25.7.2016
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 270/32
Αναίρεση που άσκησε στις 26 Μαΐου 2016 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 16 Μαρτίου 2016 στην υπόθεση T-586/14, Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(Υπόθεση C-301/16 P)
(2016/C 270/36)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. Maxian Rusche, L. Flynn)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
Αιτήματα
Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 16ης Μαρτίου 2016, η οποία κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή στις 17 Μαρτίου 2016, στην υπόθεση T-586/14, Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd κατά Επιτροπής·
—
να απορρίψει ως νόμω αβάσιμο το πρώτο σκέλος του πρώτου λόγου της προσφυγής την οποία εξέτασε το Γενικό Δικαστήριο·
—
να αναπέμψει στο Γενικό Δικαστήριο την υπόθεση προς επανεξέταση του δευτέρου σκέλους του πρώτου λόγου και του δεύτερου, του τρίτου και του τέταρτου λόγου της προσφυγής την οποία εξέτασε·
—
να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα της πρωτοβάθμιας και της κατ’ αναίρεση δίκης.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η Επιτροπή προβάλλει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί για τους ακόλουθους λόγους:
Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα την έννοια «προερχόμενες από το παλαιό σύστημα» του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο γ', τρίτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 (1) του Συμβουλίου για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Ο λόγος αυτός έχει τα ακόλουθα πέντε σκέλη:
—
πρώτο σκέλος: τα μέτρα για την εφαρμογή του πενταετούς προγράμματος προέρχονται από το παλαιό σύστημα, το οποίο δεν ακολουθούσε την οικονομία της αγοράς·
—
δεύτερο σκέλος: η στήριξη στρατηγικών τομέων επιχειρήσεων («επιλογή νικητών») δεν αποτελεί θεμιτό σκοπό σε καθεστώς οικονομίας της αγοράς·
—
τρίτο σκέλος: οι επιδοτήσεις σε καθεστώς οικονομίας της αγοράς δεν είναι ανοικτού τύπου, αλλά συνδέονται προς συγκεκριμένη επένδυση·
—
τέταρτο σκέλος: τα υπό εξέταση μέτρα δεν μπορούν να συγκριθούν με παράνομες και ασύμβατες προς το δίκαιο της Ένωσης κρατικές ενισχύσεις των οποίων η χορήγηση διαπιστώνεται εντός της Ένωσης·
—
πέμπτο σκέλος: εσφαλμένη ερμηνεία της έννοιας «οικονομία κεντρικού σχεδιασμού»·
Με τον δεύτερο λόγο, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση είναι ανεπαρκώς και αντιφατικώς αιτιολογημένη.
Με τον τρίτο λόγο, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε σειρά διαδικαστικών παρατυπιών:
—
πρώτο σκέλος: το Γενικό Δικαστήριο απεφάνθη επί ζητήματος στο οποίο δεν έχει δικαιοδοσία (ultra vires), παραβίασε την αρχή κατά την οποία το αντικείμενο της διαφοράς καθορίζεται από τους διαδίκους, ενώ παρέβη και το άρθρο 21 του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα άρθρα 44, παράγραφος 1, και 48, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, ως είχαν κατά την άσκηση της προσφυγής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου·
—
δεύτερο σκέλος: δεν έγινε ακρόαση της Επιτροπής σχετικά με την προβαλλόμενη συγκρισιμότητα της κρατικής ενισχύσεως που αφορούσαν οι αποφάσεις οι οποίες αναφέρονται στη σκέψη 66 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως και των εξεταζόμενων στην υπό κρίση υπόθεση μέτρων
—
τρίτο σκέλος: το Γενικό Δικαστήριο δεν απάντησε στα επιχειρήματα της Επιτροπής σχετικά με τον ορισμό της «οικονομίας κεντρικού σχεδιασμού».
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (EE L 343, σ. 51).