9.1.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 6/24
Αναίρεση ασκηθείσα στις 13 Σεπτεμβρίου 2016 από την Bundesverband Souvenir — Geschenke — Ehrenpreise e.V. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 5 Ιουλίου 2016 στην υπόθεση T-167/15, Bundesverband Souvenir — Geschenke — Ehrenpreise e.V. κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
(Υπόθεση C-488/16 P)
(2017/C 006/32)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Bundesverband Souvenir — Geschenke — Ehrenpreise e.V. (εκπρόσωπος: B. Bittner, δικηγόρος)
Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ομόσπονδο κράτος της Βαυαρίας (Freistaat Bayern, Γερμανία)
Αιτήματα
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
1.
να αναιρέσει την απόφαση T-167/15 της 5ης Ιουλίου 2016,
2.
να ακυρώσει το υπ’ αριθ. 10 144 392 «NEUSCHWANSTEIN» κοινοτικό σήμα,
3.
να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση T-167/15 αντιβαίνει στα άρθρα 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1) του Συμβουλίου για τους ακόλουθους λόγους:
1.
Το Γενικό Δικαστήριο παρέβλεψε ότι η ονομασία «Neuschwanstein» συνιστά ένδειξη γεωγραφικής προελεύσεως. Όπως αναφέρεται –κατά τρόπο αντιφατικό– στη σκέψη 27 της αποφάσεως ο Schloss Neuschwanstein μπορεί μεν να «προσδιοριστεί γεωγραφικά», δεν συνιστά ωστόσο «γεωγραφική θέση», δεδομένου ότι κύρια αποστολή της τοποθεσίας αποτελεί η διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς και όχι η κατασκευή ή διάθεση στην αγορά αναμνηστικών ειδών ή υπηρεσιών. Ωστόσο η «κύρια λειτουργία» μιας γεωγραφικής θέσεως δεν ασκεί επιρροή στον απόλυτο λόγο απαραδέκτου της καταχωρίσεως. Όπως αναφέρεται περαιτέρω, ο Schloss Neuschwanstein μπορεί να εντοπιστεί κατά τρόπο σαφή και αμετάβλητο και, παρά την περί του αντιθέτου εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου, διαφέρει από ένα συνηθισμένο μουσείο που προσδιορίζεται από τα εκθέματά του τα οποία –σε αντίθεση με τον Schloss Neuschwanstein– δύνανται να μεταφερθούν σε άλλο τόπο.
Οι ενδιαφερόμενοι συναλλακτικοί κύκλοι δεν θα αντιληφθούν την αναλυτικά περιγραφόμενη στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση προσέγγιση της ονομασίας ως «der neue Stein des Schwans» [ο νέος βράχος του κύκνου], αλλά θα συσχετίσουν τη φανταστική ονομασία αποκλειστικά με το πασίγνωστο κάστρο. Με το ανωτέρω σκεπτικό, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση έρχεται σε αντίθεση και με τις επιταγές του ΔΕΕ στην απόφασή του για τη λίμνη Chiemsee (Γερμανία) (2), δεδομένου ότι οι ενδιαφερόμενοι συναλλακτικοί κύκλοι συσχετίζουν τα εμπορεύματα που φέρουν το σήμα «Neuschwanstein» με τον Schloss Neuschwanstein ως διεθνούς φήμης τουριστικό αξιοθέατο. Ως εκ τούτου, η τοποθεσία αυτή είναι αδιαμφισβήτητα σε θέση να επηρεάσει τις προτιμήσεις των καταναλωτών λόγω των θετικών συναισθημάτων που συνδέονται με αυτήν. Κατά συνέπεια, το σημείο δεν μπορεί να τύχει προστασίας ως γεωγραφική ένδειξη. Το γενικό συμφέρον επιτάσσει να αποφεύγεται η διά της προστασίας του σήματος μονοπωλιακή εκμετάλλευση των ονομασιών γνωστών αξιοθέατων, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τα συνήθη αναμνηστικά είδη που διατίθενται και πωλούνται με σκοπό να ανακαλούν μνήμες του εκάστοτε αξιοθέατου. Παρά ταύτα, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν αναλύει το κατά πόσον τα προϊόντα και οι υπηρεσίες, των οποίων ζητήθηκε η καταχώριση, μπορούν να θεωρηθούν αναμνηστικά είδη. Ωστόσο, τοιαύτη ανάλυση θα ήταν αναγκαία, ιδίως ενόψει του ότι το επίμαχο εμπορικό σήμα έχει καταχωριστεί για γενικές ενδείξεις, στην έννοια των οποίων υπάγονται και συνήθη αναμνηστικά είδη. Το γεγονός ότι εν προκειμένω η καταχώριση ζητείται από το Freistaat Bayern [Ομόσπονδο Κράτος της Βαυαρίας] δεν μεταβάλλει τις γενικές αυτές αρχές, όπως τόνισε το ΔΕΚ στην απόφασή του για το σήμα Monaco (3), δεδομένου ότι ακόμα και σε περίπτωση που ο αιτών είναι κράτος, ισχύουν οι ίδιες γενικές αρχές όπως και για τις λοιπές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην αγορά.
2.
Κατά παρέκκλιση από τις επιταγές της μέχρι τούδε νομολογίας αναφορικά με τον απόλυτο λόγο απαραδέκτου καταχωρίσεως των σημάτων που στερούνται διακριτικού χαρακτήρα σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, το δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ενδιαφερόμενοι συναλλακτικοί κύκλοι θα ήταν σε θέση να διακρίνουν ότι όλα τα εμπορεύματα με την ονομασία «Neuschwanstein» κατασκευάζονται, διακινούνται και διατίθενται υπό τον έλεγχο του ομόσπονδου κρατιδίου της Βαυαρίας (βλ. σκέψη 43). Ωστόσο, οι αγοραστές προϊόντων τα οποία παραδοσιακά διατίθενται πλησίον κάποιου αξιοθέατος και φέρουν το όνομά του, δεν διακρίνουν στην ονομασία αυτού κάποια σχέση με τον ιδιοκτήτη του αξιοθέατου ούτε θεωρούν δεδομένο ότι τα είδη αυτά κατασκευάζονται ή διατίθενται στην αγορά προς πώληση από τον ίδιο. Η διακριτική ένδειξη «Neuschwanstein» έχει αποκλειστικό σκοπό να θυμίζει την επίσκεψη στο αξιοθέατο και το σημείο πωλήσεως. Η ταυτότητα του κατασκευαστή είναι αδιάφορη για τις ενδιαφερόμενες ομάδες προσώπων.
3.
Δέον επίσης όπως θεωρηθεί δεδομένη η κακή πίστη της αιτούσας που κατέθεσε την αίτηση καταχωρίσεως του σήματος Neuschwanstein σύμφωνα με το άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', δεδομένου ότι τόσο οι ενδιαφερόμενοι συναλλακτικοί κύκλοι όσο αποδεδειγμένα και η αιτούσα γνώριζαν ήδη πριν από την κατάθεση της αιτήσεως για την καταχώριση του επίμαχου σήματος της ΕΕ ότι στην εγγύτερη περιοχή του Schloss Neuschwanstein πωλούνται διάφορα εμπορεύματα που φέρουν την ονομασία του αξιοθέατου αυτού.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).
(2) ECLI:EU:C:1999:230.
(3) ECLI:EU:T:2015:16.