13.6.2016
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 211/39
Odwołanie od postanowienia Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 9 lutego 2016 r. w sprawie T-639/14, Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI)/Komisja Europejska, wniesione w dniu 22 kwietnia 2016 r. przez Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI)
(Sprawa C-228/16 P)
(2016/C 211/50)
Język postępowania: grecki
Strony
Wnoszący odwołanie: Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI) (przedstawiciele: adwokaci Efthymios Bourtzalas, Anargiros Oikonomou, Efstathia Salaka, Charalampos Synodinos, Charisios Tagaras, Denis Waelbroeck)
Druga strona postępowania: Komisja Europejska
Żądania wnoszącego odwołanie
—
uchylenie zaskarżonego postanowienia,
—
odesłanie przez Trybunał sprawy do Sądu, aby orzekł w przedmiocie żądań wnoszącej odwołanie dotyczących stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu z dnia 12 czerwca 2014 r.,
—
obciążenie pozwanej całością kosztów postępowania poniesionymi, czyli kosztami poniesionymi zarówno w pierwszej instancji jak i dotyczącymi niniejszego odwołania.
Zarzuty i główne argumenty
Wnosząca odwołanie podnosi, że zaskarżony akt jest obciążony istotnymi naruszeniami prawa i należy stwierdzić jego nieważność z następujących powodów:
1)
oczywiste naruszenie prawa i brak uzasadnienia, co się tyczy oceny, że sprawa T-639/14 stała się bezprzedmiotowa, w zakresie, w jakim ocena ta jest oparta na domniemanym „zastąpieniu” zaskarżonego aktu przez akt Komisji z dnia 25 marca 2015 r.;
2)
naruszenie zasad dobrej administracji, pewności prawa i skutecznej ochrony sądowej poprzez przyjęcie, że zaskarżony akt został zastąpiony przez akt z dnia 25 marca 2015 r.;
3)
oczywiste naruszenie prawa, co się tyczy wykładni i zastosowania zasady legalności aktów organów Unii europejskiej;
4)
zniekształcenie okoliczności faktycznych i naruszenie prawa do bycia wysłuchanym poprzez stwierdzenie, że uzasadnienie zaskarżonego aktu „nie odnosi się wcale do państwowego charakteru ewentualnej pomocy w formie wyroku arbitrażowego”, i oczywisty błąd w ocenie przy uznaniu, że naruszenia prawa w zaskarżonym akcie, na które powołuje się DEI, „niewątpliwie będą przedmiotem oceny w […] sprawie T-352/15”;
5)
przeinaczenie argumentacji DEI w odniesieniu do kryteriów, na podstawie których powinna zostać podjęta decyzja o umorzeniu bądź o nieumorzeniu postępowania w niniejszej sprawie, co się tyczy skargi do Komisji z 2012 r., oraz oczywistego naruszenia prawa, co się tyczy oceny, że skarga do Komisji z 2012 r. została oddalona „w sposób dorozumiany” aktem Komisja z dnia 25 marca 2015 r.; a także
6)
naruszenie prawa i oczywisty błąd w ocenie przy orzeczeniu, że każda ze stron pokrywa własne koszty.