27.7.2015
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 245/43
Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2015 r. – Hamas/Rada
(Sprawa T-289/15)
(2015/C 245/52)
Język postępowania: francuski
Strony
Strona skarżąca: Hamas (Doha, Katar) (przedstawiciel: adwokat L. Glock)
Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2015/521 z dnia 26 marca 2015 r. dotyczącej aktualizacji i zmiany wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu i uchylenia decyzji 2014/438/WPZiB w zakresie, w jakim ten akt dotyczy organizacji Hamas (czyli Hamas-Izz-al-Din-al-Quassem);
—
stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2015/513 z dnia 26 marca 2015 r. dotyczącego wykonania art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu oraz uchylenia rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 790/2014 w zakresie, w jakim ten akt dotyczy organizacji Hamas (czyli Hamas-Izz-al-Din-al-Quassem);
—
obciążenie Rady kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi siedem zarzutów.
1.
Zarzut pierwszy, w którym skarżąca twierdzi, że Rada naruszyła art. 1 ust. 4 wspólnego stanowiska 2001/931 (1) w zakresie, w jakim decyzje krajowe, na które się powołuje, są niezgodne z określonymi w tym artykule wymogami, w związku z czym trudno je uznać za decyzje podjęte przez właściwe organy.
2.
Zarzut drugi dotyczący błędnych ustaleń faktycznych, gdyż zasadnicza część tych ustaleń nie została poparta przez Radę żadnymi dowodami.
3.
Zarzut trzeci dotyczący błędnego uznania organizacji Hamas za organizację terrorystyczną.
4.
Zarzut piąty dotyczący naruszenia zasady nieingerowania w sprawy wewnętrzne, która sprzeciwia się uznaniu organizacji Hamas, będącej legalnym ruchem politycznym, który wygrał wybory w Palestynie i posiada większość w palestyńskim rządzie, za organizację terrorystyczną.
5.
Zarzut piąty dotyczący naruszenia przez Radę obowiązku uzasadnienia.
6.
Zarzut szósty dotyczący naruszenia prawa skarżącej do obrony oraz prawa do skutecznej ochrony sądowej w postępowaniu krajowym.
7.
Zarzut siódmy dotyczący naruszenia prawa własności w zakresie, w jakim zamrożenie funduszy skarżącej stanowi nieuzasadnione naruszenie jej prawa własności.
(1) Wspólne stanowisko Rady z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu (Dz.U. L 344, s. 93).
Full & Egal Universal Law Academy