27.7.2015
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 245/45
Skarga wniesiona w dniu 1 czerwca 2015 r. – Barqawi/Rada
(Sprawa T-303/15)
(2015/C 245/55)
Język postępowania: francuski
Strony
Strona skarżąca: Ahmad Barqawi (Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie) (przedstawiciele: adwokaci J.-P. Buyle i L. Cloquet)
Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2015/375 z dnia 6 marca 2015 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii;
—
stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2015/383 z dnia 6 marca 2015 r. w sprawie wykonania decyzji 2013/255/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii;
—
obciążenie Rady kosztami postępowania w niniejszej instancji, włącznie z kosztami poniesionymi przez skarżącego.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.
1.
Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa do obrony i prawa do rzetelnego procesu, jako że strona skarżąca nie została nigdy wysłuchana przed zastosowaniem w stosunku do niej odnośnych sankcji.
2.
Zarzut drugi dotyczący oczywistego błędu w ocenie w zakresie, w jakim Rada nie przedstawiła dowodu zaistnienia przywoływanych faktów, które miałyby uzasadnić podjęte środki.
3.
Zarzut trzeci dotyczący naruszenie ogólnej zasady proporcjonalności.
4.
Zarzut czwarty dotyczący nieproporcjonalnego naruszenia prawa własności i prawa do prowadzenia działalności gospodarczej.
5.
Zarzut piąty dotyczący nadużycia władzy. Strona skarżąca podnosi, że jako iż środki przyjęte przez Radę nie mają żadnego wpływu na reżim panujący w Syrii oraz jako iż skarżący zawsze przestrzegał sankcji ustanawianych przez wspólnotę międzynarodową i pozostał przez cały czas niezależny od tego reżimu, należy wierzyć, iż zaskarżone środki zostały przyjęte w innym celu aniżeli wskazany (wykluczenie z rynku – uprzywilejowanie innych uczestników rynku).
6.
Zarzut szósty dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia, ponieważ uzasadnienie Rady towarzyszące zaskarżonym środkom odzwierciedlało skrót myślowy i nie odwoływało się do żadnych konkretnych faktów, czy dat, które umożliwiałyby skarżącemu zidentyfikowanie zarzucanych mu operacji handlowych.
Full & Egal Universal Law Academy