21.9.2015
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 311/57
Skarga wniesiona w dniu 22 lipca 2015 – Rzeczpospolita Polska przeciwko Komisji Europejskiej
(Sprawa T-402/15)
(2015/C 311/62)
Język postępowania: Polski
Strony
Strona skarżąca: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 11 maja 2015 r. (notyfikowanej jako dokument nr C (2015) 3228) dotyczącej odmowy wniesienia wkładu finansowego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego na rzecz dużego projektu „Europejskie centrum usług wspólnych – inteligentne systemy logistyczne”, stanowiącego część programu operacyjnego „Innowacyjna Gospodarka”, objętego pomocą strukturalną w ramach celu Konwergencja w Polsce,
—
obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.
1.
Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 41 ust. 1 w zw. z art. 56 ust. 3 i 60 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 oraz zasady lojalnej współpracy poprzez dokonanie oceny projektu w sposób wykraczający poza kryteria wyboru, ustalone przez Komitet Monitorujący, pomimo że kryteria te nie były kwestionowane przez Komisję na etapie ich ustalania, a także zarzut naruszenia art. 41 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 poprzez rażące przekroczenie terminu oceny projektu.
2.
Zarzut drugi dotyczący błędnej wykładni warunków przyznania współfinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego („EFRR”) poprzez przyjęcie, że współfinansowane mogą być wyłącznie inwestycje o największym potencjale rozprzestrzeniania się (dyfuzji) innowacji oraz zarzut błędnej oceny projektu poprzez przyjęcie, że nie zapewnia on zgodności z programem operacyjnym „Innowacyjna Gospodarka” ze względu na brak innowacyjności.
3.
Zarzut trzeci dotyczący błędnej wykładni warunków przyznania współfinansowania ze środków EFRR poprzez przyjęcie, że współfinansowane mogą być wyłącznie inwestycje tworzące miejsca pracy wymagające wysokich kwalifikacji oraz zarzut błędnej oceny projektu poprzez przyjęcie, że nie tworzy on miejsc pracy wymagających wysokich kwalifikacji.
4.
Zarzut czwarty dotyczący błędnej oceny projektu poprzez przyjęcie, że nie zapewnia on realizacji celów programu operacyjnego „Innowacyjna Gospodarka” ze względu na brak wartości dodanej oraz brak efektu zachęty.
Full & Egal Universal Law Academy