30.11.2015
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 398/74
Skarga wniesiona w dniu 13 października 2015 r. – Transavia Airlines/Komisja
(Sprawa T-591/15)
(2015/C 398/87)
Język postępowania: niderlandzki
Strony
Strona skarżąca: Transavia Airlines (Schiphol, Niderlandy) (przedstawiciele: R. Elkerbout i M. R. Baneke, Rechtsanwälte)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 3 i (w zakresie dotyczącym art. 1 ust. 3) art. 3, 4 i 5 decyzji Komisji Europejskiej;
—
obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Skarżąca wnosi o częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji (UE) 2015/1227 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie pomocy państwa SA.22614 (C 53/07) wdrożonej przez Francję na rzecz Izby Handlowo-Przemysłowej w Pau-Béarn, Ryanair, Airport Marketing Services i Transavia [notyfikowana jako dokument nr C(2014) 5085] (Dz.U. 2015, L 201, s.109).
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.
1.
Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia zasady dobrej administracji zgodnie z art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i prawa do obrony
—
Skarżąca przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie miała żadnej możliwości przedstawienia swojego stanowiska.
—
Komisja nie miała prawa oddalić wniosku skarżącej z dnia 25 sierpnia 2015 r. o dostęp do niektórych dokumentów.
2.
Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 107 ust. 1 TFUE, ponieważ utrzymywana pomoc państwa została niesłusznie przypisana państwu francuskiemu.
—
Komisja błędnie uznała Izbę Handlowo-Przemysłowej w Pau-Béarn za organ administracji.
—
Komisja sama sobie zaprzecza przy ocenie charakteru „Izby Handlowo-Przemysłowej w Pau-Béarn”.
3.
Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 107 ust. 1 TFUE, ponieważ błędnie zostało zastosowane kryterium podmiotu gospodarczego działającego na zasadach wolnorynkowych.
—
Komisja niedostatecznie uzasadniła, dlaczego sięgnęła po kryterium rentowności zamiast dokonać porównania z ceną rynkową.
—
Komisja błędnie zastosowała kryterium rentowności, w ten sposób że nie wzięła pod uwagę powodów skłaniających lotnisko w Pau do zawarcia porozumienia ze skarżącą, zastosowała zbyt krótki okres i nie przedstawiła w jasny sposób, jakie uwzględniła dochody i przywileje dla lotniska w Pau.
4.
Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 107 ust. 1 TFUE, ponieważ niesłusznie stwierdzono, że utrzymywana korzyść gospodarcza ma charakter selektywny.
5.
Zarzut piąty dotyczący naruszenia art. 107 ust. 1 TFUE, ponieważ nie zostało zbadane, czy utrzymywane korzyści gospodarcze miałyby rzeczywiście również negatywne skutki dla konkurencji.
6.
Zarzut szósty dotyczący naruszenia art. 107 ust. 1 TFUE i art. 108 ust. 2 TFUE, ponieważ Komisja popełniła błąd w ocenie i dokonała błędnej wykładni w ten sposób, że stwierdziła, iż przyznana skarżącej pomoc państwa odpowiadała skumulowanym stratom lotniska w Pau w okresie 2006-2009, pomimo że właściwie miała ona obowiązek zbadania, jaka korzyść została przyznana skarżącej.
Full & Egal Universal Law Academy