27.7.2015
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 245/29
Skarga wniesiona w dniu 1 kwietnia 2015 r. – Republika Grecka/Komisja
(Sprawa T-168/15)
(2015/C 245/35)
Język postępowania: grecki
Strony
Strona skarżąca: Republika Grecka (przedstawiciele: G. Kanellopoulos, E. Leftheriotou i Α.Ε. Vasilopoulou)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji z dnia 26 stycznia 2015 r.„w sprawie obniżenia płatności okresowych w związku z programem rozwoju wiejskiego Grecji za okres programowy 2007–2013 i z kosztami za okresy od 1 stycznia 2014 r. do 31 marca 2014 r. oraz od 1 kwietnia 2014 r. do 30 czerwca 2014 r., CCI 2007 GR 06 RPO 001”, o kwoty wynoszące odpowiednio 2 75 118,75 EUR i 2 9 40 050 EUR, notyfikowanej jako dokument nr C(2015) 252 wersja ostateczna.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.
1.
Zarzut pierwszy dotyczący okoliczności, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie błędnej wykładni i błędnego zastosowania art. 16 ust. 4 rozporządzenia Komisji nr 883/2006 z dnia 21 czerwca 2006 r. (1). z naruszeniem kompetencji Komisji ratione temporis oraz istotnych wymogów proceduralnych postępowania, o których mowa w tym przepisie.
2.
Zarzut drugi dotyczący okoliczności, że decyzja została wydana na podstawie błędnej wykładni i błędnego zastosowania art. 41 ust. 1 rozporządzenia nr 1306/2013 (2).
3.
Zarzut trzeci dotyczący błędnej wykładni i błędnego zastosowania przez Komisję art. 26 ust. 5 rozporządzenia nr 1290/2005 (3), art. 27 ust. 3 i 4 tego samego rozporządzenia, art. 36 ust. 5 rozporządzenia nr 1306/2013 i art. 41 ust. 3 tego samego rozporządzenia, jak również naruszenia zasady ne bis in idem, zasady uzasadnionych oczekiwań i zasady kontradyktoryjności oraz prawa do obrony przysługującego Republice Greckiej.
4.
Zarzut czwarty dotyczący okoliczności, że decyzja Komisji została wydana na podstawie błędnej wykładni i błędnego zastosowania art. 27 ust. 4 rozporządzenia nr 1290/2005 i art. 41 ust. 3 rozporządzenia nr 1306/2013 oraz naruszenia zasady proporcjonalności.
5.
Zarzut piąty dotyczący okoliczności, że decyzja Komisji została wydana na podstawie błędnej wykładni i błędnego zastosowania art. 27 ust. 4 rozporządzenia nr 1290/2005 i art. 41 ust. 3 rozporządzenia nr 1306/2013 oraz naruszenia pojęcia siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności.
(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 883/2006 z dnia 21 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w odniesieniu do prowadzenia kont przez agencje płatnicze, deklaracji wydatków i dochodów oraz warunków zwrotu wydatków w ramach EFRG i EFRROW (Dz.U. L 171, s. 1).
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U. L 347, s. 549).
(3) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz.U. L 209, s. 1).
Full & Egal Universal Law Academy