8.6.2015
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 190/17
Προσφυγή της 27ης Μαρτίου 2015 — Ουγγαρία κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-139/15)
(2015/C 190/20)
Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Ουγγαρία (εκπρόσωποι: M.Z. Fehér, G. Koós και A. Pálfy)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει εν μέρει την εκτελεστική απόφαση C(2015) 53 της Επιτροπής, της 16ης Ιανουαρίου 2015, καθόσον με αυτήν αποκλείονται από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένες δαπάνες πραγματοποιηθείσες από τα κράτη μέλη με δαπάνη του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), δεδομένου ότι, όσον αφορά την Ουγγαρία, με την προσβαλλόμενη απόφαση αποκλείεται η χρηματοδότηση της Ένωσης ύψους 1 1 7 09 400 ευρώ αναφορικά με το ταμείο αναδιαρθρώσεως της ζάχαρης,
—
να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα την Επιτροπή.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα αρνείται την προϋπόθεση που η Επιτροπή θεωρεί ότι τυγχάνει εφαρμογής εν προκειμένω, χωρίς όμως να περιλαμβάνεται ρητώς στην απόφαση που εξέδωσε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-187/12 και C-189/12, SFIR κ.λπ., κατά την οποία, προκειμένου να εξετασθεί η δυνατότητα εφαρμογής των εξαιρέσεων που περιέχονται στην απόφαση, κρίσιμος είναι ο χρόνος υποβολής της αιτήσεως περί ενισχύσεως την οποία αφορά η εξαίρεση που περιέχεται στην προσβαλλόμενη απόφαση. Το συμπέρασμα αυτό, κατά την προσφεύγουσα, αφενός, είναι αντίθετο προς τη λογική του προγράμματος αναδιαρθρώσεως, και, αφετέρου, παραγνωρίζει εξ ολοκλήρου την εποχικότητα της παραγωγής ζάχαρης και θέτει εν αμφιβόλω την εφαρμογή των εξαιρέσεων στην πράξη.
Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, ακόμη και αν τελικώς κριθεί ότι είναι ορθή η νομική ερμηνεία της Επιτροπής όσον αφορά τη νομοθεσία περί ενισχύσεως αναδιαρθρώσεως —και ειδικότερα τον χαρακτηρισμό των σιλό— έχει καταδειχθεί η ύπαρξη ερμηνευτικών δυσχερειών, και επομένως, δεδομένης της αβεβαιότητας, η Επιτροπή έπρεπε να είχε ενεργήσει είτε μειώνοντας το ύψος του ποσού που εξαιρέθηκε από τη χρηματοδότηση της Ένωσης, λαμβανομένων υπόψη των εγγενών με το δίκαιο της Ένωσης ερμηνευτικών δυσχερειών, είτε αποκλείοντας εξ ολοκλήρου την εξαίρεση των προαναφερθεισών δαπανών από τη χρηματοδότηση της Ένωσης.
Full & Egal Universal Law Academy