27.7.2015
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 245/32
Προσφυγή της 24ης Απριλίου 2015 — National Iranian Tanker Company κατά Συμβουλίου
(Υπόθεση T-207/15)
(2015/C 245/38)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: National Iranian Tanker Company (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωποι: T. de la Mare, QC, M. Lester και J. Pobjoy, Barristers, R. Chandrasekera, S. Ashley και C. Murphy, Solicitors)
Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση 2015/236/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2015 για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (EE L 39, 14.2.2015, σ. 18) και τον εκτελεστικό κανονισμό (EE) 2015/230 του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2015, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 39, 14.2.2015, σ. 3), κατά το μέρος τους που αφορά την προσφεύγουσα,
—
επικουρικώς, να κρίνει ότι το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ, της 26ης Ιουλίου 2010 (όπως έχει τροποποιηθεί) (στο εξής: απόφαση), και το άρθρο 23, παράγραφος 2, στοιχείο δ', του κανονισμού (EΕ) του Συμβουλίου 267/2012 της 23ης Μαρτίου 2012 (όπως έχει τροποποιηθεί) (στο εξής: κανονισμός), δεν έχουν εφαρμογή ως προς την προσφεύγουσα διότι είναι παράνομα, και
—
να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
1.
Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο, εγγράφοντας εκ νέου την προσφεύγουσα στον κατάλογο βάσει των ίδιων πραγματικών ισχυρισμών που απορρίφθηκαν από το Γενικό Δικαστήριο στην υπόθεση T-565/12, NITC κατά Συμβουλίου (3 Ιουλίου 2014) (στο εξής: NITC κατά Συμβουλίου), παραβίασε τις αρχές του δεδικασμένου, της ασφάλειας δικαίου, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, και της αρχής ne bis in idem και προσέβαλε το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής της προσφεύγουσας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ.
2.
Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο δεν έλαβε υπόψη το κριτήριο εγγραφής στους καταλόγους, δηλαδή ότι η προσφεύγουσα πρέπει να έχει παράσχει οικονομική ή υλικοτεχνική υποστήριξη στην Κυβέρνηση του Ιράν. Ο ισχυρισμός περί οικονομικής υποστηρίξεως απορρίφθηκε από το Γενικό Δικαστήριο με την απόφαση NITC κατά Συμβουλίου. Η προσφεύγουσα δεν παρέχει κανένα οικονομικό όφελος στην Κυβέρνηση του Ιράν και η Κυβέρνηση του Ιράν δεν αποκομίζει κανένα οικονομικό όφελος από την προσφεύγουσα, μέσω των μετόχων της ή με οποιονδήποτε άλλον τρόπο. Όπως κρίθηκε με την απόφαση NITC κατά Συμβουλίου, η παροχή έμμεσης οικονομικής ενισχύσεως δεν επαρκεί για να πληρούται το κριτήριο αυτό. Ο ισχυρισμός περί υλικοτεχνικής υποστήριξης αποτελεί απλώς εκ νέου χαρακτηρισμό επιχειρημάτων που προβλήθηκαν στην υπόθεση NITC κατά Συμβουλίου. Εν πάση περιπτώσει, δεν υφίσταται ο απαραίτητος αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ των δραστηριοτήτων της προσφεύγουσας και της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων και αν η προσφεύγουσα παρέχει κάποια υποστήριξη, αυτή είναι, το πολύ, υλικοτεχνική υποστήριξη.
3.
Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο προσέβαλε το δικαίωμα άμυνας της προσφεύγουσας και το δικαίωμά της χρηστής διοικήσεως καθώς και το δικαίωμά της αποτελεσματικού δικαστικού ελέγχου. Ειδικότερα, το Συμβούλιο α) δεν ενημέρωσε την προσφεύγουσα για τους πραγματικούς λόγους της επανεγγραφής της στους καταλόγους και για τα εις βάρος της αποδεικτικά στοιχεία και β) δεν παρέσχε στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να διατυπώσει τις απόψεις της σχετικά με τους πραγματικές λόγους και σχετικά με τα εις βάρος της αποδεικτικά στοιχεία πριν από την εκ νέου εγγραφή της στον κατάλογο.
4.
Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο προσέβαλε, αδικαιολόγητα ή δυσανάλογα, τα θεμελιώδη δικαιώματά της προσφεύγουσας, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματός της για προστασία της περιουσίας, της επιχειρήσεως και της φήμης της. Τα προσβαλλόμενα μέτρα είχαν σοβαρή επίπτωση τόσο στις επιχειρήσεις της προσφεύγουσας όσο και στην εμπορική φήμη της παγκοσμίως. Η εγγραφή της προσφεύγουσας στον κατάλογο θα μπορούσε να έχει καταστροφικές συνέπειες για τους δικαιούχους των συνταξιοδοτικών ταμείων των μετόχων της προσφεύγουσας, οι οποίοι είναι όλοι αθώοι Ιρανοί πολίτες, ως επί το πλείστον συνταξιούχοι. Το Συμβούλιο δεν απέδειξε ότι η δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων και των οικονομικών πόρων της προσφεύγουσας συνδέεται με θεμιτό σκοπό ή ότι δικαιολογείται από έναν τέτοιο σκοπό ούτε, κατά μείζονα λόγο, ότι το μέτρο είναι ανάλογο προς τον σκοπό αυτόν.
5.
Με τον πέμπτο λόγο που προβάλλεται προς στήριξη ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι αν, σε αντίθεση με τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν στο πλαίσιο του δευτέρου λόγου, το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της αποφάσεως 2010/413 και το άρθρο 23, παράγραφος 2, στοιχείο δ', του κανονισμού 267/2012 έχουν την έννοια ότι περιλαμβάνουν α) την έμμεση οικονομική υποστήριξη ή β) υλικοτεχνική υποστήριξη άσχετη με τη διάδοση των πυρηνικών όπλων, τότε τα κριτήρια αυτά είναι παράνομα και δυσανάλογα σε σχέση με τους σκοπούς της αποφάσεως και του κανονισμού. Η αυθαίρετη έκταση και το αυθαίρετο περιεχόμενο των κριτηρίων που προκύπτουν από αυτή την διασταλτική ερμηνεία υπερβαίνει τα όρια του πρόσφορου και αναγκαίου για την επίτευξη των σκοπών αυτών. Ως εκ τούτου, οι διατάξεις αυτές είναι παράνομες.
Full & Egal Universal Law Academy