5.10.2015
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 328/27
Skarga wniesiona w dniu 6 sierpnia 2015 r. – EEB/Komisja
(Sprawa T-448/15)
(2015/C 328/25)
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: European Environmental Bureau (EEB) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokat B. Kloostra)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie, że Komisja naruszyła rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 oraz konwencję z Aarhus, mianowicie:
a.
art. 1 ust. 1 lit. a), art. 3 i art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 (1), ponieważ nie dokonała wykładni tych przepisów zgodnie z art. 4 ust. 1, 3 i 4 konwencji z Aarhus lub nie zastosowała bezpośrednio art. 4 ust. 1, 3 i 4 konwencji z Aarhus do dostępu do informacji dotyczących środowiska, zważywszy, że art. 3 i art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 są niezgodne z art. 4 ust. 1, 3 i 4 konwencji z Aarhus i rozszerzają w sposób niezgodny z prawem na informacje dotyczące środowiska zastosowanie podstaw odmowy udzielenia dostępu, wskazanych w art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (2);
b.
art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006, ponieważ nie dokonała wykładni i nie zastosowała w ścisły sposób podstaw odmowy udzielenia dostępu wskazanych w art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 lub nie uwzględniła interesu publicznego w ujawnieniu informacji dotyczących środowiska lub nie uwzględniła okoliczności, że omawiane informacje dotyczą emisji do środowiska;
—
stwierdzenie, że Komisja naruszyła rozporządzenie (WE) nr 1049/2001, mianowicie:
a.
art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, ponieważ nie przedstawiła szczegółowego uzasadnienia odmowy udzielenia dostępu do odnośnych dokumentów;
b.
art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, gdyż zastosowała akapit pierwszy tego przepisu do dokumentów dotyczących zakończonego procesu decyzyjnego;
c.
art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, ponieważ nie zbadała dostatecznie, czy istniał nadrzędny interes publiczny uzasadniający ujawnienie;
d.
art. 6 ust. 3, art. 7 ust. 1 i 3 i art. 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, ponieważ nie podjęła żadnych działań na rzecz przeprowadzenia nieformalnych konsultacji celem znalezienia sprawiedliwego rozwiązania oraz nie wydała decyzji w wymaganym terminie;
—
zobowiązanie Unii Europejskiej, reprezentowanej przez Komisję, do naprawienia wszelkich szkód, których wysokość ustali Sąd, ale nie niższych niż 1 EUR, wraz z odsetkami, które to szkody EEB poniosło, ponieważ nie uzyskało na czas dostępu do objętych wnioskiem dokumentów, które nie zostały ujawnione przez Komisję w terminach określonych w art. 7 ust. 1 i 3 oraz art. 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001;
—
stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji z dnia 1 czerwca 2015 r.;
—
obciążenie Komisji kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez interwenientów.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi następujące argumenty i zarzuty dotyczące naruszenia przez Komisję rozporządzenia (WE) nr 1367/2006, rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 oraz konwencji z Aarhus (3).
1.
Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 1 ust. 1 lit. a), art. 3 i art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 lub art. 4 ust. 1, 3 i 4 konwencji z Aarhus.
—
Informacje objęte wnioskiem stanowią informacje dotyczące środowiska w rozumieniu konwencji z Aarhus oraz w rozumieniu art. 2 lit. d) pkt iii), art. 3 i art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006;
—
Artykuł 3 i art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 są niezgodne z art. 4 ust. 3 i 4 konwencji z Aarhus i rozszerzają w sposób niezgodny z prawem na informacje dotyczące środowiska zastosowanie podstaw odmowy udzielenia dostępu, wskazanych w art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001;
—
Komisja naruszyła art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 w zakresie ścisłej wykładni wyjątków od ogólnej zasady ujawnienia, w zakresie obowiązku wyważenia interesów i w zakresie „zasady dotyczącej emisji”.
2.
Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.
—
Podstawa odmowy przewidziana w art. 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 nie ma zastosowania do dokumentów objętych wnioskiem;
—
Ujawnienie dokumentów objętych wnioskiem nie narusza poważnie procesu decyzyjnego Komisji;
—
Komisja naruszyła art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, ponieważ nie wyważyła prawidłowo interesów chronionych nieujawnieniem oraz interesu publicznego przemawiającego za ujawnieniem odnośnych dokumentów.
3.
Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 7 ust. 1 i 3 oraz art. 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.
4.
Zarzut czwarty związany ze skargą o odszkodowanie na podstawie art. 340 TFUE, dotyczący naruszenia przez Komisję art. 7 ust. 1 i 3 oraz art. 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.
(1) Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (Dz.U. L 264, s. 13).
(2) Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43).
(3) Konwencja o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do [wymiaru] sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, podpisana w Aarhus w dniu 25 czerwca 1998 r. i zatwierdzona w imieniu Wspólnoty Europejskiej decyzją Rady 2005/370/WE z dnia 17 lutego 2005 r. (zwana konwencją z Aarhus) (Dz.U. L 124 z 17.5.2005, s. 1).
Full & Egal Universal Law Academy