Υπόθεση T-210/15: Προσφυγή της 24ης Απριλίου 2015 — Deutsche Telekom κατά Επιτροπής
C2702015EL2820120150424EL0036282303
Προσφυγή της 24ης Απριλίου 2015 — Deutsche Telekom κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-210/15)2015/C 270/36Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Deutsche Telekom AG (Βόννη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: δικηγόροι A. Rosenfeld και O. Corzilius)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο,
—
να κηρύξει άκυρη την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 17ης Φεβρουαρίου 2015 που εκδόθηκε επί της αιτήσεως της προσφεύγουσας, με την οποία ζητεί να της επιτραπεί η πρόσβαση σε έγγραφα, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1049/2001 — διαδικασία GESTDEM 2014/4555·
—
να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Το αίτημα για πρόσβαση στα έγγραφα αφορά διαδικασία με αντικείμενο την κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως κατά το άρθρο 102 ΣΛΕΕ.
Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει επτά λόγους ακυρώσεως.
1.
Πρώτος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 3, εδάφιο 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 ( 1 ), καθώς και της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως
—
Η προσφεύγουσα προβάλλει στο σημείο αυτό ότι κακώς η Επιτροπή δεν εξέτασε την ειδική εξαίρεση που έχει θεσπιστεί για την προστασία των διαδικασιών λήψεως αποφάσεων και των περιοριστικών προϋποθέσεών τους, μολονότι η εν λόγω ρύθμιση προβλέπει ρητά την υπό εξέταση περίπτωση της αιτούμενης γνωστοποιήσεως εγγράφων μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Επιπλέον, δεν αιτιολόγησε την ανωτέρω ενέργειά της.
2.
Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, πρώτη και τρίτη περίπτωση, του κανονισμού 1049/2001, λόγω μη συνδρομής των εξαιρέσεων
—
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή κακώς δέχτηκε την εφαρμογή των εξαιρέσεων που αφορούν την προστασία των εμπορικών συμφερόντων τρίτων και του σκοπού της έρευνας σχετικά με έγγραφα προερχόμενα από διαδικασία που έχει ολοκληρωθεί, στηριζόμενη σε ένα γενικό τεκμήριο. Κατ' αυτόν τον τρόπο παρέβη την υποχρέωση να προβεί σε συγκεκριμένη και εξατομικευμένη εξέταση των εγγράφων στα οποία ζητείται πρόσβαση. Επιπλέον, δεν απέδειξε ότι υφίσταται συγκεκριμένη προσβολή προστατευόμενων συμφερόντων.
3.
Τρίτος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, τελευταίο εδάφιο, του κανονισμού 1049/2001, λόγω συνδρομής υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος για τη γνωστοποίηση των πληροφοριών
—
Με τον οικείο λόγο ακυρώσεως η προσφεύγουσα προβάλλει το επιχείρημα ότι υπάρχει υπέρτερο δημόσιο συμφέρον για τη γνωστοποίηση των αιτούμενων εγγράφων. Το σχετικό υπέρτερο δημόσιο συμφέρον αφορά την προώθηση ορθής διοικητικής πρακτικής, την εφαρμογή μέτρων συμμορφώσεως, την εξέταση ενδεχόμενων αξιώσεων αποζημιώσεως, καθώς και τον δικαστικό έλεγχο διοικητικών πράξεων. Κατά την προσφεύγουσα, δεν υπάρχει δυνατότητα ελέγχου των οικείων διοικητικών πράξεων της Επιτροπής χωρίς πρόσβαση στα έγγραφα.
4.
Τέταρτος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 4, του κανονισμού 1049/2001, λόγω παραλείψεως διαβουλεύσεως με τον τρίτο
—
Ως προς το σημείο αυτό η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο παραλείπουσα να προβεί σε διαβούλευση με τον τρίτο, προκειμένου να δοθούν στη δημοσιότητα τα έγγραφα που τον αφορούν.
5.
Πέμπτος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 6, του κανονισμού 1049/2001, λόγω αρνήσεως παροχής μερικής προσβάσεως στα έγγραφα
—
Με τον οικείο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρανόμως αρνήθηκε τη μερική πρόσβαση στα έγγραφα.
6.
Έκτος λόγος ακυρώσεως: Παραβίαση πρωτογενούς δικαίου, λόγω προσβολής του θεμελιώδους δικαιώματος προσβάσεως σε έγγραφα κατά το άρθρο 42 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και παραβάσεως της επιταγής διαφάνειας που προβλέπεται στο άρθρο 15, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ.
—
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η αξίωση προσβάσεως στα αιτούμενα έγγραφα απορρέει και παρέχεται (επικουρικά) απευθείας από το πρωτογενές δίκαιο. Η πλήρης άρνηση προσβάσεως αποτελεί δυσανάλογο περιορισμό του θεμελιώδους δικαιώματος προσβάσεως σε έγγραφα κατά το άρθρο 42 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο κανονισμός 1049/2001 πρέπει να ερμηνευθεί υπό το φως της σημασίας που έχει το εν λόγω θεμελιώδες δικαίωμα και της επιταγής διαφάνειας, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 15, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ.
7.
Έβδομος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση του άρθρου 8 του κανονισμού 1049/2001, λόγω μη λήψεως υπόψη του συστήματος προθεσμιών
—
Με τον οικείο λόγο ακυρώσεως η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή, παραλείποντας να εξετάσει την επιβεβαιωτική αίτηση εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών και επιμηκύνοντας επανειλημμένα τις προθεσμίες χωρίς αιτιολόγηση, παραβίασε το υποχρεωτικό σύστημα προθεσμιών.
( 1 ) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43).
Full & Egal Universal Law Academy