25.1.2016
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 27/74
Προσφυγή της 20ής Νοεμβρίου 2015 — Panzeri κατά Κοινοβουλίου και Επιτροπής
(Υπόθεση T-677/15)
(2016/C 027/93)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Διάδικοι
Προσφεύγων: Pier Antonio Panzeri (Calusco d’Adda, Ιταλία) (εκπρόσωπος: C. Cerami, δικηγόρος)
Καθών: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
επί της ουσίας: να δεχθεί την παρούσα προσφυγή και, κατά συνέπεια, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη πράξη, ως παρανόμως εκδοθείσα·
—
επικουρικώς: να διατάξει την παραπομπή των εγγράφων στον Γενικό Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τον δίκαιο επανακαθορισμό του ποσού του οποίου ζητήθηκε η ανάκτηση·
—
σε περίπτωση νίκης του, να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα·
—
ο προσφεύγων επιφυλάσσεται κάθε νομίμου δικαιώματός του, περιλαμβανομένου του δικαιώματος να αξιώσει την επιστροφή, πλέον τόκων και μετά από επανακαθορισμό, των ποσών που εν τω μεταξύ θα έχουν καταβληθεί σε εκτέλεση του προσβαλλόμενου εντάλματος.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Η παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά του υπ’ αριθ. 315070 σημειώματος της 21ης Σεπτεμβρίου 2015 της Γενικής Διευθύνσεως Οικονομικών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου — Διεύθυνση οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των ευρωβουλευτών, σχετικά με χρεωστικό σημείωμα ποσού 83 764,00 ευρώ που εκδόθηκε εις βάρος του προσφεύγοντος· καθώς και κατά του υπ’ αριθ. 312998 σημειώματος της 27ης Ιουλίου 2012 του Γενικού Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο συντάχθηκε στην αγγλική γλώσσα και στο οποίο παρατίθεται η αιτιολογία του υπ’ αριθ. 315070 χρεωστικού σημειώματος της 21ης Σεπτεμβρίου 2015· και κατά κάθε προπαρασκευαστικής, συναφούς ή συνακόλουθης πράξεως των δύο προαναφερθεισών πράξεων.
Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους.
1.
Ο πρώτος λόγος αφορά παράβαση της ουσιαστικού δικαίου διατάξεως του άρθρου 81, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 2012/966· παραβίαση της αρχής του ευλόγου των προθεσμιών· παραγραφή της απαιτήσεως της Ένωσης.
—
Συναφώς, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η απαίτηση ύψους 83 764,34 ευρώ, που το Κοινοβούλιο επιδιώκει να εισπράξει μέσω της διοικητικής οδού από τον ευρωβουλευτή Panzeri, έχει παραγραφεί σύμφωνα με το άρθρο 81, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 2012/966. Τούτο, επειδή τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίζεται η φερόμενη απαίτηση της Ένωσης αφορούν μόνο την πενταετία 2004-2009, ενώ το ένταλμα που εξέδωσε η Διεύθυνση εκδόθηκε μόλις στις 21 Σεπτεμβρίου 2015, οπότε είναι απολύτως εκπρόθεσμο.
2.
Ο δεύτερος λόγος αφορά παράβαση ουσιωδών τύπων που επιβάλλονται από τα άρθρα 1, 4, παράγραφος 6, 6, παράγραφος 5, και 9 και από την αιτιολογική σκέψη 10 του κανονισμού (ΕΚ) 1999/1073· παράβαση ουσιώδους τύπου ο οποίος επιβάλλεται από το άρθρο 4 της διοργανικής συμφωνίας, της 25ης Μαΐου 1999, μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σχετικά με τις εσωτερικές έρευνες της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF)· αναρμοδιότητα της OLAF· παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και της εύλογης δράσεως και έλλειψη εξετάσεως και σταθμίσεως των στοιχείων.
—
Συναφώς, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η διαδικασία που διεξήχθη από την OLAF πάσχει πολλαπλώς, δεδομένου ότι εμποδίστηκε η ορθή εφαρμογή της αρχής της ακροάσεως όσον αφορά τον ευρωβουλευτή Panzeri, λείπει η τελική έκθεση έρευνας και ολόκληρη η ερευνητική διαδικασία της OLAF διεξήχθη κατά κατάφωρη παράβαση του άρθρου 6, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 1999/1073, επειδή κινήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2009 και ολοκληρώθηκε (όπως προκύπτει) μόνο τον Ιούλιο του 2012. Επιπλέον, η OLAF δεν μπορούσε να είναι αρμόδια, δεδομένης της μικρής σημασίας των πράξεων που προσάπτονταν στον προσφεύγοντα, οπότε υπάρχει επίσης παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.
3.
Ο τρίτος λόγος αφορά παράβαση του άρθρου 55 ΣΛΕΕ και των άρθρων 20 και 24, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ· παράβαση ουσιώδους τύπου ο οποίος επιβάλλεται από το άρθρο 7, παράγραφος 1, της αποφάσεως 2005/684/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (για το καθεστώς των ευρωβουλευτών).
—
Κατά τον προσφεύγοντα, το υπ’αριθ. 312998 σημείωμα της 27ης Ιουλίου 2012 του Γενικού Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που περιλαμβάνει τις μόνες αιτιάσεις που όντως γνωστοποιήθηκαν στον ευρωβουλευτή Panzeri, συντάχθηκε στην αγγλική γλώσσα. Τούτο συνιστά παράβαση πολυάριθμων κανόνων των ευρωπαϊκών Συνθηκών και του καθεστώτος των ευρωβουλευτών, που έχουν σκοπό να διασφαλίσουν σε κάθε πολίτη της Ένωσης, περιλαμβανομένων των ευρωβουλευτών, το δικαίωμα να επικοινωνεί, προφορικώς ή γραπτώς, με όλα τα θεσμικά όργανα της Ένωσης στη μητρική του γλώσσα.
4.
Ο τέταρτος λόγος αφορά παράβαση ουσιωδών τύπων που επιβάλλονται από τα άρθρα 62 και 68 της αποφάσεως της Προεδρίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 19ης Μαΐου και 9ης Ιουλίου 2008· παράβαση ουσιώδους τύπου ο οποίος επιβάλλεται από το άρθρο 14, παράγραφος 2, της ρυθμίσεως σχετικά με τα έξοδα και τις αποζημιώσεις των ευρωβουλευτών· ανυπαρξία πράξεως και παντελής έλλειψη αιτιολογίας.
—
Συναφώς, ο προσφεύγων διευκρινίζει ότι ο Γενικός Γραμματέας παρέλειψε να εκδώσει (ή τουλάχιστον να γνωστοποιήσει στον ευρωβουλευτή Panzeri) τα οριστικά συμπεράσματά του βάσει των οποίων εκδόθηκε το προσβαλλόμενο ένταλμα. Τούτο όντως συνιστά παντελή έλλειψη αιτιολογίας, αν όχι έλλειψη τελικής πράξεως. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 14, παράγραφος 2, της ρυθμίσεως σχετικά με τα έξοδα και τις αποζημιώσεις των ευρωβουλευτών.
Full & Egal Universal Law Academy