16.9.2019
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 312/11
Προσφυγή της 29ης Ιουλίου 2019 — MU κατά Κοινοβουλίου
(Υπόθεση T-40/16)
(2019/C 312/12)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Διάδικοι
Προσφεύγων: MU (εκπρόσωπος: A. Bruno, δικηγόρος)
Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Αιτήματα
Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
Να κρίνει παράνομη την από 11 Δεκεμβρίου 2015 απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με την οποία απορρίφθηκε αίτημα καταβολής του συμπληρωματικού ποσού για τους ασκουμένους με αναπηρίες, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 24, παράγραφος 9, των εσωτερικών κανόνων που διέπουν την πρακτική άσκηση και τις εκπαιδευτικές επισκέψεις στη Γραμματεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
—
Κατά συνέπεια, να αναγνωρίσει ότι ο προσφεύγων έχει δικαίωμα στην καταβολή του συμπληρωματικού ποσού που προβλέπεται στο άρθρο 29, παράγραφος 9, των κανόνων που διέπουν την πρακτική άσκηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δεδομένου ότι το ποσοστό της αναπηρίας του είναι 70 %.
—
Να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταβάλει στον προσφεύγοντα το ποσό που προβλέπεται από τις ισχύουσες διατάξεις, πλέον τόκων και τιμαριθμικής αναπροσαρμογής από την ημερομηνία υποβολής του αιτήματος προς τη διοίκηση μέχρι την ολοσχερή εξόφληση και να το καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής ο προσφεύγων προβάλλει τα εξής:
1.
Ότι η αναγνώριση του δικαιώματος είσπραξης του συμπληρωματικού ποσού για τα άτομα με αναπηρία, που προβλέπεται στο άρθρο 24, παράγραφος 9, των εσωτερικών κανόνων που διέπουν την πρακτική άσκηση και τις εκπαιδευτικές επισκέψεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν εξαρτάται από τη διακριτική ευχέρεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
2.
Ότι το ποσοστό αναπηρίας επικυρώνεται ή διαπιστώνεται από τον σύμβουλο ιατρό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αναλόγως του αν στηρίζεται σε εθνικό πιστοποιητικό ή σε λεπτομερή γνωμάτευση του ιατρού του ασκουμένου, με αναφορά στην «ευρωπαϊκή κλίμακα αξιολόγησης σωματικής και πνευματικής αναπηρίας για ιατρική χρήση».
3.
Ότι ακόμη και αν υποτεθεί ότι υφίσταται εν προκειμένω διακριτική ευχέρεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, υπήρξε αναιτιολόγητη υπέρβαση των άκρων ορίων αυτής. Διευκρινίζεται επ’ αυτού ότι οι επίμαχες διατάξεις διακρίνουν μεταξύ της περίπτωσης στην οποία η αναπηρία στηρίζεται σε πιστοποιητικό της εθνικής αρχής, όπως συμβαίνει εν προκειμένω, περίπτωση στην οποία αυτή επικυρώνεται από τον ιατρό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και της διαφορετικής περίπτωσης στην οποία η αναπηρία στηρίζεται σε έκθεση του ιατρού του ασκουμένου. Το ποσοστό αναπηρίας διαπιστώνεται από τον ιατρό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μόνο στη δεύτερη από της ανωτέρω περιπτώσεις.
Full & Egal Universal Law Academy