;
—
obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
1.
W skardze Komisja wnosi o stwierdzenie nieważności „konkluzji Rady na Światową Konferencję Radiokomunikacyjną 2015 (WRC-15) Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego (ITU)”, przyjętych w dniu 26 października 2015 r. w trakcie 3419-tej sesji Rady w Luksemburgu.
2.
Skarga opiera się na jednym zarzucie, zgodnie z którym przyjmując konkluzje na Światową Konferencję Radiokomunikacyjną 2015 (WRC-15) Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego (ITU), zamiast wydania decyzji jak proponowała Komisja, Rada naruszyła art. 218 ust. 9 TFEU, który znajduje zastosowanie do ustalenia stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii na WRC-15.
3.
W tym względzie Komisja twierdzi po pierwsze, że art. 218 ust. 9 TFEU znajduje zastosowanie do stanowiska jakie ma być zajęte w imieniu Unii, w sytuacji takiej jak w niniejszej sprawie gdzie Unia Europejska zajmuje określoną pozycję w ramach dane organizacji międzynarodowej, jak w tym przypadku – członka sektora, która zgodnie z art. 3 ust. 2 Konstytucji ITU, przyznaje Unii Europejskiej pewne prawa w [ramach] działalności organizacji.
4.
Po drugie, Komisja uważa, że zmiany Regulaminów Radiokomunikacyjnych, dla których Komisja zaproponowała ustalenie stanowiska jakie ma być zajęte, zgodnie z art. 218 ust. 9 TFEU, powodują skutki prawne w rozumieniu tego przepisu, zgodnie z znajdującymi zastosowanie międzynarodowymi ramami prawnymi, jak i odpowiednimi przepisami Unii.
5.
Po trzecie, Komisja argumentuje, iż pozostałe przesłanki zastosowania art. 218 ust. 9 TFEU zostały również spełnione w niniejszej sprawie skoro organy ITU są organami „utworzonymi przez umowę” oraz akty w stosunku, do których Komisja zaproponowała ustalenie stanowiska jakie ma być zajęte, nie „[nie uzupełniają] lub [nie zmieniają] ram instytucjonaln[ych] umowy”.
Full & Egal Universal Law Academy