8.6.2015
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 190/15
Προσφυγή-αγωγή της 24ης Μαρτίου 2015 — Parker Hannifin Manufacturing και Parker-Hannifin κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-137/15)
(2015/C 190/19)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσες-ενάγουσες: Parker Hannifin Manufacturing Srl (Corsico, Ιταλία) και Parker-Hannifin Corp. (Mayfield Heights, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: B. Amory, F. Marchini Camia και É. Barbier de La Serre, δικηγόροι)
Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να κρίνει παραδεκτή την υπό κρίση προσφυγή-αγωγή·
—
να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον με αυτήν επιβάλλονται τόκοι υπερημερίας ύψους 1 8 59 949,04 ευρώ·
—
επικουρικώς, να μειώσει δεόντως το ποσόν των τόκων υπερημερίας, και
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά της έξοδα και στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών-εναγουσών.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής τους, οι προσφεύγουσες-ενάγουσες προβάλλουν κυρίως ένα λόγο και, επικουρικώς, επτά λόγους.
1.
Με τον πρώτο λόγο, οι προσφεύγουσες-ενάγουσες προβάλλουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε καθ’ υπέρβαση εξουσίας.
—
Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες υποστηρίζουν ότι δεν υφίσταται νομικό έρεισμα για την επιβολή τόκων υπερημερίας, δεδομένου ότι το πρόστιμο κατεβλήθη εντός της προθεσμίας που είχε ταχθεί με την απόφαση περί επιβολής του.
2.
Με τον δεύτερο λόγο, οι προσφεύγουσες-ενάγουσες προβάλλουν ότι η αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως είτε ελλείπει, είτε δεν ευσταθεί.
—
Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αναφέρει ούτε την πραγματική, ούτε τη νομική βάση της επιβολής τόκων υπερημερίας στην υπό κρίση υπόθεση.
3.
Με τον τρίτο λόγο, οι προσφεύγουσες-ενάγουσες προβάλλουν παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.
—
Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες υποστηρίζουν ότι η επιβολή τόκων υπερημερίας είναι δυσανάλογη σε σχέση με τον επιδιωκόμενο με την επιβολή τόκων υπερημερίας σκοπό.
4.
Με τον τέταρτο λόγο, οι προσφεύγουσες-ενάγουσες προβάλλουν παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων.
—
Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή επιβάλλει επιτόκιο υπερημερίας ύψους 6 % στην υπό κρίση υπόθεση, ενώ, όταν επέστρεψε μέρος του προστίμου στις προσφεύγουσες-ενάγουσες, το κατέβαλε με επιτόκιο ύψους 1,06 %.
5.
Με τον πέμπτο λόγο, οι προσφεύγουσες-ενάγουσες προβάλλουν παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
—
Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες υποστηρίζουν ότι δεν θα μπορούσαν να είχαν προβλέψει, βάσει της αποφάσεως με την οποία επιβλήθηκε το πρόστιμο και του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού, την επιβολή τόκων υπερημερίας στην υπό κρίση υπόθεση. Περαιτέρω, υποστηρίζουν ότι μπορούσαν ευλόγως να προσδοκούν ότι η Επιτροπή δεν θα επέβαλλε τόκους υπερημερίας στην υπό κρίση υπόθεση.
6.
Με τον έκτο λόγο, οι προσφεύγουσες-ενάγουσες προβάλλουν παράβαση του άρθρου 266 ΣΛΕΕ και προσβολή του δικαιώματος σε αποτελεσματική ένδικη προστασία.
—
Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 266 ΣΛΕΕ, καθόσον το αποστερεί από την πρακτική του αποτελεσματικότητα και ότι προσβάλλει το δικαίωμα σε αποτελεσματική ένδικη προστασία, για τον λόγο ότι, ασκώντας το θεμελιώδες δικαίωμά τους να επιδιώξουν δικαστικώς αποζημίωση, οι προσφεύγουσες-ενάγουσες αντιμετωπίζουν πλέον την επιβολή ενός προδήλως δυσανάλογου επιτοκίου.
7.
Με τον έβδομο λόγο, οι προσφεύγουσες-ενάγουσες προβάλλουν αδικαιολόγητο πλουτισμό.
—
Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες υποστηρίζουν ότι η επιβολή τόκων υπερημερίας στην υπό κρίση υπόθεση συνιστά αδικαιολόγητο πλουτισμό της Επιτροπής.
8.
Με τον όγδοο λόγο, οι προσφεύγουσες-ενάγουσες προβάλλουν κατάχρηση εξουσίας.
—
Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες υποστηρίζουν ότι η εις βάρος τους επιβολή των τόκων υπερημερίας άγει σε αποτελέσματα τα οποία αποκλίνουν εντελώς από τους σκοπούς για τους οποίους έχει εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να επιβάλει τόκους υπερημερίας.
Full & Egal Universal Law Academy