22.2.2016
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 68/34
Προσφυγή της 12ης Δεκεμβρίου 2015 — Klyuyev κατά Συμβουλίου
(Υπόθεση T-731/15)
(2016/C 068/44)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγων: Sergiy Klyuyev (Donetsk, Ουκρανία) (εκπρόσωποι: R. Gherson, Solicitor, B. Kennelly, Barrister, και T. Garner, Solicitor)
Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα
Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση 2015/1781/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 5ης Οκτωβρίου 2015, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/119 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία, και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/1777 του Συμβουλίου, της 5ης Οκτωβρίου 2015, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 208/2014 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία, καθόσον ισχύουν για τον προσφεύγοντα· και
—
να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει έξι λόγους.
1.
Πρώτον, ότι το Συμβούλιο δεν προσδιόρισε κατάλληλη νομική βάση. Το άρθρο 29 ΣΕΕ δεν συνιστούσε κατάλληλη νομική βάση για την προσβαλλόμενη απόφαση διότι η εις βάρος του προσφεύγοντος καταγγελία δεν τον κατονόμαζε ως πρόσωπο το οποίο είχε υπονομεύσει το κράτος δικαίου ή προσβάλει τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ουκρανία (κατά την έννοια των άρθρων 21, παράγραφος 2, και 23 ΣΕΕ). Δεδομένου ότι η απόφαση ήταν ανίσχυρη, το Συμβούλιο δεν μπορούσε να επικαλεστεί το άρθρο 215, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ για την έκδοση του προσβαλλόμενου κανονισμού. Κατά το χρονικό σημείο της επιβολής των περιοριστικών μέτρων, δεν υφίσταντο κατηγορίες εις βάρος του προσφεύγοντος στο πλαίσιο ένδικης διαδικασίας συνιστάμενες στο ότι οι δραστηριότητές του μπορούσαν να υπονομεύσουν το κράτος δικαίου ή ότι προσέβαλαν τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ουκρανία. Στην πραγματικότητα, τα περιοριστικά μέτρα επιδοκιμάζουν την παραβίαση του κράτους δικαίου από τις ουκρανικές αρχές όσον αφορά την εκ μέρους τους αντιμετώπιση του προσφεύγοντος.
2.
Δεύτερον, ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως καθόσον έκρινε ότι ο προσφεύγων πληρούσε το κριτήριο καταχωρίσεως στον κατάλογο. Τα όσα υποστήριξε ενώπιον του Συμβουλίου η υπηρεσία του Γενικού Εισαγγελέα ήταν άκρως γενικόλογα και δεν θεμελιώνονταν σε οποιoδήποτε (και ακόμη λιγότερο, σε «συγκεκριμένο») αποδεικτικό στοιχείο μιας οποιασδήποτε ένδικης διαδικασίας κατά του προσφεύγοντος. Ο προσφεύγων επισήμανε τα σφάλματα που παρουσίαζαν τα ως άνω υποστηριχθέντα πριν από την επιβολή των περιοριστικών μέτρων, το δε Συμβούλιο δεν εξασφάλισε απαντήσεις και τα απαραίτητα αποδεικτικά στοιχεία εκ μέρους των ουκρανικών αρχών. Το Συμβούλιο έσφαλε καθόσον δέχθηκε κατά γράμμα τα υποστηριχθέντα, δεδομένης μάλιστα και της ελλείψεως ενδίκης διαδικασίας στην Ουκρανία που να ανταποκρίνεται στις ευρωπαϊκές προδιαγραφές.
3.
Τρίτον, ότι το Συμβούλιο προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας του προσφεύγοντος και το δικαίωμά του σε αποτελεσματική δικαστική προστασία. Σε μια υπόθεση που αφορά επανακαταχώριση στον κατάλογο, το Συμβούλιο έχει αυξημένο καθήκον να εξασφαλίσει πλήρη στοιχεία από τις αιτούσες αρχές και να παράσχει τα στοιχεία αυτά στο καταχωριζόμενο πρόσωπο. Εν προκειμένω δεν τηρήθηκε το καθήκον αυτό.
4.
Τέταρτον, ότι το Συμβούλιο δεν εξέθεσε στον προσφεύγοντα επαρκείς λόγους για την καταχώρισή του στον κατάλογο. Οι δε εκτεθέντες λόγοι δεν ήταν σε επαρκή βαθμό λεπτομερείς και ακριβείς.
5.
Πέμπτον, ότι το Συμβούλιο προσέβαλε σοβαρά τα θεμελιώδη δικαιώματα του προσφεύγοντος σχετικά με την προστασία της ιδιοκτησίας και της υπολήψεώς του. Τα περιοριστικά μέτρα επιβλήθηκαν χωρίς τις προσήκουσες εγγυήσεις ώστε να παρασχεθεί στον προσφεύγοντα η δυνατότητα να εκθέσει λυσιτελώς τις απόψεις του ενώπιον του Συμβουλίου. Τα περιοριστικά μέτρα δεν περιορίζονται σε συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που φέρεται ότι αντιστοιχεί σε υπεξαιρεθέντα κρατικά κεφάλαια και ούτε καν περιορίζονται στο ποσό των κεφαλαίων που φέρονται ως υπεξαιρεθέντα.
6.
Έκτον, ότι στο μέτρο που το Συμβούλιο ορθώς εκτιμά ότι τα κριτήρια καταχωρίσεως στον κατάλογο μπορούν να επεκταθούν σε οποιαδήποτε έρευνα μη έχουσα σχέση με ένδικη διαδικασία, τα κριτήρια αυτά δεν έχουν αναλογικό χαρακτήρα και είναι παράνομα.
Full & Egal Universal Law Academy