15.2.2016
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 59/44
Προσφυγή της 21ης Δεκεμβρίου 2015 — Vinnolit κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-743/15)
(2016/C 059/51)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Vinnolit GmbH & Co. KG (Ismaning, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M. Geipel, δικηγόρος)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση (ΕΕ) 2015/1585 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 25ης Νοεμβρίου 2014, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) (πρώην 2013/NN) (που χορήγησε η Γερμανία για τη στήριξη της ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές και για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας), ιδίως την περιεχόμενη στα άρθρα 1 και 3 διαπίστωση ότι το ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως που προβλέπει ο νόμος EEG του 2012 συνιστά ενίσχυση και δεν είναι συμβατό με την εσωτερική αγορά καθώς και την προβλεπόμενη στα άρθρα 2, 6 και 7 υποχρέωση μερικής ανακτήσεως των πλεονεκτημάτων που χορηγήθηκαν κατά τα έτη 2013 και 2014 από τις ωφεληθείσες επιχειρήσεις·
—
να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
1.
Πρώτος λόγος ακυρώσεως: Απουσία κρατικής ενισχύσεως κατά την έννοια του άρθρου 107 ΣΛΕΕ
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο περιορισμός της επιβαρύνσεως που προβλέπει για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας ο Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) αποτελεί τροποποίηση μηχανισμού αντισταθμίσεως διεπόμενου από το αστικό δίκαιο. Δεν πρόκειται για τη χορήγηση πλεονεκτήματος με κρατικούς πόρους ή με κρατικώς ελεγχόμενους πόρους.
2.
Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: Απουσία εν πάση περιπτώσει νέας ενισχύσεως
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει περαιτέρω ότι ο περιορισμός της επιβαρύνσεως που προβλέπει για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας ο EEG δεν αποτελεί νέα ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 108 ΣΛΕΕ, διότι κατά το παρελθόν η Επιτροπή είχε κρίνει συμβατό με το δίκαιο των κρατικών ενισχύσεων τον μηχανισμό χρηματοδοτήσεως των μέτρων στηρίξεως των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, ο οποίος μέχρι σήμερα δεν έχει τροποποιηθεί ουσιωδώς.
3.
Τρίτος λόγος ακυρώσεως: Παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι η Επιτροπή, με την απόφασή της, κλόνισε τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων, διότι κατά το παρελθόν η Επιτροπή είχε κρίνει συμβατό με το δίκαιο των κρατικών ενισχύσεων τον μηχανισμό χρηματοδοτήσεως των μέτρων στηρίξεως των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, ο οποίος μέχρι σήμερα δεν έχει τροποποιηθεί ουσιωδώς.
4.
Τέταρτος λόγος ακυρώσεως: Έλλειψη αρμοδιότητας της καθής
Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, με την απόφασή της, ενήργησε καθ’ υπέρβαση της αρμοδιότητας που της έχει παρασχεθεί, καθόσον περιόρισε παρανόμως το περιθώριο εκτιμήσεως που διαθέτει η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δυνάμει του πρωτογενούς και του παραγώγου δικαίου της Ένωσης όσον αφορά τη διαμόρφωση των μέτρων στηρίξεως των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Full & Egal Universal Law Academy