12.10.2015
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 337/20
Skarga wniesiona w dniu 14 lipca 2015 r. – IMG/Komisja
(Sprawa T-381/15)
(2015/C 337/22)
Język postępowania: francuski
Strony
Strona skarżąca: International Management Group (IMG) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: L. Levi i A. Tymen, adwokaci)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania strony skarżącej
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 8 maja 2015 r. o podjęciu wzmocnionych środków w zakresie audytu i monitorowania, dokonaniu ostrzeżenia dotyczącego weryfikacji w oparciu o decyzję Komisji z dnia 13 listopada 2014 r. w sprawie systemu wczesnego ostrzegania do użytku urzędników zatwierdzających Komisji oraz agencji wykonawczych oraz o odmówieniu IMG statusu organizacji międzynarodowej w rozumieniu rozporządzenia finansowego;
—
zasądzenie od pozwanej odszkodowania i zadośćuczynienia;
—
obciążenie pozwanej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi osiem zarzutów, które dotyczą różnych aspektów zaskarżonej decyzji.
—
W odniesieniu do całej zaskarżonej decyzji
1.
Zarzut pierwszy oparty na naruszeniu art. 41 Karty i prawa do bycia wysłuchanym.
2.
Zarzut drugi oparty na naruszeniu zasady proporcjonalności.
—
W odniesieniu do decyzji o odmówieniu stronie skarżącej statusu organizacji międzynarodowej w rozumieniu rozporządzenia finansowego
3.
Zarzut trzeci oparty na naruszeniu rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 (1) oraz rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012 (2), a także oczywistym błędzie w ocenie, w zakresie w jakim Komisja uznała, iż strona skarżąca nie spełnia już kryteriów uznania za organizację międzynarodową w rozumieniu wskazanych rozporządzeń.
4.
Zarzut czwarty oparty na naruszeniu obowiązku uzasadnienia.
5.
Zarzut piąty oparty na naruszeniu zasady pewności prawa, w zakresie w jakim Komisja nie wyjaśniła dlaczego uznała, iż strona skarżąca nie spełnia już kryteriów definiujących organizację międzynarodową i nie przedstawiła dalszych wyjaśnień co do istotnej zmiany w przyjętej przez nią wykładni i stosowaniu rozporządzenia finansowego, biorąc pod uwagę, że sytuacja faktyczna i prawna (skarżącej) nie zmieniła się.
6.
Zarzut szósty oparty na naruszeniu uzasadnionych oczekiwań, z uwagi na fakt, iż wykluczenie w odniesieniu do strony skarżącej statusu organizacji międzynarodowej zostało dokonane w sposób gwałtowny i bez okresu przejściowego.
—
W odniesieniu do decyzji o dokonaniu ostrzeżenia w ramach systemu wczesnego ostrzegania (SWO)
7.
Zarzut siódmy oparty na niezgodności z prawem decyzji 2014/792/UE (3), w zakresie w jakim brak jest podstawy prawnej do jej przyjęcia.
8.
Zarzut ósmy, podniesiony posiłkowo, oparty na naruszeniu art. 41 Karty i prawa do bycia wysłuchanym oraz obowiązku uzasadnienia, a także oczywistym błędzie w ocenie.
(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298, s. 1).
(2) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362, s. 1).
(3) 2014/792/UE: Decyzja Komisji z dnia 13 listopada 2014 r. w sprawie systemu wczesnego ostrzegania do użytku urzędników zatwierdzających Komisji oraz agencji wykonawczych (Dz.U. L 329, s. 68).
Full & Egal Universal Law Academy