20.3.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 86/5
Αναίρεση που άσκησε στις 7 Νοεμβρίου 2016 το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2016, στην υπόθεση T-159/15, Puma SE κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
(Υπόθεση C-564/16 P)
(2017/C 086/07)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείον: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: D. Hanf, Δ. Μπότης)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Puma SE
Αιτήματα
Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της·
—
να καταδικάσει την Puma SE στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο παρέβλεψε την κατά τη διαδικασία θέση και υποχρεώσεις του Γραφείου στο πλαίσιο των ενώπιόν του διαδικασιών inter partes, κατά παράβαση του άρθρου 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 (1) και αντιθέτως προς την αρχή της χρηστής διοικήσεως, καθόσον διαπίστωσε ότι η Puma είχε «επικαλεσθεί προσηκόντως» τις τρεις προγενέστερες αποφάσεις του Γραφείου προκειμένου να τηρήσει την υποχρέωσή της να αποδείξει τη φήμη της οποίας έχαιραν τα σήματά της (κανόνας 19, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του κανονισμού 2868/95 (2)). Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η υποχρέωση αυτή μπορεί να τηρηθεί και με γενικόλογες και ασαφείς παραπομπές σε στοιχεία που είχαν προσκομισθεί στο πλαίσιο προγενέστερων διαδικασιών ανακοπής, στις οποίες οι διάδικοι ήταν διαφορετικοί από αυτούς της υπό κρίση υποθέσεως και στις οποίες δεν ήταν διάδικος ο αντίδικος κατά την επίμαχη διαδικασία ανακοπής.
Δεδομένου ότι το Γραφείο δεν δύναται να παραβλέπει, αλλά οφείλει να σέβεται το δικαίωμα ακροάσεως του αντιδίκου (άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009), η διαπίστωση αυτή του Γενικού Δικαστηρίου υποχρεώνει κατ’ ανάγκη το Γραφείο να αναλάβει ενεργό ρόλο στο πλαίσιο των διαδικασιών inter partes. Τούτο αντιβαίνει στον χαρακτήρα διαδικασίας κατ’ αντιμωλία των διαδικασιών αυτών, στο καθήκον ουδετερότητας του Γραφείου και στην εφαρμογή της αρχής της χρηστής διοικήσεως στο πλαίσιο των διαδικασιών αυτών.
Δεύτερον, χαρακτηρίζοντας τις προγενέστερες αποφάσεις του Γραφείου, τις οποίες επικαλέσθηκε η Puma ως «πρακτική του Γραφείου ως προς την έκδοση αποφάσεων», το Γενικό Δικαστήριο παρανόησε τόσο τον χαρακτήρα διαδικασίας κατ’ αντιμωλία που έχουν οι διαδικασίες inter partes όσο και την έννοια της «φήμης», κατά το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009. Η διττή αυτή παρανόηση είχε ως συνέπεια αντίστοιχη διττή παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως.
Αφενός, δεν πληρούται εν προκειμένω –δηλαδή στην περίπτωση διαδικασίας inter partes– η αναγκαία προϋπόθεση για την ίδια την εφαρμογή της νομολογίας που διατυπώθηκε με την απόφαση Technopol, δεδομένου ότι η νομολογία αυτή, περί της υποχρεώσεως του Γραφείου να αναζητεί και να εξετάζει αυτεπαγγέλτως τα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς προκειμένου να αποφανθεί, αφορά μόνον τις διαδικασίες ex parte. Εν πάση περιπτώσει, λαμβανομένου υπόψη ότι δεν υφίσταται ιδιαίτερη «πρακτική του Γραφείου ως προς την έκδοση αποφάσεων» όσον αφορά τη φήμη της οποίας χαίρουν τα σήματα της Puma, ουδόλως μπορεί να υφίσταται υποχρέωση αιτιολογήσεως της μη εφαρμογής στην υπό κρίση υπόθεση των διαπιστώσεων περί της φήμης των σημάτων της Puma οι οποίες είχαν διατυπωθεί στις προγενέστερες αποφάσεις.
Αφετέρου, το Γενικό Δικαστήριο δεν μπορούσε –χωρίς να παραβιάσει την αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως που διέπει τις διαδικασίες inter partes κατά το άρθρο 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009– να συναγάγει από την αρχή της χρηστής διοικήσεως υποχρέωση του τμήματος προσφυγών του Γραφείου να καλέσει αυτεπαγγέλτως την Puma να προσκομίσει συμπληρωματικά αποδεικτικά στοιχεία για τη φήμη της οποίας χαίρουν κατ’ αυτήν τα σήματά της.
Τρίτον, η διαπίστωση του Γενικού Δικαστηρίου περί υποχρεώσεως του Γραφείου να καλέσει αυτεπαγγέλτως την Puma να προσκομίσει συμπληρωματικά αποδεικτικά στοιχεία αντιβαίνει επίσης στο άρθρο 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 (το οποίο έχει εν προκειμένω εφαρμογή βάσει του κανόνα 50, παράγραφος 1, του κανονισμού 2868/95), δεδομένου ότι η διάταξη αυτή τυγχάνει εφαρμογής αποκλειστικώς στην περίπτωση των πραγματικών περιστατικών που προβάλλουν και των αποδεικτικών στοιχείων που προσκομίζουν οι διάδικοι με δική τους πρωτοβουλία.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE 2009, L 78, σ. 1).
(2) Κανονισμός (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα (EE 1995, L 303, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy