30.5.2016
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 191/20
Odwołanie od postanowienia Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 21 stycznia 2016 r. w sprawie T-120/15, Proforec/Komisja, wniesione w dniu 23 marca 2016 r. przez Proforec Srl
(Sprawa C-176/16 P)
(2016/C 191/25)
Język postępowania: włoski
Strony
Wnoszący odwołanie: Proforec Srl (przedstawiciele: adwokaci G. Durazzo, M. Mencoboni, G. Pescatore)
Druga strona postępowania: Komisja Europejska
Żądania wnoszącego odwołanie
—
Uchylenie postanowienia o niedopuszczalności nr 704600 z dnia 21 stycznia 2016 r. w sprawie T-120/15 z przedstawionych poniżej powodów, które w całości przypomniano;
—
Stwierdzenie dopuszczalności skargi i przekazanie jej Sądowi Unii Europejskiej w celu wydania orzeczenia w jej przedmiocie, z zastrzeżeniem uprzedniego podjęcia odpowiednich środków;
—
Obciążenie Komisji kosztami niniejszego postepowania. W wypadku oddalenia niniejszego odwołania, zasądzenie że każda ze stron pokrywa swe własne koszty.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie swego odwołania, wnoszący je podnosi trzy argumenty dotyczące zarzutu niedopuszczalności:
ZARZUT PIERWSZY: Nieprawidłowe uzasadnienie prawne i faktyczne w odniesieniu do braku interesu prawnego. Sąd Unii Europejskiej w pkt 28-31 postanowienia błędnie stwierdził brak posiadania przez wnoszącego odwołanie interesu w żądaniu stwierdzenia nieważności rozporządzenia, albowiem przeprowadził nielogicznie rozumowanie wskazując, jako jedynych beneficjentów stwierdzenia nieważności zaskarżonego rozporządzenia, wyłącznie dystrybutorów innych znaków towarowych a nie bezpośrednio Proforec.
ZARZUT DRUGI: Brak zastosowania przez Sąd Unii Europejskiej art. 263 ust. 4 TFUE wobec odmówienia wnoszącemu odwołanie posiadania interesu we wniesieniu skargi.
ZARZUT TRZECI: Sąd Unii Europejskiej w pkt 32-35 postanowienia o niedopuszczalności nie uzasadnił wystarczająco nieposiadania przez wnoszącego odwołanie interesu, nieprawidłowo przedstawiając okoliczności faktyczne dotyczące braku ryzyka wytoczenia przeciwko Proforec powództw sądowych albowiem nie uznał, że ryzyko istniało w dniu wniesienia skargi i nie zajął stanowiska w przedmiocie oczywistego naruszenia rozporządzenia w odniesieniu do nieprzewidzenia okresu przejściowego na wyprzedaż zapasów i opakowań.
Full & Egal Universal Law Academy