21.12.2015
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 429/27
Προσφυγή της 29ης Μαΐου 2015 — Ezz κ.λπ. κατά Συμβουλίου
(Υπόθεση T-288/15)
(2015/C 429/35)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγοντες: Ahmed Abdelaziz Ezz (Γκίζα, Αίγυπτος), Abla Mohammed Fawzi Ali Ahmed Salama (Κάιρο, Αίγυπτος), Khadiga Ahmed Ahmed Kamel Yassin (Γκίζα, Αίγυπτος), Shahinaz Abdel Azizabdel Wahab Al Naggar (Γκίζα, Αίγυπτος) (εκπρόσωποι: J. Lewis, QC, B. Kennelly και J. Pobjoy, Barristers, J. Binns, Solicitor, J. Bellis και S. Rowe, δικηγόροι)
Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα
Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/486 του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2015, για την τροποποίηση της απόφασης 2011/172/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Αίγυπτο (ΕΕ L 77, σ. 16), στο μέτρο που η προσβαλλόμενη απόφαση αφορά τους προσφεύγοντες, και
—
να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν τέσσερις λόγους.
1.
Με τον πρώτο λόγο υποστηρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση του Συμβουλίου στερείται κατάλληλης νομικής βάσεως. Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι το άρθρο 29 ΣΕΕ δεν αποτελεί κατάλληλη νομική βάση για την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως.
2.
Με τον δεύτερο λόγο υποστηρίζεται ότι το Συμβούλιο προσέβαλε τα δικαιώματα που αντλούν οι προσφεύγοντες από το άρθρο 6 ΣΕΕ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 2 και 3 ΣΕΕ, και από τα άρθρα 47 και 48 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθόσον το Συμβούλιο δέχθηκε ότι δικαστικές διαδικασίες στην Αίγυπτο τηρούσαν τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα.
3.
Με τον τρίτο λόγο υποστηρίζεται ότι η απόφαση του Συμβουλίου δεν πληροί το κριτήριο εγγραφής των προσφευγόντων το οποίο θεσπίζεται στο άρθρο 1 της αποφάσεως 2011/172/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 2011, για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων φορέων λόγω της κατάστασης στην Αίγυπτο (ΕΕ L 76, σ. 63) (όπως έχει τροποποιηθεί), και στο άρθρο 2 του κανονισμού (EE) 270/2011 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 2011, για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Αίγυπτο (ΕΕ L 76, σ. 4) (όπως έχει τροποποιηθεί). Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι δεν έχουν «κριθεί υπαίτιοι» παράνομης ιδιοποιήσεως αιγυπτιακών κρατικών κεφαλαίων ή προσβολής ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Αίγυπτο ούτε συνδέονται με τρίτους που έχουν κριθεί υπαίτιοι για τα ανωτέρω.
4.
Με τον τέταρτο λόγο υποστηρίζεται ότι η απόφαση του Συμβουλίου συνεπάγεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας των προσφευγόντων και του δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας, όπως επίσης και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως. Συγκεκριμένα, οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι το Συμβούλιο παρέλειψε να εξετάσει με τη δέουσα προσοχή και αμεροληψία κατά πόσον οι προβαλλόμενοι λόγοι που φέρονται να δικαιολογούν τον επαναχαρακτηρισμό των προσφευγόντων ήταν βάσιμοι υπό το φως των παρατηρήσεων που διατύπωσαν οι προσφεύγοντες πριν τον επαναχαρακτηρισμό τους.
5.
Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση του Συμβουλίου συνεπάγεται αδικαιολόγητη και δυσανάλογη προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσφευγόντων, περιλαμβανομένων των δικαιωμάτων προστασίας της περιουσίας και της υπολήψεώς τους. Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι το Συμβούλιο δεν απέδειξε ότι η δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων και των οικονομικών πόρων τους συνδέεται με, ή δικαιολογείται από, κάποιο νόμιμο σκοπό, και ακόμα λιγότερο ότι είναι ανάλογη προς έναν τέτοιο σκοπό.
Full & Egal Universal Law Academy