21.11.2016
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 428/3
Αναίρεση που άσκησε στις 27 Ιουλίου 2016 η August Storck KG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 10 Μαΐου 2016 στην υπόθεση T-806/14, August Storck KG κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
(Υπόθεση C-417/16 P)
(2016/C 428/04)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: August Storck KG (εκπρόσωποι: I. Rohr και P. Goldenbaum, Rechtsanwältinnen)
Αναιρεσίβλητο: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Μαΐου 2016 στην υπόθεση T-806/14·
—
να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος προσφυγών στην υπόθεση R 0644/2014-5, και επικουρικώς να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο αν τούτο είναι απαραίτητο·
—
να ορίσει ότι το EUIPO φέρει τα δικαστικά του έξοδα και να το καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας ενώπιον του Δικαστηρίου και του Γενικού Δικαστηρίου, καθώς και στα έξοδά της ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
I.
Πρώτος λόγος αναιρέσεως: παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 (1) — εφαρμογή εσφαλμένων κριτηρίων
1.
Το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως έκρινε ότι, προκειμένου το σήμα να έχει διακριτικό χαρακτήρα, απαιτείται να «αποκλίνει σημαντικά από τα γενικώς ή συνήθως ισχύοντα στον κλάδο». Εφάρμοσε το κριτήριο το οποίο ισχύει για τα τρισδιάστατα σήματα που συνίστανται στη μορφή του προϊόντος και στερούνται λεκτικών και εικονιστικών στοιχείων, ήτοι κριτήριο αυστηρότερο από το κριτήριο για τα συνήθη σήματα. Το εν λόγω αυστηρότερο κριτήριο δεν έπρεπε να εφαρμοστεί επειδή το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση είναι δισδιάστατο σήμα που περιέχει ένα εικονιστικό στοιχείο. Η εφαρμογή του αυστηρότερου κριτηρίου είναι αντίθετη προς πάγια νομολογία.
2.
Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη στηρίζοντας την κρίση του στην απόφαση Storck κατά ΓΕΕΑ (C-25/05 P, EU:C:2006:422). Η εν λόγω υπόθεση ουδόλως είναι συγκρίσιμη με την παρούσα υπόθεση, καθώς αφορούσε ένα (συσκευασμένο) προϊόν χωρίς οποιοδήποτε εικονιστικό και/ή λεκτικό στοιχείο.
3.
Επιπροσθέτως, η εφαρμογή κανόνων αυστηρότερων από τους ισχύοντες για τα λεκτικά και τα εικονιστικά σήματα δεν δικαιολογείται δεδομένου ότι η έκταση προστασίας του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση είναι ακόμη μικρότερη από την έκταση της προστασίας που θα απέρρεε από την καταχώριση του εικονιστικού στοιχείου και μόνο. Εφαρμόζοντας τους αυστηρότερους κανόνες, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009, το οποίο ορίζει ότι δεν γίνονται δεκτά προς καταχώριση (αποκλειστικώς) τα σήματα που στερούνται διακριτικού χαρακτήρα.
II.
Δεύτερος λόγος αναιρέσεως: παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 — μη εφαρμογή της αρχής της ειδικότητας
4.
Το Γενικό Δικαστήριο χαρακτήρισε, με υπερβολικά ευρύ τρόπο, τα επίμαχα εμπορεύματα ως φθηνά προϊόντα τρέχουσας καταναλώσεως, της αγοράς των οποίων δεν προηγείται μακρά περίοδος περισκέψεως. Το Γενικό Δικαστήριο συνήγαγε εξ αυτού το εσφαλμένο συμπέρασμα ότι το ενδιαφερόμενο κοινό θα επεδείκνυε μικρό βαθμό προσοχής, ιδίως όσον αφορά τα χαρακτηριστικά της συσκευασίας.
5.
Το Γενικό Δικαστήριο έπρεπε, αντιθέτως, να εξετάσει, όσον αφορά τα συγκεκριμένα προϊόντα (ήτοι προϊόντα ζαχαροπλαστικής, σοκολάτες, προϊόντα σοκολάτας, προϊόντα ζύμης και παγωτά), τι επίπεδο προσοχής επιδεικνύουν οι καταναλωτές και ποιον ρόλο διαδραματίζει η συγκεκριμένη συσκευασία η οποία φέρει το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση. Το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να εξετάσει τη συνήθη περίπτωση αγοράς των εν λόγω προϊόντων.
6.
Καθώς δεν έλαβε υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των επίμαχων εμπορευμάτων, το Γενικό Δικαστήριο δεν εφάρμοσε την αρχή της ειδικότητας. Αν το Γενικό Δικαστήριο δεν είχε υποπέσει σε πλάνη, θα είχε λάβει υπόψη ότι οι καταναλωτές των επίμαχων εμπορευμάτων είθισται να επιδεικνύουν υψηλό βαθμό προσοχής στα χρώματα, στο σχήμα και στον σχεδιασμό της συσκευασίας. Οι καταναλωτές των επίμαχων εμπορευμάτων δεν θα αντιμετώπιζαν καμία απολύτως δυσχέρεια για τον προσδιορισμό της πηγής των προϊόντων αποκλειστικώς βάσει του συνδυασμού των γραμμών, των χρωμάτων και των σχημάτων που περιέχει το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy