30.5.2016
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 191/9
Odwołanie od wyroku Sądu (wielka izba) wydanego w dniu 16 grudnia 2015 r. w sprawie T-48/11 British Airways plc/Komisja Europejska, wniesione w dniu 26 lutego 2016 r. przez British Airways plc
(Sprawa C-122/16 P)
(2016/C 191/11)
Język postępowania: angielski
Strony
Wnoszący odwołanie: British Airways plc (przedstawiciele: J. Turner QC, R. O'Donoghue, Barristers, A. Lyle-Smythe, Solicitor)
Druga strona postępowania: Komisja Europejska
Żądania wnoszącego odwołanie
Wnoszący odwołanie wnosi do Trybunału o:
—
uchylenie wyroku Sądu w zakresie, w jakim ogranicza on stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Komisji Europejskiej do żądań British Airways z pierwotnej skargi o stwierdzenie nieważności;
—
uchylenie pkt 1 sentencji wyroku Sądu;
—
stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Komisji Europejskiej w całości; oraz
—
obciążenie Komisji kosztami odwołania.
Zarzuty i główne argumenty
W odwołaniu British Airways plc dąży do uzyskania częściowego uchylenia orzeczenia Sądu z dnia 16 grudnia 2015 r. w sprawie T-48/11, British Airways plc/Komisja Europejska. W wyroku tym stwierdzono częściową nieważność decyzji Komisji C(2010) 7694 wersja ostateczna z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie COMP/39258 – Airfreight, w zakresie dotyczącym British Airways.
Na poparcie odwołania wnoszący je podnosi dwa zarzuty.
1.
Zarzut pierwsze dotyczący naruszenia prawa przez Sąd, ze względu na to, że zastosował pojęcie ultra petita w celu ograniczenia swego działania, mimo że Sąd ustalił z urzędu, że istniały bezwzględne przesłanki procesowe powodujące całkowitą wadliwość decyzji Komisji Europejskiej. Podnosząc bezwzględną przesłankę procesową z urzędu oraz rozstrzygając sprawę na tej podstawie Sąd nie orzekał ultra petita; w związku z tym Sąd naruszył prawo uznając, że podlega ograniczeniu zasadą ultra petita przy rozstrzyganiu o skutkach swego rozstrzygnięcia w sentencji wyroku.
2.
Zarzut drugi, dotyczący tego, że nawet gdyby zasada ultra petita miała zastosowanie, Sąd powinien był mimo to uznać, że przysługuje mu swoboda, a wręcz ma obowiązek stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w całości w celu nadania skuteczności swym ustaleniom, że zaskarżona decyzja obarczona jest wadą naruszającą nadrzędne normy prawne, a mianowicie zasady legalności i skutecznej ochrony sądowej z art. 47 Karty praw podstawowych.
Full & Egal Universal Law Academy