15.2.2016
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 59/50
Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2015 r. – Niderlandy/Komisja
(Sprawa T-760/15)
(2016/C 059/58)
Język postępowania: niderlandzki
Strony
Strona skarżąca: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: M. Bulterman, B. Koopman i M. de Ree, pełnomocnicy)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C (2015) 7143 z dnia 21 października 2015 r. dotyczącej pomocy państwa SA.38374 (2014/C ex 2014/NN) wdrożonej przez Królestwo Niderlandów na rzecz Sarbucks;
—
obciążenie Komisji kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.
1.
Zarzut pierwszy dotyczący błędnego zastosowania art. 107 ust. 1 ze względu na to, że Komisja uważa, iż „Advanced Pricing Agreement” (wstępne porozumienie w sprawie cen transferowych, zwane dalej „APA”) ma charakter selektywny.
—
Po pierwsze, Komisja nie wykazała w sposób wystarczający i odrębny, że spełnione jest kryterium selektywności.
—
Po drugie, Komisja niesłusznie odnosi się do niderlandzkiego ogólnego systemu podatku od osób prawnych. Zdaniem skarżącej właściwym dla APA odniesieniem jest art. 8b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Wet op de vennootschapsbelasting) i dekret w sprawie cen transferowych (Verrekenprijsbesluit). Według niej APA stanowi jedynie realizację tego odniesienia.
2.
Zarzut drugi dotyczący błędnego zastosowania art. 107 ust. 1 TFUE ze względu na to, że Komisja ocenia istnienie korzyści w oparciu o zasadę ceny rynkowej w prawie Unii. Strona skarżąca uważa jednak, że w prawie Unii nie występuje zasada ceny rynkowej i że zasada ta nie wchodzi w zakres oceny pomocy państwa.
3.
Zarzut trzeci dotyczący błędnego zastosowania art. 107 ust. 1 TFUE ze względu na to, że Komisja uważa, iż APA przyznaje korzyść spółce Starbucks Manufacturing EMEA B.V. w wyniku wyboru „metody marży transakcyjnej netto” jako metody ustalania cen transferowych.
Komisja niesłusznie twierdzi, iż uzgodniona w APA metoda nie daje wiarygodnego obrazu sytuacji na rynku. Komisja nie wykazała też, że wynagrodzenie wypłacone na rzecz spółki Alki i dopłata do ceny nabycia zielonych ziaren nie mają żadnej realnej wartości.
4.
Zarzut czwarty dotyczący błędnego zastosowania art. 107 ust. 1 TFUE ze względu na to, że Komisja twierdzi, iż APA przyznaje korzyść spółce Starbucks Manufacturing EMEA B.V. w wyniku sposobu stosowania „metody marży transakcyjnej netto”.
Komisja niesłusznie uważa, że uzgodniona w APA „metoda marży transakcyjnej netto” jest błędnie stosowana i przynosi korzyść spółce Starbucks Manufacturing EMEA B.V. Komisja w żaden sposób nie wykazała, że efektem lepszego – jej zdaniem – zastosowania „metody marży transakcyjnej netto” byłby wyższy dochód podlegający opodatkowaniu i brak korzyści.
5.
Zarzut piąty dotyczący niedopełnienia obowiązku staranności, ponieważ Komisja nie oceniła i nie uwzględniła wszystkich istotnych danych w decyzji oraz oparła się również na anonimowych informacjach, a w każdym razie na informacjach, które nie zostały nigdy przekazane rządowi niderlandzkiemu.
Full & Egal Universal Law Academy