10.8.2015
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 262/28
Προσφυγή της 13ης Απριλίου 2015 — Sopra Steria Group κατά Κοινοβουλίου
(Υπόθεση T-181/15)
(2015/C 262/38)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Sopra Steria Group SA (Annecy-le-Vieux, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Verlinden, R. Martens, και J. Joossen, δικηγόροι)
Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την αγνώστου ημερομηνίας απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για έναρξη διαδικασίας διαπραγματεύσεως χωρίς τη δημοσίευση προκηρύξεως διαγωνισμού για NPE-15.8·
—
να ακυρώσει οποιαδήποτε απόφαση έχει ενδεχομένως λάβει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την περαιτέρω συνέχιση της διαδικασίας διαπραγματεύσεως χωρίς τη δημοσίευση προκηρύξεως·
—
να κηρύξει άκυρη (άκυρες) τη σύμβαση (τις συμβάσεις) που ενδεχομένως συνάφθηκε (συνάφθηκαν) βάσει της διαδικασίας διαπραγματεύσεως χωρίς τη δημοσίευση προκηρύξεως διαγωνισμού για NPE-15.8·
—
να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει έναν λόγο ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από παράβαση των άρθρων 102, 103 και 104, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού και του άρθρου 134, παράγραφός 1, στοιχείο γ', των κανόνων εφαρμογής, καθιστώντας συνεπώς ανίσχυρη την αγνώστης ημερομηνίας απόφαση για έναρξη διαδικασίας διαπραγματεύσεως χωρίς προηγούμενη δημοσίευση προκηρύξεως διαγωνισμού.
Κατά την προσφεύγουσα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κίνησε μη νομίμως και καταχρηστικώς τη διαδικασία διαπραγματεύσεως χωρίς προηγούμενη δημοσίευση προκηρύξεως διαγωνισμού, αντί να επισημάνει τον εξαιρετικό χαρακτήρα της εν λόγω διαδικασίας, η προσφυγή στην οποία έπρεπε να είναι δικαιολογημένη από νομικής απόψεως (δεδομένης επίσης της υποχρεώσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να διασφαλίσει ότι όλες οι διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων θα πραγματοποιούνται με την ευρύτερη δυνατή διαδικασία ανταγωνισμού, πρβλ. άρθρο 102, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού). Όπως διατείνεται η προσφεύγουσα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν προέβαλε καμία τέτοια αιτιολόγηση, ούτε συνέτρεχαν λόγοι επιτακτικής επείγουσας ανάγκης, οφειλόμενης σε απρόβλεπτα συμβάντα μη δυνάμενα να αποδοθούν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (όπως απαιτείται για την εφαρμογή του άρθρου 134, παράγραφος 1, στοιχείο γ', των κανόνων εφαρμογής).
Full & Egal Universal Law Academy