Υπόθεση T-307/15: Προσφυγή της 5ης Ιουνίου 2015 — 1&1 Telecom κατά Επιτροπής
C2702015EL3510120150605EL0044351362
Προσφυγή της 5ης Ιουνίου 2015 — 1&1 Telecom κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-307/15)2015/C 270/44Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: 1&1 Telecom GmbH (Montabaur, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J. Murach, J. Schmidt και R. Klotz, δικηγόροι, και Π. Αλεξιάδης, Solicitor)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση C(2014) 4443 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 2014, στην υπόθεση COMP/M.7018 — Telefónica Deutschland/E-Plus (στο εξής: απόφαση), με την οποία η συγκέντρωση μεταξύ της Telefónica Deutschland Holding AG και της EPlus Mobilfunk GmbH & Co. KG κρίνεται συμβατή με την κοινή αγορά και τη λειτουργία της Συμφωνίας ΕΟΧ, υπό την επιφύλαξη της τηρήσεως, εκ μέρους της Telefónica, των δεσμεύσεων που αναφέρονται στα παραρτήματα της αποφάσεως· και
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά της έξοδα, καθώς και στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
1.
Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή, κατά την εκτίμηση του κατά πόσον η συγκέντρωση προκαλεί σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού, παρέβη ουσιώδεις τύπους της διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένου του καθήκοντός της αρωγής, καθόσον δεν προέβη σε αιτιολόγηση, και υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη κατά την εφαρμογή των κανόνων της Ένωσης περί ελέγχου των συγκεντρώσεων, καθόσον:
—
παρέλειψε να προβεί σε ανάλυση των κάθετων συνεπειών της συγκεντρώσεως·
—
προέβαλε ανεπαρκή επιχειρηματολογία προς στήριξη του συμπεράσματος ότι δεν χρειάζεται να εξετασθεί κατά πόσο η συγκέντρωση προκαλεί σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού στη χονδρική αγορά πρόσβασης και εκκίνησης κλήσεων στη Γερμανία· και
—
ανέπτυξε ανεπαρκή επιχειρηματολογία όσον αφορά τα συμπεράσματα σχετικά με οριζόντιες συντονισμένες συνέπειες στη χονδρική αγορά πρόσβασης και εκκίνησης κλήσεων και στη λιανική αγορά κινητής τηλεφωνίας στη Γερμανία.
2.
Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε σοβαρή πλάνη περί το δίκαιο και σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, εφόσον:
—
δέχτηκε τις τελικές δεσμεύσεις που πρότεινε η Telefónica·
—
κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι τελικές αυτές δεσμεύσεις αντιμετωπίζουν πλήρως τη σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού· και
—
ενέκρινε τις συγκεντρώσεις με την επιφύλαξη ότι η Telefónica θα συμμορφωνόταν προς τις τελικές δεσμεύσεις.
3.
Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή, με την έκδοση της αποφάσεώς της αυτής, καταχράστηκε την εξουσία της καθόσον έλαβε υπόψη πολιτικής φύσεως εκτιμήσεις που ήταν άσχετες με τον ανταγωνισμό αντί να επιδιώκει την επίτευξη των σχετιζόμενων με τον ανταγωνισμό σκοπών των Συνθηκών και του κανονισμού συγκεντρώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ( 1 ).
( 1 ) Κανονισμός (ΕΚ) 139/2004 του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων («Κοινοτικός κανονισμός συγκεντρώσεων») (ΕΕ L 24, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy