1.8.2016
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 279/16
Αναίρεση που άσκησε στις 13 Μαΐου 2016 η Binca Seafoods GmbH κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 11 Μαρτίου 2016 στην υπόθεση T-94/15, Binca Seafoods GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(Υπόθεση C-268/16 P)
(2016/C 279/22)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Binca Seafoods GmbH (εκπρόσωπος: H. Schmidt, δικηγόρος)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
1.
να αναιρέσει τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Μαρτίου 2016 στην υπόθεση T-94/15, και
2.
να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1358/2014 της Επιτροπής, της 18ης Δεκεμβρίου 2014, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 889/2008 σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 834/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά την καταγωγή των ζώων βιολογικής υδατοκαλλιέργειας, τις ζωοτεχνικές πρακτικές υδατοκαλλιέργειας, τις ζωοτροφές για τα ζώα βιολογικής υδατοκαλλιέργειας και τα προϊόντα και τις ουσίες των οποίων η χρήση επιτρέπεται στη βιολογική υδατοκαλλιέργεια (1).
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Με την αίτηση αναιρέσεως ζητείται η αναίρεση της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Μαρτίου 2016 στην υπόθεση T-94/15, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η προσφυγή ακυρώσεως που άσκησε η αναιρεσείουσα κατά του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1358/2014 της Επιτροπής, της 18ης Δεκεμβρίου 2014, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 889/2008 σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 834/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά την καταγωγή των ζώων βιολογικής υδατοκαλλιέργειας, τις ζωοτεχνικές πρακτικές υδατοκαλλιέργειας, τις ζωοτροφές για τα ζώα βιολογικής υδατοκαλλιέργειας και τα προϊόντα και τις ουσίες των οποίων η χρήση επιτρέπεται στη βιολογική υδατοκαλλιέργεια, καθώς και το αίτημα για την ακύρωσή του.
Η αναιρεσείουσα προβάλλει προσβολή των θεμελιωδών δικονομικών δικαιωμάτων της που απορρέουν από τον τίτλο VI, ιδίως δε το άρθρο 47, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δυνάμει του πρωτογενούς δικαίου της Ένωσης, η άσκηση προσφυγής ακυρώσεως κατά βάση επιτρέπεται. Σκοπός του άρθρου 47, παράγραφος 1, του Χάρτη είναι να διασφαλισθεί η πραγματική άσκηση των κατά βάση επιτρεπόμενων ένδικων βοηθημάτων. Η διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου συνεπάγεται προσβολή του δικαιώματος της αναιρεσείουσας σε αποτελεσματική προσφυγή υπό την έννοια της εγγυήσεως αποτελεσματικής έννομης προστασίας κατά το άρθρο 47, παράγραφος 1, του Χάρτη.
Η αναιρεσείουσα προβάλλει προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματός της που απορρέει από το άρθρο 47, παράγραφος 2, για τον λόγο ότι εθίγη το κατά το άρθρο 21 θεμελιώδες δικαίωμά της σε μη συνεπαγόμενη διακρίσεις μεταχείριση και το θεμελιώδες δικαίωμά της στην επιχειρηματική ελευθερία που κατοχυρώνεται με το άρθρο 16, χωρίς η προσφυγή της να τύχει της μεταχειρίσεως που επιφυλάσσεται σε μια αποτελεσματική προσφυγή. Το Γενικό Δικαστήριο κακώς δέχθηκε ότι η προσφυγή, της οποίας σκοπός ήταν η προστασία έναντι των ανταγωνιστών, αποσκοπούσε στην υπαγωγή της αναιρεσείουσας στη μεταβατική ρύθμιση της οποίας η ισχύς παρατάθηκε, δεδομένου ότι η προσφυγή δεν είχε τέτοιο σκοπό.
Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι υπέστη δυσμενή διάκριση ως προμηθεύτρια προϊόντων υδατοκαλλιέργειας Pangasius (ψάρι πάνγκα) από το Βιετνάμ σε σχέση με τους προμηθευτές προϊόντων ζωικής υδατοκαλλιέργειας, ειδικότερα τους προμηθευτές εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τους οποίους οι επίμαχες μεταβατικές ρυθμίσεις παρατάθηκαν, δυνάμει του προσβαλλόμενου κανονισμού, και μετά το τέλος του έτους 2015, ενώ οι ρυθμίσεις που αφορούσαν το είδος Pangasius έπαψαν να ισχύουν.
Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι οι ανταγωνιστές της, λόγω της αυθαίρετης ευνοϊκής μεταχειρίσεως των προϊόντων τους, μπορούσαν να τα προσφέρουν με την ένδειξη «Bio», ενώ η ίδια απαγορευόταν να το πράξει. Διατείνεται ότι παρασχέθηκε αθέμιτο και εντελώς αδικαιολόγητο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στους ανταγωνιστές της, οι οποίοι, μολονότι δεν ανταποκρίνονταν πλήρως στις απαιτήσεις της νομοθεσίας της Ένωσης περί βιολογικών προϊόντων, εντούτοις επιτρεπόταν να χρησιμοποιούν την ένδειξη «Bio». Η αναιρεσείουσα ζητεί να της επιφυλαχθεί ισότιμη μεταχείριση κατά τον προσήκοντα τρόπο από τον νομοθέτη της Ένωσης.
Προβάλλει παραβίαση της γενικής αρχής της ισότητας κατά το άρθρο 20 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και εισαγωγή απαγορευόμενης από το άρθρο 21 διακρίσεως. Επίσης προβάλλει προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματός της στην επιχειρηματική ελευθερία που κατοχυρώνεται με το άρθρο 16 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.
(1) ΕΕ L 365, σ. 97.